นอกจากกฎหมายที่ทำให้รวมตัวกันง่ายขึ้นอย่างที่เข้าใจว่าพรรคพยายามทำอยู่ ก็อยากให้ทำงานด้านความคิดเพิ่มแนวคิดประชาธิปไตยในที่ทำงาน ให้คนเลิกคิดไปว่าสหภาพแรงงานเป็นเฉพาะเรื่องของแรงงานกลุ่มใดกลุ่มหนึ่งเท่านั้น แต่มันครอบคลุมถึงคนทำงานทุกสาขาอาชีพที่เป็นลูกจ้างใคร

อย่างที่สองคือหลายครั้งที่มีคนบอกว่าพรรคไม่เก่งเรื่องปากท้อง อยากให้มีการร่างแผนขึ้นมา รวมรวมนโยบายที่เคยคิดไว้มาจัดเป็นการนำเสนอให้คนเข้าใจและเข้าถึงได้ง่าย และเพิ่มช่องทางทางการของพรรคมากขึ้นในสื่อออนไลน์ต่าง ๆ ที่ยังไม่มี

หลายเรื่องที่พรรคทำ แต่ชาวบ้านไม่รู้ คนที่ไม่ติดตามตลอดไม่ทราบเพราะออกข่าวไม่กี่ช่อง ออกไม่กี่สื่อ พรรคต้องเล่นกับสือ แย่งชิงพื้นที่สื่อให้เป็น 

1.เนื่องจากคนไทยทำงานหนักมาก พรรคควรออกนโยบายที่จะได้คะแนนจากกลุ่มผู้ใช้แรงงาน โดยเฉพาะกลุ่มที่ต้องทำงาน 6 วันต่อสัปดาห์ ถ้าเป็นไปได้ควรให้เหลือ 5 วัน ต่อสัปดาห์

หรือถ้าจำเป็นต้องทำ ควรออกกฏหมายให้เพิ่มเงินให้ในวันที่ควรจะหยุดนั้นเป็น 2 แรง หรือ 1.5 แรงก็ได้ 

2.วันแรงงาน ไม่เคยเห็นกรรมกร,แรงงานห้างร้านได้หยุดจริงๆ เสียที ปัจจุบันแค่ให้ 2 แรงเฉยๆ ดั้งนั้นพรรคจึงควรผลักดันให้วันแรงงาน แรงงานได้หยุด หรืออย่างประณีประนอมสุดๆ ให้ทำงานครึ่งวันเช้า คนทำงานจะได้กลับบ้านไปใช้เวลาอยู่กับครอบครัวบ้าง มีเวลาไปเดินขบวนวันแรงงานบ้าง

ในการอภิปรายไม่ไว้วางใจรอบล่าสุดผมต้องบอกเลยว่าพรรคก้าวไกลทำผลงานได้เยี่ยมยอดในสายตาประชาชนและสมาชิกพรรคตัวเล็กๆ คนหนึ่ง อย่างผม อย่างไรก็ตามผมเชื่อว่าด้วย ศักยภาพของผู้อภิปรายทุกท่านนั้นยังสามารถสุดยอดได้มากกว่านี้อีก โดยการปรับโดยการปรับน้ำหนักของหัวข้อการอภิปราย

ผมเห็นควรให้มีน้ำหนักที่เกี่ยวกับเรื่องการบริหารงานที่ไม่ดีพอ เช่น เรื่อง ปัญหาปากท้อง การบริหารจัดการสถานการณ์โควิด เรือดำน้ำ การจัดการโครงการน้ำ EEC เพิ่มขึ้น และลดน้ำหนักประเด็นส่วนตัวเช่น นาฬิกา หรือ การขายหุ้นส่วนตัว หรือเรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับความน่าสงสัยถึงความไม่โปร่งใสรายบุคคล （มีไว้คือดีครับแต่ลดสัดส่วน)

ถามว่าทำไม เหตุผลหนึ่งคือผมเชื่อว่ามีประชาชนส่วนหนึ่งของประเทศซึ่งมีสัดส่วนพอสมควรเลยทีเดียวที่ มองว่ายังไงนักการเมืองก็ยากที่จะโปร่งใส 100% แต่ขอให้ทำงานบริหารประเทศให้ดีเป็นพอ ดังนั้นถ้าสิ่งที่อภิปรายไม่ค่อยเกี่ยวกับการทำงานโดยตรง ผู้ฟังบางท่านจะไม่สนใจเราเท่าที่ควร ซึ่งหากเราปรับสัดส่วนหัวข้อการอภิปรายตามที่ผมเสนอ เชื่อว่าจะได้คะแนนเสียงจากคนเหล่านี้มาเป็นฐานคะแนนให้พรรคก้าวไกลเพิ่มได้อีกต่อไปในอนาคต

สุดท้ายขอให้พรรคก้าวไกลเจริญรุ่งเรืองและต่อสู้เพื่ออุดมการณ์และความถูกต้องเพื่อชาวไทยทุกท่านตลอดไป

