ผมอยู่ในเขตหนึ่ง กทม ที่ผ่านมาในการเลือก ส.ก และ ส.ส ยังยังไม่เคยเห็นหน้าผู้สมัครของพรรคเข้ามาในหมู่บ้านเลยมีเพียงแค่พรรคเก่าแก่พักหนึ่ง เข้ามาและสร้างความสัมพันธ์กับนิติบุคคลของแต่ละหมู่บ้าน เข้ามาสอบถามปัญหาต่างๆภายในหมู่บ้าน มีความสัมพันธ์อันดีกับนิติทำให้นิติเป็นกระบอกเสียงให้กับทีมของพรรคผู้สมัคร ของพรรคผู้สมัครพรรคเก่านั้น ถึงแน่ใจผมจะเลือกพรรคก้าวไกลอยู่แล้ว และพยายามช่วยและพยายามช่วยเป็นกระบอกเสียงให้พรรค ผมเชื่อมั่นว่าหลายหลายคนที่ชื่นชอบพรรคก้าวไกลเขาก็คอยเป็นกระบอกเสียงให้กับพรรคเช่นเดียวกัน แต่ท้ายที่สุดแล้วหากผู้สมัครไม่ลงมาดูพื้นที่ให้ทั่วถึงประชาชน คนที่เขายังไม่ตัดสินใจหรือกำลังมองพรรคอื่นๆอยู่อาจจะไปเลือกพรรคอื่นแทนก็ได้

ก้าวไกลเป็นตัวแทนของคนรุ่นใหม่ อยู่แล้ว การใช้เทคโนโลยีมาดำเนินการต่างๆเกี่ยวกับพรรค ผมว่าน่าจะเป็นประโยชน์

และก็ใช้เทคโนโลยีผลักดันนโยบายพรรคต่างๆ เช่นที่ผ่านมา เอาพวกงบมาเปิดเผยต่อสาธารณะที่แปลงไฟล์ให้สามารถตรวจสอบได้ง่าย  

อย่างที่เห็นกันว่าการจัดสรรงบประมาณ​แผ่นดินประจำปีของไทยมันไม่มีประสิทธิภาพ​ เอาไปซื้อของเล่นไร้สาระบ้าง​ เอาไปให้ใครบ้าง​ บางครั้งถึงขั้นดูเละเทะ​ หรือออกแนวตัดแปะจากปีก่อนมาก็มี​ ผมเลยเชื่อว่าคนไทยจำนวนไม่น้อยน่าจะอยากมีส่วนออกแบบการจัดสรรงบประมาณให้ตรงกับความต้องการของสังคมจริง​ ๆ​ และอยากรู้สึกว่าภาษีที่จ่ายไปมันคุ้มค่ามากกว่านี้

เลยอยากให้ทางพรรคก้าวไกลมีนโยบายเพิ่มการมีส่วนร่วมทางตรงของประชาชน​ ในการจัดสรรงบประมาณ​แผ่นดิน​

ผมเสนอไอเดียของผมเป็นหนึ่งตัวอย่าง​ คือ

ให้ประชาชนมีสิทธิเลือกได้ว่า​ ภาษีเงินได้ประจำปีที่แต่ละคนจ่ายจะถูกนำไปใช้ในเรื่องใด​ เช่น​ มีช่องให้กรอกตอนยื่นภาษีว่า​ จะไปใช้ด้านการศึกษา​ สาธารณสุข​ โครงสร้างพื้นฐาน​ ฯลฯ​ หรืออาจจะให้เลือกเป็นกระทรวงไปเลย​ โดยอาจจะกำหนดให้สัดส่วนที่ประชาชนเลือกเองตรงนี้มีซัก​ 10 เปอร์เซ็นต์​ของงบประมาณ​ทั้งหมด

ข้อดีคือ​ 1). ประชาชน​มีส่วนร่วมในการกำหนดนโยบายประเทศมากขึ้น​ ไม่ใช่เป็นแค่ผู้ฟังและทำได้แค่วิจารณ์​ 2.) เมื่อมีส่วนร่วมมากขึ้น​ ก็รู้สึกว่าภาษีที่จ่ายไปมันตอบแทนมากขึ้น​ ก็อาจจะมีความยินดีที่จะจ่ายภาษีมากขึ้น​ การจัดเก็บภาษีก็อาจจะได้มากขึ้น​ 3) ทำให้หน่วยงานราชการมีความรู้สึกว่าประชาชนเป็นเจ้านายมากขึ้น​ ต้องทำงานให้ประชาชนเห็นว่าคุ้มกับภาษีที่จ่ายไป  เพื่อให้ยังคงอยู่ในรายชื่อที่ประชนเลือกจัดสรรภาษีให้

