เหมือนคุณไม่ได้อ่านข้อโต้แย้งของเราให้ดี ก่อนลงมติส.ส.อ๋องได้อภิปรายและแสดงเหตุผลสาธารณะไว้ว่าเหตุใดถึงต้องแก้ให้สมรสเท่าเทียม หากเราปล่อยให้นักการเมืองยอมรับเหตุผลสาธารณะแต่เลือกที่จะใช้อำนาจไปตามเหตุผลหรือกลยุทธ์ส่วนตัว (รักษาฐานเสียงสร้างมูลค่าให้ตัวเอง) โดยไม่มีเหตุผลสาธารณะที่สะท้อนความคิดตัวเองอาสาจะเป็นตัวแทนมาหักล้าง นี่คือการเมืองเก่าไง การเมืองของการเลือกพวกพ้องและลอยนวลไม่ต้องตอบเหตุผลต่อคนหมู่มากไง ถามว่านี่คือทิศทางที่ก้าวไกลกล้ายอมรับว่าจะปล่อยให้เป็นไหม? การประนีประนอมมันมี แต่คุณต้องประกาศสูตรความคิดในการประนีประนอมนั้นในฐานะมติพรรค แสดงให้คนเห็นว่า make concession แลก trade-off แล้วเกิดประโยชน์จริง คุ้มค่าจริง จำต้องทำแบบนั้นจริง เชื่ออย่างนั้นด้วยเหตุผลสาธารณะจริง การกระทำที่ใช้อำนาจที่ประชาชนมอบหมายให้ไม่มีเหตุผลสาธารณะกำกับไม่ได้
เราว่าความคิดแบบข้อ 3 ของคุณไม่ถูกต้อง ความเชื่อของนักการเมืองมีค่าก็ต่อเมื่อมันมีเหตุผลสาธารณะรองรับ เพราะคุณจะเป็นตัวแทนทางความคิดของคนในวงกว้าง คนเค้าไม่ได้เลือกตัวตนของคุณ เค้าเลือกตัวแทนทางความคิด เค้าจะปกครองตัวเอง (ประชาธิปไตย)
ขอเสริมอีกนิดว่าความคิดแบบข้อ 3 อันตราย เพราะคุณอธิบายการสร้างมูลค่าของเสรีนิยมไม่ได้ (ได้แต่ปชตเสียงข้างมาก เปลี่ยนผ่านอำนาจหาข้อยุติด้วยกระบวนการที่สันติ) นี่คือเหตุผลที่ทำให้คนสนับสนุนรัฐประหาร เพราะคนไม่เห็นว่าเสรีนิยมประชาธิปไตยจะสร้างมูลค่าให้กับชีวิตได้อย่างไร (ถ้ายังไงซะเขาเป็นเสียงข้างน้อย) การแข่งขันทางความคิดและจำนนด้วยเหตุผลเป็นกลไกสำคัญที่ทำให้เกิดมูลค่า ทุกคนทุกครั้งที่เปลี่ยนใจ จากเฉยๆเป็นเห็นด้วย จากไม่เห็นด้วยเป็นเห็นด้วย เขาตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจุดยืนใหม่ ความเข้าใจใหม่นั้นดีกว่าเดิม เอาสิ่งดีๆของจุดยืนเดิมไปแลกกับสิ่งดีๆของจุดยืนใหม่แล้วคุ้ม พูดในบริบท ส.ส. อ๋องคือ แม้จะรู้สึกอย่างไร มีอัตลักษณ์ชาวคริสต์อย่างไร ก็เล็งเห็นได้ว่าการยืนยันข้อตกลงคนเท่ากันในรธนนั้นคุ้มค่ากับการประนีประนอมส่วนตัวในใจตัวเองทั้งของตัวเองและปัจเจกฐานเสียงชาวคริสต์คนอื่นๆที่จะเผชิญกับทางเลือกอย่างเดียวกัน (เลือกว่าจะทำลายสิทธิ์สนับสนุนการทำลายข้อตกลงกับคนที่เชื่อไม่เหมือนเราหรือจะมีความอดทนอดกลั้นแล้วยืนยันสิ่งที่สัญญากันไว้ในรธน)
ขอเสริมอีกนิดว่าความคิดแบบข้อ 3 อันตราย เพราะคุณอธิบายการสร้างมูลค่าของเสรีนิยมไม่ได้ (ได้แต่ปชตเสียงข้างมาก เปลี่ยนผ่านอำนาจหาข้อยุติด้วยกระบวนการที่สันติ) นี่คือเหตุผลที่ทำให้คนสนับสนุนรัฐประหาร เพราะคนไม่เห็นว่าเสรีนิยมประชาธิปไตยจะสร้างมูลค่าให้กับชีวิตได้อย่างไร (ถ้ายังไงซะเขาเป็นเสียงข้างน้อย) การแข่งขันทางความคิดและจำนนด้วยเหตุผลเป็นกลไกสำคัญที่ทำให้เกิดมูลค่า ทุกคนทุกครั้งที่เปลี่ยนใจ จากเฉยๆเป็นเห็นด้วย จากไม่เห็นด้วยเป็นเห็นด้วย เขาตัดสินใจด้วยตัวเองว่าจุดยืนใหม่ ความเข้าใจใหม่นั้นดีกว่าเดิม เอาสิ่งดีๆของจุดยืนเดิมไปแลกกับสิ่งดีๆของจุดยืนใหม่แล้วคุ้ม พูดในบริบท ส.ส. อ๋องคือ แม้จะรู้สึกอย่างไร มีอัตลักษณ์ชาวคริสต์อย่างไร ก็เล็งเห็นได้ว่าการยืนยันข้อตกลงคนเท่ากันในรธนนั้นคุ้มค่ากับการประนีประนอมส่วนตัวในใจตัวเองทั้งของตัวเองและปัจเจกฐานเสียงชาวคริสต์คนอื่นๆที่จะเผชิญกับทางเลือกอย่างเดียวกัน (เลือกว่าจะทำลายสิทธิ์สนับสนุนการทำลายข้อตกลงกับคนที่เชื่อไม่เหมือนเราหรือจะมีความอดทนอดกลั้นแล้วยืนยันสิ่งที่สัญญากันไว้ในรธน)