วีระชัย

ปัจจุบันครูเสียเวลาไปจำนวนมากในการทำเอกสารและภาระหน้าที่อื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับการสอนและการจัดการเรียนรู้ เช่น การเป็นเจ้าหน้าที่การเงินและพัสดุ การเป็นเจ้าหน้าที่โรงอาหารและร้านค้าสหกรณ์ การอยู่เวรรักษาความปลอดภัย ทั้งสามอย่างนี้ไม่ควรจะมาเป็นหน้าที่ที่ครูจะต้องจัดการเพราะไม่ได้ช่วยให้ครูได้พัฒนาการจัดการเรียนรู้อย่างที่ควรจะเป็น ในโรงเรียนประถมทั้งขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ ครูจำเป็นจะต้องดูแลทำอาหาร หรือบริหารจัดการอาหารกลางวันจากงบอันน้อยนิดของรัฐบาล ทำให้สูญเสียทั้งแรงกาย และเวลาพักอันมีค่าอย่างที่แรงงานคนหนึ่งควรได้รับ การอยู่เวรรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนก็เช่นกัน นอกจากจะเป็นการให้ทำงานเกินกว่าที่ควรจะเป็นโดยไม่ได้รับค่าตอบแทนแล้ว ยังรวมถึงการที่ครูต้องแบกรับความเสี่ยงที่จะต้องรับผิดชอบหากเกิดความเสียหายขึ้นกับทรัพย์สินของราชการและความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของตนเองด้วย อยากให้พรรคมีนโยบายตรงนี้ให้ชัด เชื่อว่านี่จะเพิ่มคุณภาพชีวิตของบุคลากรทางการศึกษา คุณภาพของการศึกษา และคะแนนนิยมของพรรคด้วย 

ก้าวไกลเป็นตัวแทนของคนรุ่นใหม่ อยู่แล้ว การใช้เทคโนโลยีมาดำเนินการต่างๆเกี่ยวกับพรรค ผมว่าน่าจะเป็นประโยชน์

และก็ใช้เทคโนโลยีผลักดันนโยบายพรรคต่างๆ เช่นที่ผ่านมา เอาพวกงบมาเปิดเผยต่อสาธารณะที่แปลงไฟล์ให้สามารถตรวจสอบได้ง่าย  

อย่างที่เห็นกันว่าการจัดสรรงบประมาณ​แผ่นดินประจำปีของไทยมันไม่มีประสิทธิภาพ​ เอาไปซื้อของเล่นไร้สาระบ้าง​ เอาไปให้ใครบ้าง​ บางครั้งถึงขั้นดูเละเทะ​ หรือออกแนวตัดแปะจากปีก่อนมาก็มี​ ผมเลยเชื่อว่าคนไทยจำนวนไม่น้อยน่าจะอยากมีส่วนออกแบบการจัดสรรงบประมาณให้ตรงกับความต้องการของสังคมจริง​ ๆ​ และอยากรู้สึกว่าภาษีที่จ่ายไปมันคุ้มค่ามากกว่านี้

เลยอยากให้ทางพรรคก้าวไกลมีนโยบายเพิ่มการมีส่วนร่วมทางตรงของประชาชน​ ในการจัดสรรงบประมาณ​แผ่นดิน​

ผมเสนอไอเดียของผมเป็นหนึ่งตัวอย่าง​ คือ

ให้ประชาชนมีสิทธิเลือกได้ว่า​ ภาษีเงินได้ประจำปีที่แต่ละคนจ่ายจะถูกนำไปใช้ในเรื่องใด​ เช่น​ มีช่องให้กรอกตอนยื่นภาษีว่า​ จะไปใช้ด้านการศึกษา​ สาธารณสุข​ โครงสร้างพื้นฐาน​ ฯลฯ​ หรืออาจจะให้เลือกเป็นกระทรวงไปเลย​ โดยอาจจะกำหนดให้สัดส่วนที่ประชาชนเลือกเองตรงนี้มีซัก​ 10 เปอร์เซ็นต์​ของงบประมาณ​ทั้งหมด

ข้อดีคือ​ 1). ประชาชน​มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายประเทศมากขึ้น​ ไม่ใช่เป็นแค่ผู้ฟังและทำได้แค่วิจารณ์​ 2.) เมื่อมีส่วนร่วมมากขึ้น​ ก็รู้สึกว่าภาษีที่จ่ายไปมันตอบแทนมากขึ้น​ ก็อาจจะมีความยินดีที่จะจ่ายภาษีมากขึ้น​ การจัดเก็บภาษีก็อาจจะได้มากขึ้น​ 3) ทำให้หน่วยงานราชการมีความรู้สึกว่าประชาชนเป็นเจ้านายมากขึ้น​ ต้องทำงานให้ประชาชนเห็นว่าคุ้มกับภาษีที่จ่ายไป  เพื่อให้ยังคงอยู่ในรายชื่อที่ประชนเลือกจัดสรรภาษีให้