ได้ไม่ได้​ ดีไม่ดี​ ลองพิจารณา​กันดูครับ

แก้ปัญหางูเห่าด้วยการทำสัญญากับประชาชนหากต้องการย้ายหรือทิ้งอุดมการต้องลาออก

แก้ไขแรงงานทางทะเล,ให้มีสวัสดิการเหมือนแรงงานบนบก,ให้สามารถเข้าถึงการกู้เงินสำหรับสร้างบ้าน,ซื้อรถ,และจัดกองทุนแรงงานทางทะเล

ให้เหมือนหลายๆประเทศ

เห็นจากตัวเลขบริจาคภาษีแล้วพรรคก้าวไกลทำได้ดีมากอยู่แล้ว แต่การสื่อสารของพรรคกล้าก็ทำได้ดีเช่นกัน ถึงกับขึ้น graphic ค่อนข้างบ่อยและชัดเจน เลยอยากให้พรรคเน้นจุดนี้ในโพสใน social network ด้วยการใส่รายละเอียดเรื่องบริจาคภาษีครับ ใส่ไปใต้โพสทุกโพสเลย เพราะที่ผ่านมารู้สึกเหมือนไม่ได้เน้นเท่าไร เจออีกทีสมาชิกพรรคก็ต้องมา share โพสหลักเรื่องบริจาคภาษีกันเองกว่าคนจะเห็น

อยากให้พรรคสื่อสารให้เข้าใจว่าสส.มีหน้าที่นิติบัญญัติ การลงพื้นที่เป็นหน้าที่ของท้องถื่น อาจจะมีทีมงานลงพื้นที่แยกต่างหากจากสส.พรรค เพื่อให้สส.ได้ทำงานเต็มที่ตามหน้าที่ของตัวเอง และเพื่อเพิ่มความเป็นพรรค ลดความเป็นตัวบุคคล เพราะเราเชื่อว่าหน้าที่ของพรรคก้าวไกลที่เราคาดหวังคือการนำทางความคิดของผู้คน

ปัญหาข้าราชการที่ใช้อำนาจรังแกประชาชน

การรังแกผู้แสดงออกทางการเมืองในวิถีทางของประชาธิปไตย มีให้เห็นมากขึ้นทุกวัน

ข้อมูลจัดทำขึ้นเป็นการภายใน แบล็คลิสต์บุคคลเหล่านี้ไว้ เพื่อป้องกันการแทรกซึมเข้ามาทำร้ายฝั่งเรา

เพิ่มส่วนงานการข่าวๆ สอดส่องการเคลื่อนไหวบุคคลอันตรายไว้สม่ำเสมอ เพราะป้องกันง่ายกว่าการตามแก้ไข

“ระบบการศึกษาไทย” เป็นเรื่องที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็นของสังคมอยู่เสมอ โดยเฉพาะในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา ที่ขบวนการของนักเรียนและครูไทยได้ออกมาขับเคลื่อนเรียกร้องให้มีการแก้ไขปัญหาในระบบการศึกษาอย่างจริงจัง กลายเป็นกระแสถกเถียงกันในระยะหนึ่ง ก่อนที่จะจางหายไปโดยที่ไม่เคยได้รับการแก้ไขและถูกปล่อยทิ้งไว้เหมือนเดิม เช่นเดียวกับในช่วงปี 2564 ที่มีความเคลื่อนไหวจากแวดวงการศึกษาไทยมากมาย แต่จะมีปัญหาใดที่ถูกมองเห็นหรือได้รับการแก้ไขแล้วบ้าง Sanook พูดคุยกับตัวแทนครูและนักเรียน เพื่อย้อนดูความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระบบการศึกษาไทยตลอดปี 2564 และของขวัญปีใหม่ 2565 ที่ครูและนักเรียนไทยอยากได้มากที่สุด 

ปัญหาเรื้อรังในระบบการศึกษาไทย 

“เรามองว่าสังคมไทยไม่ได้ตระหนักรู้ถึงสิทธิและเสรีภาพของเด็ก เขาคงรู้ว่าเด็กก็มีสิทธิเสรีภาพเหมือนกัน แต่พอเราเข้าไปอยู่ในรั้วโรงเรียน เขาไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนเท่ากันกับเขา เพราะฉะนั้น เขาเลยรู้สึกว่าเราเป็นแค่หุ่นเชิดที่จะทำอะไรกับเราก็ได้ นั่นคือปัญหา” อคิราห์ พงภมร หนึ่งในตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลว สะท้อนปัญหา 

อคิราห์ พงภมร และอัครวินท์ สมบูรณ์ สองตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลว

ปัญหาเรื่อง “อำนาจนิยม” เป็นปัญหาเรื้อรังที่ไหลเวียนอยู่ในระบบการศึกษาไทยมาอย่างยาวนานเช่นกัน อัครวินท์ สมบูรณ์ อีกหนึ่งตัวแทนของกลุ่มนักเรียนเลว เล่าว่า ยังมีนักเรียนจำนวนมากที่ติดต่อมายังกลุ่มนักเรียนเลว เพื่อเล่าปัญหาเรื่องการถูกครู “ตัดผม” โดยที่พวกเขาไม่ได้ยินยอม รวมไปถึงเรื่องการตี การทำร้ายร่างกายเด็ก การยึดของใช้ส่วนตัว ไปจนถึงการคุกคามทางเพศ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ล้วนแล้วแต่สะท้อนระบบอำนาจนิยมที่ยังมีอยู่อย่างเข้มข้นในสังคมโรงเรียนไทยได้อย่างชัดเจน 

“เรื่องอำนาจนิยมในโรงเรียน มันชัดเจนว่าอยู่ทั้งในวัฒนธรรมของไทยและระบบราชการ กล่าวคือมันมีระบบอาวุโส มีผู้ใหญ่ผู้น้อย และบางครั้งมีการใช้อำนาจที่ล้นเกิน การใช้ความอาวุโส หรือการที่มีอำนาจเหนือกว่าเพื่อทำให้เกิดความไม่เป็นธรรม ยกตัวอย่างเช่น ครูรุ่นใหม่ที่เข้ามา ก็ต้องทำงานหนักมากกว่าครูอาวุโส หรือผู้บังคับบัญชาใช้ทำงานส่วนตัว” ธนวรรธน์ สุวรรณปาล หรือ “ครูทิว” ตัวแทนจากกลุ่มครูขอสอน ร่วมสะท้อนปัญหาอำนาจนิยมที่ส่งผลกระทบต่อครู 

ธนวรรธน์ สุวรรณปาล หรือ “ครูทิว” ตัวแทนจากกลุ่มครูขอสอน

นอกจากนี้ ปัญหาเรื่อง “ภาระงานของครู” ก็เป็นอีกปัญหาที่ครูทิวชี้ว่าส่งผลกระทบกับครูผู้สอน และส่งผลกระทบต่อไปยังตัวผู้เรียน เนื่องจากครูต้องดูแลงานอื่น ๆ ในโรงเรียนและไม่สามารถ “โฟกัส” กับการสอนอย่างเดียวได้ ประกอบกับระบบการศึกษาของไทยที่สะท้อนวิธีคิดหรืออุดมการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศแบบ “เสรีนิยมใหม่” หรือทุนนิยมที่ผลักภาระให้กับปัจเจก ซึ่งรวมไปถึงเรื่องระบบการประเมินด้วยเอกสารที่ทุกอย่างต้องมีรูปภาพประกอบ ก็ทำให้ระบบการศึกษาไทยตั้งอยู่บน “ความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน” ซึ่งเป็นอีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ส่งผลกระทบต่อคนในระบบ

“ในระบบการศึกษาที่เราไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน เราจะไปต่อกันยังไง ครูเองก็ไม่กล้าออกนอกกรอบ หรือทำอะไรที่ไปไกลกว่าการสอนตามตำราเรียน หรือด้วยภาระต่าง ๆ เราก็จะเห็นว่าทำไมยังมีครูที่ให้เด็กเปิดหนังสือตอบคำถามท้ายบท หรือแจกใบงาน ครูบรรยายตามสไลด์อยู่” ครูทิวชี้ 

การเรียนการสอนออนไลน์ 

อีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ครูและนักเรียนไทยต้องเผชิญในปี 2564 คือ “การเรียนการสอนออนไลน์” เนื่องจากการระบาดของโรคโควิด-19 ซึ่งส่งผลกระทบต่อความสามารถในการเรียนและการสอนอย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาดังกล่าวยังช่วยตอกย้ำปัญหาเรื่อง “ความเหลื่อมล้ำ” ให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ซึ่งสองตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลวระบุว่า การเรียนการสอนออนไลน์ส่งผลให้นักเรียนไทยหลุดออกจากระบบการศึกษาจำนวนมาก 