ได้ไม่ได้​ ดีไม่ดี​ ลองพิจารณา​กันดูครับ

แก้ปัญหางูเห่าด้วยการทำสัญญากับประชาชนหากต้องการย้ายหรือทิ้งอุดมการต้องลาออก

แก้ไขแรงงานทางทะเล,ให้มีสวัสดิการเหมือนแรงงานบนบก,ให้สามารถเข้าถึงการกู้เงินสำหรับสร้างบ้าน,ซื้อรถ,และจัดกองทุนแรงงานทางทะเล

ให้เหมือนหลายๆประเทศ

ปัญหาข้าราชการที่ใช้อำนาจรังแกประชาชน

การรังแกผู้แสดงออกทางการเมืองในวิถีทางของประชาธิปไตย มีให้เห็นมากขึ้นทุกวัน

ข้อมูลจัดทำขึ้นเป็นการภายใน แบล็คลิสต์บุคคลเหล่านี้ไว้ เพื่อป้องกันการแทรกซึมเข้ามาทำร้ายฝั่งเรา

เพิ่มส่วนงานการข่าวๆ สอดส่องการเคลื่อนไหวบุคคลอันตรายไว้สม่ำเสมอ เพราะป้องกันง่ายกว่าการตามแก้ไข

“ระบบการศึกษาไทย” เป็นเรื่องที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็นของสังคมอยู่เสมอ โดยเฉพาะในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา ที่ขบวนการของนักเรียนและครูไทยได้ออกมาขับเคลื่อนเรียกร้องให้มีการแก้ไขปัญหาในระบบการศึกษาอย่างจริงจัง กลายเป็นกระแสถกเถียงกันในระยะหนึ่ง ก่อนที่จะจางหายไปโดยที่ไม่เคยได้รับการแก้ไขและถูกปล่อยทิ้งไว้เหมือนเดิม เช่นเดียวกับในช่วงปี 2564 ที่มีความเคลื่อนไหวจากแวดวงการศึกษาไทยมากมาย แต่จะมีปัญหาใดที่ถูกมองเห็นหรือได้รับการแก้ไขแล้วบ้าง Sanook พูดคุยกับตัวแทนครูและนักเรียน เพื่อย้อนดูความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระบบการศึกษาไทยตลอดปี 2564 และของขวัญปีใหม่ 2565 ที่ครูและนักเรียนไทยอยากได้มากที่สุด 

ปัญหาเรื้อรังในระบบการศึกษาไทย 

“เรามองว่าสังคมไทยไม่ได้ตระหนักรู้ถึงสิทธิและเสรีภาพของเด็ก เขาคงรู้ว่าเด็กก็มีสิทธิเสรีภาพเหมือนกัน แต่พอเราเข้าไปอยู่ในรั้วโรงเรียน เขาไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนเท่ากันกับเขา เพราะฉะนั้น เขาเลยรู้สึกว่าเราเป็นแค่หุ่นเชิดที่จะทำอะไรกับเราก็ได้ นั่นคือปัญหา” อคิราห์ พงภมร หนึ่งในตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลว สะท้อนปัญหา 

อคิราห์ พงภมร และอัครวินท์ สมบูรณ์ สองตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลว

ปัญหาเรื่อง “อำนาจนิยม” เป็นปัญหาเรื้อรังที่ไหลเวียนอยู่ในระบบการศึกษาไทยมาอย่างยาวนานเช่นกัน อัครวินท์ สมบูรณ์ อีกหนึ่งตัวแทนของกลุ่มนักเรียนเลว เล่าว่า ยังมีนักเรียนจำนวนมากที่ติดต่อมายังกลุ่มนักเรียนเลว เพื่อเล่าปัญหาเรื่องการถูกครู “ตัดผม” โดยที่พวกเขาไม่ได้ยินยอม รวมไปถึงเรื่องการตี การทำร้ายร่างกายเด็ก การยึดของใช้ส่วนตัว ไปจนถึงการคุกคามทางเพศ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ล้วนแล้วแต่สะท้อนระบบอำนาจนิยมที่ยังมีอยู่อย่างเข้มข้นในสังคมโรงเรียนไทยได้อย่างชัดเจน 

“เรื่องอำนาจนิยมในโรงเรียน มันชัดเจนว่าอยู่ทั้งในวัฒนธรรมของไทยและระบบราชการ กล่าวคือมันมีระบบอาวุโส มีผู้ใหญ่ผู้น้อย และบางครั้งมีการใช้อำนาจที่ล้นเกิน การใช้ความอาวุโส หรือการที่มีอำนาจเหนือกว่าเพื่อทำให้เกิดความไม่เป็นธรรม ยกตัวอย่างเช่น ครูรุ่นใหม่ที่เข้ามา ก็ต้องทำงานหนักมากกว่าครูอาวุโส หรือผู้บังคับบัญชาใช้ทำงานส่วนตัว” ธนวรรธน์ สุวรรณปาล หรือ “ครูทิว” ตัวแทนจากกลุ่มครูขอสอน ร่วมสะท้อนปัญหาอำนาจนิยมที่ส่งผลกระทบต่อครู 