“เวลาที่เขาสอนออนไลน์ มันน่าจะต้องมีเครื่องมือบางอย่างที่ทำให้ผู้เรียนให้ความสนใจมากขึ้น แต่เขาก็ยังสอนแบบเลคเชอร์เหมือนเดิม ให้เราจดตาม แล้วเขาก็แก้ปัญหาว่าเด็กจะเข้าเรียนไหม ด้วยการให้เปิดกล้อง ซึ่งนักเรียนบางคนใช้โทรศัพท์เรียน แล้วบางทีก็ไม่ได้กล้องดี บางทีแบตร้อนก็ต้องปิดเครื่องก่อน ก็ปิดไม่ได้ ถ้าปิดก็เช็กขาด มันทำให้เห็นชัดเจนว่าปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคมเรามันชัดมาก นักเรียนบางคนยังไม่มีโทรศัพท์ใช้เรียนออนไลน์ด้วยซ้ำ บางคนมีโทรศัพท์แต่ไม่มีอินเตอร์เน็ต” อคิราห์กล่าว 

นอกจากปัญหาเด็กนักเรียนบางกลุ่มที่ไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ในช่วงการเรียนออนไลน์แล้ว ครูทิวก็สะท้อนว่า การขาดแคลนอุปกรณ์การเรียนที่ใช้ในการสอนออนไลน์ก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาที่ครูไทยต้องแบกรับ และส่งผลกระทบต่อ “ประสิทธิภาพ” การทำงานของครูเช่นเดียวกัน

“ครูเองก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีอุปกรณ์พวกนี้ครบถ้วน ดังนั้น ครูก็ต้องประยุกต์ใช้สิ่งที่ตัวเองมีอยู่ ถ้าพอหาได้ก็หา กู้สหกรณ์บ้างหรือทำยังไงเพื่อให้มีอุปกรณ์พวกนี้มาจัดการเรียนการสอน ประเด็นสำคัญอยู่ตรงนี้คือ รัฐไทยสนับสนุนมากน้อยแค่ไหน เหมือนครูได้เงินเดือนมาแล้ว ก็ต้องเอาเงินเดือนที่ได้ไปซื้อของเพื่อมาทำงานที่ได้เงินเดือน บางครั้งก็ตกอยู่ภายใต้คำว่า “เป็นครูต้องเสียสละ” แล้วรัฐก็ลอยตัว ทั้งที่มันเป็นเรื่องที่เขาต้องให้การสนับสนุน” ครูทิวสะท้อน 

ปัญหาที่ทับถม ทำให้คนในระบบเจ็บปวด 

การใช้ความรุนแรงระหว่างครูกับนักเรียนที่ปรากฏอยู่ในระบบการศึกษาไทยมาอย่างยาวนาน ได้ทิ้ง “บาดแผล” ให้กับผู้เรียนจำนวนมาก ถึงแม้ว่าจะมีคำพูดที่ว่า “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี” “การตีคือความรัก ความหวังดี” แต่อัครวินท์ก็มองว่า การใช้ความรุนแรงกับนักเรียนไม่ใช่วิธีที่จะทำให้เด็กพัฒนา เติบโต หรือเรียนรู้ 

“มันอาจจะมีคนที่ได้ดีเพราะการโดนตีแหละ แต่หลายคนที่โดนตี นอกจากจะเจ็บตัวแล้ว มันก็อาจจะสร้างบาดแผลทางจิตใจให้กับนักเรียนด้วย เราไม่รู้หรอกว่าแต่ละคนรู้สึกยังไง หลังจากที่เขาโดนทำแบบนั้น หลายคนอาจจะเป็นแผลไปตลอดชีวิตเลยก็ได้” อัครวินท์กล่าว 

“เรื่องอำนาจนิยม เราจะเห็นว่าเด็กนักเรียนที่ออกมาประท้วงตั้งแต่ปีที่แล้ว ว่าเด็กนักเรียนโดนครูลงโทษ ถูกครูใช้อำนาจรุนแรง มันคือการผลิตซ้ำในระบบการศึกษา ก็ในเมื่อครูเองถูกกดทับมาแบบนี้ ถูกใช้อำนาจมา และไม่เคยมีใครรับฟังครู ดังนั้น ครูก็จินตนาการไม่ออกหรอกว่า ถ้าเขาจะต้องรับฟังนักเรียน เขาต้องรับฟังอย่างไร”

ข้อมูลโดยhttps://www.sanook.com/news/8495810/

ทำให้ทุกคนเห็นว่า พรรคสามารถลงพื้นที่ได้ทุกที่ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่ได้หน้ากลัวแบบที่คิดกัน

อยากให้ทางพรรคใช้ถ้อยคำในการสื่อสารให้ถูกต้องเเละชัดเจน เพราะในบางกรณีที่ผ่านมาทางพรรคอาจใช้ถ้อยคำที่ทำให้ประชาชนเกิดความไม่มั่นใจใรอุดมการณ์ของพรรค

อยากให้พรรคมีสื่อสารออนไลน์มากกว่านี้ อย่างน้อยก็ให้ได้ระดับเดียวกับพรรคอนาคตใหม่ในอดีต