ธนวรรธน์ สุวรรณปาล หรือ “ครูทิว” ตัวแทนจากกลุ่มครูขอสอน

นอกจากนี้ ปัญหาเรื่อง “ภาระงานของครู” ก็เป็นอีกปัญหาที่ครูทิวชี้ว่าส่งผลกระทบกับครูผู้สอน และส่งผลกระทบต่อไปยังตัวผู้เรียน เนื่องจากครูต้องดูแลงานอื่น ๆ ในโรงเรียนและไม่สามารถ “โฟกัส” กับการสอนอย่างเดียวได้ ประกอบกับระบบการศึกษาของไทยที่สะท้อนวิธีคิดหรืออุดมการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศแบบ “เสรีนิยมใหม่” หรือทุนนิยมที่ผลักภาระให้กับปัจเจก ซึ่งรวมไปถึงเรื่องระบบการประเมินด้วยเอกสารที่ทุกอย่างต้องมีรูปภาพประกอบ ก็ทำให้ระบบการศึกษาไทยตั้งอยู่บน “ความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน” ซึ่งเป็นอีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ส่งผลกระทบต่อคนในระบบ

“ในระบบการศึกษาที่เราไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน เราจะไปต่อกันยังไง ครูเองก็ไม่กล้าออกนอกกรอบ หรือทำอะไรที่ไปไกลกว่าการสอนตามตำราเรียน หรือด้วยภาระต่าง ๆ เราก็จะเห็นว่าทำไมยังมีครูที่ให้เด็กเปิดหนังสือตอบคำถามท้ายบท หรือแจกใบงาน ครูบรรยายตามสไลด์อยู่” ครูทิวชี้ 

การเรียนการสอนออนไลน์ 

อีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ครูและนักเรียนไทยต้องเผชิญในปี 2564 คือ “การเรียนการสอนออนไลน์” เนื่องจากการระบาดของโรคโควิด-19 ซึ่งส่งผลกระทบต่อความสามารถในการเรียนและการสอนอย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาดังกล่าวยังช่วยตอกย้ำปัญหาเรื่อง “ความเหลื่อมล้ำ” ให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ซึ่งสองตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลวระบุว่า การเรียนการสอนออนไลน์ส่งผลให้นักเรียนไทยหลุดออกจากระบบการศึกษาจำนวนมาก 

“เวลาที่เขาสอนออนไลน์ มันน่าจะต้องมีเครื่องมือบางอย่างที่ทำให้ผู้เรียนให้ความสนใจมากขึ้น แต่เขาก็ยังสอนแบบเลคเชอร์เหมือนเดิม ให้เราจดตาม แล้วเขาก็แก้ปัญหาว่าเด็กจะเข้าเรียนไหม ด้วยการให้เปิดกล้อง ซึ่งนักเรียนบางคนใช้โทรศัพท์เรียน แล้วบางทีก็ไม่ได้กล้องดี บางทีแบตร้อนก็ต้องปิดเครื่องก่อน ก็ปิดไม่ได้ ถ้าปิดก็เช็กขาด มันทำให้เห็นชัดเจนว่าปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคมเรามันชัดมาก นักเรียนบางคนยังไม่มีโทรศัพท์ใช้เรียนออนไลน์ด้วยซ้ำ บางคนมีโทรศัพท์แต่ไม่มีอินเตอร์เน็ต” อคิราห์กล่าว 

นอกจากปัญหาเด็กนักเรียนบางกลุ่มที่ไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ในช่วงการเรียนออนไลน์แล้ว ครูทิวก็สะท้อนว่า การขาดแคลนอุปกรณ์การเรียนที่ใช้ในการสอนออนไลน์ก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาที่ครูไทยต้องแบกรับ และส่งผลกระทบต่อ “ประสิทธิภาพ” การทำงานของครูเช่นเดียวกัน

“ครูเองก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีอุปกรณ์พวกนี้ครบถ้วน ดังนั้น ครูก็ต้องประยุกต์ใช้สิ่งที่ตัวเองมีอยู่ ถ้าพอหาได้ก็หา กู้สหกรณ์บ้างหรือทำยังไงเพื่อให้มีอุปกรณ์พวกนี้มาจัดการเรียนการสอน ประเด็นสำคัญอยู่ตรงนี้คือ รัฐไทยสนับสนุนมากน้อยแค่ไหน เหมือนครูได้เงินเดือนมาแล้ว ก็ต้องเอาเงินเดือนที่ได้ไปซื้อของเพื่อมาทำงานที่ได้เงินเดือน บางครั้งก็ตกอยู่ภายใต้คำว่า “เป็นครูต้องเสียสละ” แล้วรัฐก็ลอยตัว ทั้งที่มันเป็นเรื่องที่เขาต้องให้การสนับสนุน” ครูทิวสะท้อน 

ปัญหาที่ทับถม ทำให้คนในระบบเจ็บปวด 

การใช้ความรุนแรงระหว่างครูกับนักเรียนที่ปรากฏอยู่ในระบบการศึกษาไทยมาอย่างยาวนาน ได้ทิ้ง “บาดแผล” ให้กับผู้เรียนจำนวนมาก ถึงแม้ว่าจะมีคำพูดที่ว่า “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี” “การตีคือความรัก ความหวังดี” แต่อัครวินท์ก็มองว่า การใช้ความรุนแรงกับนักเรียนไม่ใช่วิธีที่จะทำให้เด็กพัฒนา เติบโต หรือเรียนรู้ 

“มันอาจจะมีคนที่ได้ดีเพราะการโดนตีแหละ แต่หลายคนที่โดนตี นอกจากจะเจ็บตัวแล้ว มันก็อาจจะสร้างบาดแผลทางจิตใจให้กับนักเรียนด้วย เราไม่รู้หรอกว่าแต่ละคนรู้สึกยังไง หลังจากที่เขาโดนทำแบบนั้น หลายคนอาจจะเป็นแผลไปตลอดชีวิตเลยก็ได้” อัครวินท์กล่าว 

“เรื่องอำนาจนิยม เราจะเห็นว่าเด็กนักเรียนที่ออกมาประท้วงตั้งแต่ปีที่แล้ว ว่าเด็กนักเรียนโดนครูลงโทษ ถูกครูใช้อำนาจรุนแรง มันคือการผลิตซ้ำในระบบการศึกษา ก็ในเมื่อครูเองถูกกดทับมาแบบนี้ ถูกใช้อำนาจมา และไม่เคยมีใครรับฟังครู ดังนั้น ครูก็จินตนาการไม่ออกหรอกว่า ถ้าเขาจะต้องรับฟังนักเรียน เขาต้องรับฟังอย่างไร”

ข้อมูลโดยhttps://www.sanook.com/news/8495810/

ทำให้ทุกคนเห็นว่า พรรคสามารถลงพื้นที่ได้ทุกที่ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่ได้หน้ากลัวแบบที่คิดกัน

อยากให้พรรคมีสื่อสารออนไลน์มากกว่านี้ อย่างน้อยก็ให้ได้ระดับเดียวกับพรรคอนาคตใหม่ในอดีต

เมื่อกัญชาที่เคยเป็นยาเสพติดมาก่อน ปัจจุบันมีบางพรรคการเมืองนำไปปลดล็อคข้อจำกัดทางกฎหมายและเลือกใช้กัญชาในส่วนที่เป็นคุณกับประชาชนได้เป็นผลสำเร็จ แล้วพรรคก้าวไกล มีนโยบายอย่างไร เกี่ยวกับเซ็กทอย ที่มีสถานภาพเป็นสิ่งผิดกฎหมายเฉกเช่นเดียวกับกัญชาในอดีต สมควรหรือไม่ที่ต้องมีการปลดล็อคเซ็กทอย เพื่อเสรีภาพในทางเพศของบุคคล รัฐสามารถจัดเก็บภาษีได้ ควบคุมคุณภาพของเซ็กทอยได้ ส่งเสริมอุตสาหกรรมในประเทศให้ผลิตเพื่อจำหน่ายได้ ซึ่งในปัจจุบันประชาชนก็ยังต้องลักลอบซื้อเซ็กทอยที่ถูกโก่งราคาสูงอย่างมาก และไม่ได้คุณภาพ นำไปใช้แล้วก็เกิดอันตรายต่อร่างกาย คราวที่เป็นพรรคอนาคตใหม่ ก็ยังมองไม่เห็นถึงนโยบายในเรื่องนี้เลย จึงอยากให้มีความชัดเจนในเรื่องนโยบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย ประชาชนจะได้พิจารณาได้ถูกต้อง

อยากให้พรรคก้าวไกลมีนโยบายแบบเปลี่ยนระบบการศึกษาและหลักสูตรเพราะเด็กวันนี้เรียนหนักและก็บางอย่างไม่ได้นำไปใช้ได้จริง

ปัญหางูเห่าที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะกรรมการสรรหาห่วยแตกทำเหนียมอายไม่กล้าที่จะจริงจังในเรื่องความชัดเจนของอุดมการณ์ซ้าย เวลารับผู้สมัครคนเข้าพรรคไม่เคยคำนึงถึงผลเสียต่ออุดมการณ์ซ้ายซึ่งเป็นเสาหลักที่ชาวส้มยึดถือร่วมกันเลย ยกตัวอย่างให้ชัดเจนอย่าง สส.เขต จอมทอง บอกเลยผมไม่ไว้ใจอุดมการณ์ของคนคนนี้เลย เพราะในขณะที่พรรคต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน แต่ สส คนนี้ยังอวยพรวันเกิดให้คนที่ถูกตั้งคำถามว่าใช้อำนาจทางการเมืองละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างโหดร้ายอยู่เลย บอกตามตรงปัญหางูเห่าแก้ไม่หายหรอกถ้าพรรคยังจะเก็บพวกขวาอนุรักษ์นิยมแบบนี้ไว้เป็นหอกข้างแคร่ในพรรค