เมื่อกัญชาที่เคยเป็นยาเสพติดมาก่อน ปัจจุบันมีบางพรรคการเมืองนำไปปลดล็อคข้อจำกัดทางกฎหมายและเลือกใช้กัญชาในส่วนที่เป็นคุณกับประชาชนได้เป็นผลสำเร็จ แล้วพรรคก้าวไกล มีนโยบายอย่างไร เกี่ยวกับเซ็กทอย ที่มีสถานภาพเป็นสิ่งผิดกฎหมายเฉกเช่นเดียวกับกัญชาในอดีต สมควรหรือไม่ที่ต้องมีการปลดล็อคเซ็กทอย เพื่อเสรีภาพในทางเพศของบุคคล รัฐสามารถจัดเก็บภาษีได้ ควบคุมคุณภาพของเซ็กทอยได้ ส่งเสริมอุตสาหกรรมในประเทศให้ผลิตเพื่อจำหน่ายได้ ซึ่งในปัจจุบันประชาชนก็ยังต้องลักลอบซื้อเซ็กทอยที่ถูกโก่งราคาสูงอย่างมาก และไม่ได้คุณภาพ นำไปใช้แล้วก็เกิดอันตรายต่อร่างกาย คราวที่เป็นพรรคอนาคตใหม่ ก็ยังมองไม่เห็นถึงนโยบายในเรื่องนี้เลย จึงอยากให้มีความชัดเจนในเรื่องนโยบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย ประชาชนจะได้พิจารณาได้ถูกต้อง

อยากให้พรรคก้าวไกลมีนโยบายแบบเปลี่ยนระบบการศึกษาและหลักสูตรเพราะเด็กวันนี้เรียนหนักและก็บางอย่างไม่ได้นำไปใช้ได้จริง

หนึ่งใน Feedback ที่หลายคนพูด คือไม่ค่อยเห็นบทบาทการทำงานในพื้นที่ของพรรคก้าวไกล ทั้งๆ ที่ความจริงแล้ว ส.ส.เขต และนักการเมืองของก้าวไกลหลายคนทำงานในพื้นที่อย่างหนัก

ในฝั่งการสื่อสารก็มีข้อจำกัด ไม่ว่าจะเป็นประเด็นการทำงานส่วนใหญ่เป็นงานในพื้นที่จริงๆ ความสนใจของคนในโลกออนไลน์มักให้ความสนใจประเด็นข่าวระดับชาติมากกว่า ทำให้การสื่อสาร ส.ส. เขตมีความยากที่จะทำออกมาในรูปแบบที่น่าสนใจ

เราจึงอยากถามประชาชนและให้ทุกคนช่วยออกแบบว่าเราจะสื่อสารการทำงาน ส.ส. เขตแบบอย่างไรดี?

อยากให้ผู้สมัคร สส รวมถึงทีมงานลงพื้นที่มากขึ้น ลงพื้นที่ให้ต่อเนื่อง และลงพื้นที่ตั้งแต่ได้รับเลือกจากพรรคให้เป็นผู้สมัคร สส. เพื่อให้คนรู้จักมากขึ้น 

ปัญหางูเห่าที่เกิดขึ้นมันเป็นเพราะกรรมการสรรหาห่วยแตกทำเหนียมอายไม่กล้าที่จะจริงจังในเรื่องความชัดเจนของอุดมการณ์ซ้าย เวลารับผู้สมัครคนเข้าพรรคไม่เคยคำนึงถึงผลเสียต่ออุดมการณ์ซ้ายซึ่งเป็นเสาหลักที่ชาวส้มยึดถือร่วมกันเลย ยกตัวอย่างให้ชัดเจนอย่าง สส.เขต จอมทอง บอกเลยผมไม่ไว้ใจอุดมการณ์ของคนคนนี้เลย เพราะในขณะที่พรรคต่อสู้เพื่อสิทธิมนุษยชน แต่ สส คนนี้ยังอวยพรวันเกิดให้คนที่ถูกตั้งคำถามว่าใช้อำนาจทางการเมืองละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างโหดร้ายอยู่เลย บอกตามตรงปัญหางูเห่าแก้ไม่หายหรอกถ้าพรรคยังจะเก็บพวกขวาอนุรักษ์นิยมแบบนี้ไว้เป็นหอกข้างแคร่ในพรรค

รายได้ของพรรคก็สำคัญ เห็นเมื่อวานมีโพสเรื่องของการประกวด Mascot ของพรรค ผลงานน่ารักทั้งนั้น เอามาทำเป็น Sticker Line ให้คนใช้ ข้อดีคือ

1.เข้าถึงเด็กรุ่นใหม่ได้ง่าย

2.สร้างภาพลักษณ์ให้พรรคได้

3.โฆษณาทางอ้อมไปในตัว

4.รายได้ให้พรรค(ระดมทุนได้อีกทาง)

อยากให้พรรคก้าวไกลไปตีตลาดจังหวัดสมุทรปราการเยอะๆลงพื้นที่ ส่วนตัวผมเลือกเพื่อไทยตลอด แต่อยากแนะนำไปเอาพื้นที่ สส.สมุทรปรการหน่อยนะครับ ผมว่าจังหวัดนี้คอรับปชั่นเยอะมากๆ อยากให้เข้าไปลงพื้นที่ ทุกซอกทุกมุมยิ่งดี อยากให้ได้ สส.ทุกเขตจากพรรคก้าวไกล ไปปรับปรุงจังหวัดนี้เยอะๆครับ ผมว่าเละเทะมาก น้ำท่วม ขยะเหม็น เหมือนสลัม พูดแทนเพื่อนที่อยู่จังหวัดนี้ครับ ถ้าได้ สส.ช่วยตรวจสอบการทำงาน เรื่องคอรัปชั่นจังหวัดนี้เยอะๆนะครับ อยากให้เอามาเปิดโปงมากๆรอ ขอให้ได้ สส.ทุกเขตครับ

แต่ละแพลตฟอร์มในโซเชียลมีเดียต่างๆ หรือ เว็บไซต์ มีกลุ่มคนที่เล่นไม่เหมือนกัน ทั้งอายุ สไลฟ์สไตล์ในการเสพย์ข้อมูลก็ไม่ไม่เหมือนกัน

ลองกำหนดการสื่อสารเฉพาะเจาะจงในแต่ละแพลตฟอร์ม เพื่อให้การสื่อสารหรือนโยบายของเพรรค คนเข้าใจมากที่สุด ทัชใจมากที่สุด

เพราะบางทีการสื่อสารแบบเดียวในทุกแพลตฟอร์ม บางกลุ่มคนอาจจะยังเข้าไม่ถึงสิ่งที่ต้องการบอกค่ะ

เเม่ว่าสิ่งที่พูดนี่อาจมีสิ่งที่ต้องทบทวนอีกมาก เเต่การลดอายุของผู้มีสิทธ์เลือกตั้งเป็นเรื่องเร่งด่วน ที่ควรได้รับการพิจารณาเพื่อให้ประชากรคนหนุ่มสาวได้มีเสียงในการกําหนดอนาคตที่เขาต้องอาศัยในช่วงเวลาไม่นานนัก/เอาไปตอบสนองเสียงจํานวนมากที่โดนเมินไปในสังคมปัจจุบัน 

1.เอาไว้ซื้อของออนไลน์ สินค้าของพรรค 2.เอาไว้ซื้อของออนไลน์สินค้าของชุมชน ท้องถิ่น 3.เอาไว้สมัครสมาชิกพรรคหรือต่ออายุสมาชิก4.เอาไว้เป็นแหล่งพูดคุยแสดงความคิดเห็นระหว่างสมาชิก

นอกกทม. การแบ่งหน้าที่-หาอะไรให้คณะก้าวหน้าเป็นฝ่ายทำนั้นถือว่าดี แต่ในแง่หนึ่ง ผลงานของคณะก้าวหน้ายังไม่ได้(หรือไม่สามารถ)ถูกพรรคนำมาใช้โปรโมทได้มากพอ กลายเป็นว่าพรรคไม่มีภาพหรือบทบาทในท้องถิ่นเลย

เราพูดว่าเป็น alliance กันได้ แต่อย่างไร ภาพที่ออกมานั้นก็ต่างกับการที่พรรคเป็นผู้ "ปักธงท้องถิ่น" จริง ๆ กลายเป็นว่าพรรคดดูจะเสียโอกาสนี้ไป

ปัญหางูเห่าเป็นเรื่องที่ควรแตะแต่ไม่ควรกระพือ ควรแตะหมายถึงควรแก้ไข แต่ไม่ควรกระพือคือไม่ควรให้เป็นกระแส เพราะเมื่อเป็นกระแสจะเกิดความไม่ไว้ใจซึ่งกันและกัน แล้วเกิดสภาพตรวจสอบกันเองภายในมากเกินไป จนผู้คนที่อยู่ได้ก็อยู่อย่างอึดอัดและต้องคอยสอดส่องกันเองว่าใครจะไปรึเปล่า ซึ่งเอาเข้าจริงๆมันเกิดจากปัจจัยภายในที่พรรคอนาคตใหม่เดินเกมเรื่องผู้สมัครเร็วไป และปัจจัยภายนอกที่พรรคคู่แข่งใช้วิธีลดทอนผู้สมัครเพื่อทำให้พรรคอ่อนแอลง ซึ่งก็ถือว่าได้ผลทั้งระยะสั้นและระยะยาว คือระยะสั้นได้ตัว สส.ไป และระยะยาวพรรคต้องมาพะวงเรื่องงูเห่าจนถึงปัจจุบัน