เเม่ว่าสิ่งที่พูดนี่อาจมีสิ่งที่ต้องทบทวนอีกมาก เเต่การลดอายุของผู้มีสิทธ์เลือกตั้งเป็นเรื่องเร่งด่วน ที่ควรได้รับการพิจารณาเพื่อให้ประชากรคนหนุ่มสาวได้มีเสียงในการกําหนดอนาคตที่เขาต้องอาศัยในช่วงเวลาไม่นานนัก/เอาไปตอบสนองเสียงจํานวนมากที่โดนเมินไปในสังคมปัจจุบัน 

ขอสนับสนุนชูพี่ทิม พิธา ลิ้มเจริญรัตน์

ได้เป็นแคนดิเดตนายกรัฐมนตรี

ขอเสนอเราต้องการมีสวัสดิการ ก็คือเบี้ยคนพิการจากเดิม 800-1,000บาท

จะได้เบี้ยคนพิการละ 1,200 บาท ต่อเดือน

เนื่องจาก 800 บาทยังคงไม่พอ

ขอเสนอให้พรรคก้าวไกล นโยบาย รถเมล์ฟรีและรถไฟฟรี

ปฏิเสธไม่ได้ว่ากลุ่มพลังทุนของพรรคการเมืองมีอยู่จริง แน่นอนว่าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งที่พร้อมออกมาใช้สิทธิ์ เพื่อเงินซื้อเสียงนั้นเป็นกลุ่มที่มีความเหนียวแน่นว่าจะต้องออกมาใช้สิทธิ์แน่นอน  ในขณะที่กลุ่มคนที่ไม่ยอมรับการซื้อเสียงและหนักแน่นในอุดมการณ์ มีหัวใจประชาธิปไตยเต็มเปี่ยมนั้น มีจำนวนมากกว่าก็จริง แต่การออกมาใช้สิทธิ์ในยังคงมีจำนวนน้อยอยู่ อยากทุกคนเสนอแนะวิธีการกระตุ้น ปลุกเร้า ประชาชนให้เห็นถึงความสำคัญในการออกมาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง ไม่ว่าจะเป็นทางสื่อต่างๆ หรือแม้แต่การลงพื้นที่ของผู้สมัคร ส.ส.  เลือกตั้งครั้งที่จะมาถึงนี้ ฝ่ายประชาธิปไตยต้องชนะให้ขาดให้ได้ครับ

อยากให้ทางพรรคออกหนังสือ พิมพ์หนังสือที่มีเนื้อหาในเชิงวิชาการ ข้อเสนอแนะทางวิชาการ ข้อเสนอแนะทางนโยบาย ผลการศึกษาประเด็นต่าง ๆ การเปรียบเทียบกับกรณีศึกษาต่าง ๆ ทั้วโลกที่สอดคล้องกับนโยบายของพรรค ออกมาเพื่อเป็นสินค้าเพื่อระดมทุน หาเงินเข้าพรรค ไม่ใช่แค่มีหนังสือรวมคำอภิปรายในสภาหรือบทสัมภาษณ์ เท่านั้น

นโยบาย Esports ก้าวหน้า คือ โอกาสของคนรุ่นใหม่ในอุตสาหรรกรรมดิจิทัล ที่สามารถสร้างรายได้และชื่อเสียงให้ประเทศไทย

Why > Espots เป็นอุตสาหกรรมใหม่ คนไทย 32 ล้านคนเป็น gamer คนไทยติดตาม Esports มากกว่า 5 ล้านคน และคนไทยแข่งขันได้แชมป์โลกเป็นประจำทุกปี 

What > เราจะช่วยกันผลักดันให้เกิดระบบนิเวศในอุตสาหกรรมให้ประเทศไทยเป็นศูนย์กลางด้าน Esports ระดับโลก 

         > เราจะสร้างความเท่าเทียมในวงการ Esports เพื่อไม่ให้เกิดทุนผูกขาด 

How > จัดตั้ง Esports university ทั่วทุกภูมิภาค

        > ผลักดัน/แก้ไขกฎหมายที่เกี่ยวข้องให้เอื้อต่อการพัฒนาและการลงทุนในอุตสาหกรรม Esports ให้เติบโตอย่างยั่งยืน

        > ผลักดันกฎหมายคุ้มครอง/สร้างความมั่นคงให้ผู้ประกอบอาชีพและผู้ประกอบการในอุตสาหกรรม Esports 

หากท่านต้องการมีส่วนร่วมในการขับเคลื่อนการเปลี่ยนแปลงสามารถให้ข้อเสนอแนะ/แสดงความคิดเห็นหรือติดต่อเข้าร่วมได้เลย ครับ 

BondEsports  

อยากให้ทางผู้ปกครองแบะนักเรียนเป็นผู้ประเมินการทำงานของอาจารย์และให้ทางคณาจาร์ยเป็นผู้ประเมินผู้อำนวยการ 