อย่างที่เกริ่นไปว่าถึงอย่างไรก็ควรแก้ไข นั่นหมายความว่าที่ผ่านมารวมถึงตอนนี้แม้ว่ากระแสความใหม่จะหมดไปเรียบร้อยแล้ว แต่ก้าวไกลมีเวลามากกว่าช่วงอนาคตใหม่ในการคัดสรรหาผู้แทน ซึ่งวิธีที่พรรคเลือกใช้คัดผู้สมัครด้วยการเลือกผู้แทนก่อนการตั้งขบวน ถือว่าเป็นวิธีที่เหมือนจะพยายามแก้ปัญหางูเห่า แต่ไม่ได้แก้ไขได้ขนาดนั้น อย่าลืมว่ารากฐานที่พรรคก้าวไกลจะเป็นพรรคของประชาชนได้คือการเป็นพรรคมวลชน และผู้แทนก็ต้องมาจากมวลชนจึงจะยึดโยงกับรากฐาน

การได้มาซึงผู้แทนโดยไม่มีรากฐาน ซึ่งต่อให้พรรคต้องจ่ายเงินเพื่ออบรมผู้แทนที่ไม่ได้มาจากรากฐานมากแค่ไหน ก็ไม่อาจลบช่องว่างในจุดนี้ได้ เพราะหน้าที่ของผู้แทนคือการออกศึก ผู้แทนไม่ได้มีหน้าที่โดยตรงในการสร้างฐานมวลชน(ต่อไปนี้จะเรียกว่าสมาชิก) หรือการให้ผู้แทนสร้างสมาชิกก็เป็นการคาดหวังและสร้างภาระต่อผู้แทนมากเกินไป รวมถึงสมาชิกที่ผู้แทนสร้างจะเป็นสมาชิกของผู้แทนไม่ใช่สมาชิกพรรค เมื่อไม่ใช่สมาชิกที่เป็นอิสระในการตัดสินใจมากนัก การตักเตือนหรือถ้าในอนาคตมีการโหวตเลือก ก็จะได้เสียงโหวตแบบฐานเสียงมากกว่าเสียงโหวตอิสระ พรรคต้องสร้างสมาชิกก่อนจึงควรมีผู้แทนจึงจะหยั่งรากได้อย่างมั่นคง และถ้าพรรคเลือกทำสมาชิกก่อน เวลาไม่เกิน 2 ปีผู้แทนที่มาจากประชาชนก็จะผลิดอกออกผล

แต่ที่ผ่านมาพรรคไม่ได้เลือกทางนี้ สิ่งที่จะเป็นปัญหาตามมาคือสมาชิกจะมีเจ้าของ รวมถึงการสร้างภาระให้ผู้แทนมากเกินไป โดยที่ผู้แทนไม่มีมวลชนหนุน ผู้แทนก็สามารถเลือกแปรพักตร์ได้ง่าย ไม่รวมถึงผู้แทนที่แฝงตัวมาจากพรรคตรงข้าม แล้วถ้าวันใดที่ผู้แทนแปรพักตร์ไป พรรคก้าวไกลก็ต้องมีปัญหากับการเฟ้นหาผู้แทนคนใหม่ในเวลาการคัดกรองที่น้อยลงมากๆ ซ้ำนั้นยังไม่พอ สมาชิกที่มาจากผู้แทนคนนั้นก็อาจจะลาออก ทำให้พรรคต้องคอยมาหาสมาชิกในเขตนั้นใหม่เพื่อรับรองผู้แทนคนใหม่ ซึ่งยิ่งถ้าให้ผู้แทนคนใหม่หาก็ยิ่งสร้างภาระให้กับผู้ที่จะเข้ามาเป็นผู้แทนมากขึ้นไปอีก ดังนั้นการที่พรรคเลือกสร้างผู้แทนก่อนสมาชิก สำหรับมุมมองส่วนตัวผมจึงไม่ได้เป็นการแก้ไขปัญหาเรื่องงูเห่าแต่อย่างใด แล้วการสร้างสมาชิกหลังสร้างผู้แทนก็เป็นเรื่องที่ช้าไป เพราะสมาชิกพรรคแบบธรรมชาติก็จะเจอกลุ่มก้อนสมาชิกของผู้แทน ทำให้เวลาโหวตก็เหมือนว่าฝั่งผู้แทนมีเสียงตุนเอาไว้อยู่แล้ว การจะเปลี่ยนผู้แทนในกรณีที่ผู้แทนไม่ทำงานก็เป็นเรื่องที่ยากขึ้นอีกระดับหนึ่ง

ใช่ว่าจากสถานการณ์จะไม่มีทางแก้ไขเลย แม้ว่าแก้ยากแต่ก็ยังพอแก้ไขได้ แต่ต้องยึดกุมเรื่องของสมาชิกพรรคเอาไว้มากๆ ชัยชนะของก้าวไกลไม่ได้อยู่ที่ Big Name คนไหน แต่อยู่ที่ความสามารถในการสร้างมีส่วนร่วมของสมาชิกพรรค พรรคต้องให้ความสำคัญมากๆกับการสร้างระบบสมาชิกที่เติบโตทั้งบทบาท ความคิดและอุดมการณ์ เพราะที่ผ่านมาต้องเรียกว่าพรรคละเลยระบบสมาชิกมาก มีอยู่แต่แทบไม่ได้ engage สมาชิกพรรคเลย ความแตกต่างระหว่างสมาชิกกับประชาชนทั่วไปในการรับข่าวสารและทำกิจกรรมคือแทบจะเรียกได้ว่าเกือบเท่าเทียมกัน กิจกรรมที่ให้สมาชิกมีส่วนร่วมก็แทบจะไม่มี ไม่ต้องพูดถึงระบบที่จะสร้างสมาชิกให้เติบโตทั้งบทบาท ความคิดและอุดมการณ์เลย อย่างมากพรรคอาจจะเรียกสมาชิกตอนโหวตรับรองอะไรบางอย่าง แต่ส่วนใหญ่การโหวตรับรองด้วยการไม่มีส่วนร่วมของสมาชิกก็เป็นการทำพิธีเพื่อให้ผ่านกฎหมายเฉยๆ ดังนั้นถ้าพรรคจะแก้เกม พรรคต้องสร้างระบบการเติบโตของสมาชิก เพื่อที่สมาชิกที่เป็นบุคคลทั่วไปในวันนี้ เมื่อผ่านเข้าระบบพัฒนาสมาชิกแล้ว จะสามารถเข้ามารับบทบาทที่สร้างผลต่อการดำเนินงานของพรรคได้ในอนาคต และผู้แทนที่มาจากระบบนี้ที่มีสมาชิกพรรคเป็นฐานรากก็แทบจะไม่เป็นงูเห่าได้เลย เพราะสิ่งที่ร้อยรัดผู้แทนไว้ไม่ใช่ผลประโยชน์ แต่เป็นชุดอุดมการณ์และเสียงของผู้ที่ส่งเขาเข้ามาต่อสู้ทางการเมืองต่อ และการที่เขาจะเลือกทรยศความไว้วางใจก็ราคาแพงกว่าการไม่มีรากฐานเสมอ

ขอสนับสนุนชูพี่ทิม พิธา ลิ้มเจริญรัตน์

ได้เป็นแคนดิเดตนายกรัฐมนตรี

ขอเสนอเราต้องการมีสวัสดิการ ก็คือเบี้ยคนพิการจากเดิม 800-1,000บาท

จะได้เบี้ยคนพิการละ 1,200 บาท ต่อเดือน

เนื่องจาก 800 บาทยังคงไม่พอ

ขอเสนอให้พรรคก้าวไกล นโยบาย รถเมล์ฟรีและรถไฟฟรี

ปฏิเสธไม่ได้ว่ากลุ่มพลังทุนของพรรคการเมืองมีอยู่จริง แน่นอนว่าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งที่พร้อมออกมาใช้สิทธิ์ เพื่อเงินซื้อเสียงนั้นเป็นกลุ่มที่มีความเหนียวแน่นว่าจะต้องออกมาใช้สิทธิ์แน่นอน  ในขณะที่กลุ่มคนที่ไม่ยอมรับการซื้อเสียงและหนักแน่นในอุดมการณ์ มีหัวใจประชาธิปไตยเต็มเปี่ยมนั้น มีจำนวนมากกว่าก็จริง แต่การออกมาใช้สิทธิ์ในยังคงมีจำนวนน้อยอยู่ อยากทุกคนเสนอแนะวิธีการกระตุ้น ปลุกเร้า ประชาชนให้เห็นถึงความสำคัญในการออกมาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง ไม่ว่าจะเป็นทางสื่อต่างๆ หรือแม้แต่การลงพื้นที่ของผู้สมัคร ส.ส.  เลือกตั้งครั้งที่จะมาถึงนี้ ฝ่ายประชาธิปไตยต้องชนะให้ขาดให้ได้ครับ