และในการเปลี่ยนผ่าน ผอ. ต้องมีภาคประชาชนตรวจสอบประวัติและเห็นชอบ ให้ดำรงตำแหน่ง และแทนวิขาที่ไม่เหมาะสมเช่นวิชาลูกเสือ

เป็นวิชาเอาตัวรอดและควรให้ใน 1 วันจำนวนวิชาน้อยลงแต่เพิ่มชั่วโมงวิชาสำคัญมากขึ้น

จากประสบการณ์ทำงานบัญชีพบว่า มีลูกค้าหลายรายมีชำระภาษีไม่ถูกต้อง โดยการปรับแต่งตัวเลขในงบการเงินและ กรมสรรพากรเมื่อตรวจพบก็แอบประนีประนอมการจ่ายค่าปรับ จึงอยากให้พรรคปรับปรุงดังนี้

1. ควรเข้มงวดกับเจ้าหน้าที่สรรพากร เรื่องการจัดเก็บภาษีให้ถูกต้อง ไม่เปิดช่องให้รับใต้โต๊ะหรือเอื้อประโยชน์กันทางอ้อม

2. กฎหมายที่เกี่ยวกับภาษีควร มีตัวอย่างการคำนวณประกอบด้วย (เป็น Excel ยิ่งดี) เพื่อคนใช้ได้นำไปปฏิบัติได้เลย

3. ควรมีบทลงโทษที่รุนแรงกับบริษัทที่มีบัญชี 2 เล่ม

4. ร้านค้าต่างๆที่ถึงเกณฑ์ภาษีแล้วไม่เสีย ต้องเอาเข้าระบบการเสียภาษีให้ได้ ไม่เลือกปฏิบัติเฉพาะคนรวย (ดูจากโครงการคนละครึ่งได้เลย)

5. ประชาชนทุกคนต้องยื่นแบบเสียภาษีบุคคลธรรมดา โดยไม่สนว่าคนนั้นมีเงินได้ถึงเกณฑ์หรือไม่

ทั้งนี้ สิ่งที่นำเสนออาจกระทบการฐานเสียงคะแนน จึงไม่มีพรรคไหนกล้านำเสนอ แต่คุณเป็นก้าวไกล กล้ารึป่าว

คมนาคมสาธารณะควรเป็นสิทธิขั้นพื้นฐานที่รัฐต้องจัดสรรให้ประชาชนอย่างมีคุณภาพ ทั่วถึง/ครอบคลุม เท่าเทียมในแง่ต้นทุน/โอกาสในการเข้าถึง  (freedom to mobility) อาทิเช่น ระบบราง ที่มีต้นทุนต่อกิโลเมตรต่ำกว่าการเดินทางประเภทอื่น ลดการสูญเสียจากอุบัติเหตุ สร้างงานในอุตสาหกรรมต่อเนื่องที่เกี่ยวข้อง และเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ประหยัดเวลาในการเดินทาง ทั่วประเทศครอบคลุมทุกจังหวัด 

ดีทรอยต์แห่งเอเชีย (Detroit of Asia) นี่คือฉายาของประเทศไทยจากการที่เป็นฐานการผลิตและส่งออกรถยนต์สันดาปมานานหลายทศวรรษ ซึ่งสามารถสร้างงาน สร้างอาชีพให้กับคนไทยหลายแสนคนรวมไปถึงก่อให้เกิดบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์เจ้าต่าง ๆ ภายในประเทศ และถือเป็นแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ

หลังจากที่เวลาได้ผ่านล่วงเลยมานาน หลายประเทศเริ่มให้ความสำคัญกับการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเพื่อลดการเกิดภาวะโลกร้อนที่จะก่อให้เกิดผลเสียต่อระบบนิเวศ โดยได้มีการประกาศเจตนารมณ์ในการบรรลุเป้า "Carbon neutrality" และ "net zero emissions" ซึ่งหนึ่งในย่างก้าวที่สำคัญปฏิเสธไม่ได้ว่ายานยนต์ไฟฟ้าจะเป็นกุญแจสำคัญเพื่อบรรลุเป้าประสงค์ดังกล่าว

แต่สิ่งที่น่าเป็นกังวล คือ ช่วงหลังมานี้สัดส่วนการส่งออกรถยนต์ในตลาดโลกของไทยลดลงจาก 1.7% เหลือ 1.3% แต่ประเทศจีนกลับเพิ่มจาก 0.7% เป็น 1.5% และบริษัทรถยนต์รายใหญ่บางค่ายเริ่มลงทุนตั้งฐานการผลิตยานยนต์ไฟฟ้าในประเทศอินโดนีเซีย รวมไปถึงการผลิตแบตเตอรี่สำหรับยานยนต์ไฟฟ้า เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียมีต้นทุนแรงงานที่ถูกกว่า ตลาดที่ใหญ่กว่า รวมไปถึงเป็นประเทศอันดับ 1 ในการส่งออกแร่ "นิกเกิล" ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการผลิตแบตเตอรี่ โดยสถานการณ์นี้ทำให้อินโดนีเซียกลายเป็นประเทศที่มีโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการผลิตรถยนต์ EV ครบวงจรตั้งแต่เหมือง, โรงถลุงแร่, โรงงานผลิตรถยนต์ EV จนไปถึงโรงงานรีไซเคิล หรือคำว่าดีทรอยด์แห่งเอเชียกำลังจะเป็นอดีตของประเทศไทย ?

จะทำอย่างไรไม่ให้เราตกขบวนรถไฟคันนี้ที่กำลังเคลื่อนผ่านประเทศไทยเราไปอย่างรวดเร็ว หากปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป มีโอกาสที่นักลงทุนจะย้ายฐานการผลิตไปยัง 2 ประเทศข้างต้นกันหมด เหตุผลคือ เรามี FTA กับจีน ส่งผลให้เราสามารถนำเข้ารถยนต์ไฟฟ้าได้โดยไม่มีภาษี และการนำเข้ารถยนต์ไฟฟ้าจากจีนมีแนวโน้มถูกกว่าการผลิตในประเทศ เนื่องจากปริมาณการผลิตที่มีขนาดใหญ่กว่าไทย ซึ่งสถานการณ์ก็คงจะเริ่มมีหน้าตาคล้ายกับออสเตรเลียที่เริ่มมี FTA กับไทย และกลายเป็นว่าสุดท้ายก็ได้นำเข้ารถยนต์จากไทยแทน

จึงเป็นที่มาของคำถามตัวโต ๆ ว่าไทยเรามีดีอะไรทำไมนักลงทุนจำเป็นต้องลงทุนกับประเทศไทยในอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้า และจะทำอย่างไรให้เรามีดีมากพอ ?

1. เราควรมีจุดแข็งเป็นของตนเอง ก็คงเหมือนกับ TSMC ของไต้หวันมีเซมิคอนดักเตอร์, อินโดนีเซีย มีแร่ "นิกเกิล" สำหรับผลิตแบตเตอรี่ และ จีน มีเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย ดังนั้นการลงทุนในเรื่องการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ทางเทคโนโลยีจึงเป็นเรื่องสำคัญเพื่อเร่งหาจุดแข็งใหม่ ๆ ให้กับประเทศเราเอง และอาจรวมไปถึงใช้ข้อแลกเปลี่ยน หรือ สิทธิพิเศษทางภาษีบางอย่างเพื่อสร้างแรงจูงใจให้กับนักลงทุน

2. การขึ้นค่าแรงเป็นสิ่งที่ควรพึงระวังและควรพิจารณาอย่างถี่ถ้วน มิเช่นนั้นไทยเราจะยิ่งเสียเปรียบในด้านค่าแรงกับประเทศคู่แข่งอื่นที่เป็นฐานการผลิต โดยในแง่ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนเราสามารถมองในมุมของรัฐสวัสดิการที่ดี และการลดค่าครองชีพในชีวิตประจำวันได้

3. เร่งผลักดันความต้องการ (Demand) การใช้ยานยนต์ไฟฟ้าภายในประเทศ และสร้างระบบสาธารณูปโภคด้านไฟฟ้าสำหรับ EV ให้ทั่วถึงโดยเร็ว เช่น สถานีชาร์จไฟ เป็นต้น เนื่องจากการผลักดัน Demand คงจะเป็นไปได้ยากหากผู้ใช้งานยังคงมีความกังวลเรื่องสถานีชาร์จ หรือสาธารณูปโภคพื้นฐานที่ไม่เอื้ออำนวยนัก

หากเราไม่เร่งเดินหมากในเกมนี้ ภายใน 3-5 ปี ประเทศคู่แข่งจะเริ่มมีความพร้อมมากยิ่งขึ้น มากยิ่งขึ้น เราอาจจะต้องสูญเสียฐานการผลิตให้กับประเทศคู่แข่ง และคงจะเกิดปัญหาใหญ่ที่ตามมากับห่วงโซ่อุปทานภายในประเทศอย่างแน่นอน

ด้วยกระแสการเปลี่ยนผ่านพลังงานจากเชื้อเพลิงฟอสซิลไปสู่ระบบพลังงานทดแทนที่เป็นมิตรมากขึ้นเพื่อแก้ปัญหาภาวะโลกรวน (Climate Chang) แต่ก็ยังมีปัญหาอยู่คือการถือครองการผลิตอยู่ในกลุ่มคนเพียงไม่กี่คนที่สูบเงินจากทุกคน ด้วยเหตุนี้ "ประชาธิปไตยด้านพลังงาน" เป็นทางออกโดย "กระจายอำนาจ" การผลิตพลังงานสู่ประชาชนหรือสาธารณะ มีรัฐบาลสนับสนุนผ่านด้าน "สวัสดีการพลังงาน" เช่น Solar cell, Community batteries

https://www.frontiersin.org/research-topics/6005/energy-democracy#articles

https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S2214629621005697

https://www.weforum.org/agenda/2022/04/solar-energy-community-batteries-australia/

https://www.povertyactionlab.org/evaluation/welfare-benefits-decentralized-solar-energy-rural-poor-india