ปฎิรูประบบขนส่งของ กทม. 1.ปฎิรูปเส้นทางการเดินรถของ ขสมก ใหม่ ให้สอดคล้องกับเมือง และเชื่อมโยงกับแนวรถไฟฟ้าและรองรับการปรับเปลี่ยนเป็นรถบัสไฟฟ้า 2.ทยอยเปลี่ยนรถของ ขสมก ใหม่จากเครื่องยนต์สันดาปเป็นไฟฟ้า 3.รถร่วมเอกชนที่ได้รับสัมปทานเดิม ก็อาจจะพิจารณาให้ไปวิ่งเส้นทางใหม่ที่ได้รับปรับแก้แล้วตามข้อ 1 กรณีหมดอายุอาจพิจารณาไม่ต่อสัญญา หรือเจรจาให้ปรับไปใช้รถบัสไฟฟ้า 4.ปรับลดราคาค่าโดยสารรถไฟฟ้า เพื่อย้ายคนจากรถส่วนบุคคลให้ไปอยู่บนระบบราง โดยใช้งบประมาณจากส่วนที่เกี่ยวข้องมาสนับสนุนส่วนนี้ เช่น - ค่าก่อสร้างทางด่วนที่จะเกิดขึ้นในอนาคต จำนวนรถน้อยลงทางด่วนก็ไม่จำเป็นต้องสร้างเพิ่ม - งบที่จะต้องเอามาแก้ PM 2.5 - งบแก้ปัญหาจราจร 

หมายเหตุ ทั้งนี้การปรับเส้นทางเดินรถใหม่ เพื่อไม่ให้กระทบกับการเดินทางเดิมของประชาชน ยังไม่ควรยกเลิกเส้นทางเดิมรถที่วิ่ง  

คิดว่าโหวตเตอร์ของ กก นั้น คนรุ่นใหม่น่าจะ 40-60 % ท่าทีและอุดมการณ์ที่ผ่านของอนาคตใหม่ก็ดี ก้าวไกลก็ดี คนเจนใหม่นั้นย่อมทราบดี เชื่อว่าประเทศไทยดีกว่านี้ได้ ซึ่งอนาคตใหม่ได้จุดประกายไว้แล้ว 

หากอยากได้โหวตเตอร์จาก ตาสีตาสา เพิ่มขึ้น พรรคต้องแก้โจทย์ในการสื่อสารให้คนเหล่านี้เข้าถึงนโยบายที่จับต้องได้ และเข้าใจง่ายๆ ที่เกี่ยวกับปากท้องของพวกเขา  เพราะคนเหล่านี้ เขาไม่ได้สนใจปัญหาเชิงโครงสร้างของประเทศอยู่แล้ว  ที่ผ่านมาหน้าสื่อของพรรคที่เกี่ยวกับปากท้องชาวบ้านน้อยมาก  

และขนะที่หาเสียงไม่ต้องไปพาดพิงกับพรรคฝ่ายค้านด้วยกันหรอกครับ อย่าไปให้ค่าเลย คนมีการศึกษาย่อมรู้ว่าอะไรเป็นอะไร 

สุดท้ายขอฝากเรื่อง งูเห่า ที่ผ่านเป็นสมัยแรกหวังว่าคงได้บทเรียน  ฉะนั้นทางพรรคต้องมีมาตรการในการคัดเลือกที่เข้มงวด ไม่ทำยังไงก็ได้อย่าให้มีจะดีที่สุด  

1.ต้องแก้ปัญหา ซื้อขายตัว สส ให้ได้ก่อน โดยแก้รัฐธรรมนูญให้พรรคขับ สส ที่ กบฏ แหกมติพรรค ออก แล้วเลือกตั้งใหม่

ไม่ใช่ เขียนรัฐธรรมนูญเปิดช่อง ให้ สส ขายตัวได้แบบทุกวันนี้

เห็นพรรคไปมุ่งออกกฎหมาย แก้รัฐธรรมนูญประเด็นอื่น จนลืมประเด็นสำคัญเริ่มต้นนี้

ถ้าไม่ทำ...ได้ สส มา 80 เสียง พรรคการเมืองชั่วชั่ว ก็ต้องหาทางมาซื้อตัว สส ก้าวไกลอีก หาเสียงมาก็เหนื่อยเปล่าว  มีพวกจ้องใช้พรรคก้าวไกลเป็นที่แจ้งเกิด เพื่อไป ขายตัวให้พรรคอื่น

คนเรารู้หน้าไม่รู้ใจ เรื่องแบบนี้ มันต้องใช้กฎหมาย รัฐธรรมนูญบังคับ ไม่ใช่มาอาศัยความไว้เนื้อเชื่อใจกัน

2.ถ้า สส คนไหน ขายตัวแม้จะมีหลักฐานหรือไม่มี ควรเอารูป ประวัติส่วนตัวทั้งหมด มาประจานออกสื่อ เฟสบุค ของพรรค โดยทำเป็นสัญญาข้อตกลง ยอมรับเงื่อนไขนี้ในวันรับสมัคร..การปล่อยให้ สส ขายตัว แล้วไม่ประจาน เท่ากับ พรรคสนับสนุนขายตัวทางอ้อม

3.ถ้าพรรคถูกยุบอีก ให้ตั้งชื่อใหม่เป็น ..พรรคอนาคตไกล

พรรคก้าวไกล ควรวางตัวบุคคล ในทีมแก้ปัญหาเศรษฐกิจ ให้เห็นเป็นรูปธรรม ตั้งแต่ระบบฐานราก(ของชาวบ้าน)..จนถึงสร้างความมั่นใจให้คนและนักธุรกิจโดยทั่วไป   จนทุกคนเกิดความมั่นใจว่า หากก้าวไกลเข้าบริหารแล้ว ทุกคนจะมีคุณภาพชีวิตที่ดี...

...เรื่องนี้ ก้าวไกลอ่อนกว่าเพื่อไทย..แต่ที่.ก้าวไกลเหนือกว่า คือ ความโปร่งใส ไม่เล่นพรรคเล่นพวก ไม่ต่อรองกับกลุ่มอำนาจ 

...การแก้ปัญหาจึงต้องมุ่งสู่ความเสมอภาคโปร่งใส เป็นธรรม..

...สิ่งที่สำคัญ.ทำอย่างไร.ให้ประชาชน.มั่นใจ.ว่าก้าวไกลแก้ได้ และมุ่งมั่นจริงๆ

เป็นพรรคที่มีมิติที่ดีมาก รู้จักใช้เทคโนโลยี ใช้โซเชี่ยลได้อย่างเป็นประโยชน์ สร้างรูปแบบวาทะกรรมฟังแล้วชวนเคลิ้ม แต่อยากเสนอแนะเพียงข้อเดียว อย่างอื่นดีหมดแล้ว เลิกยุ่งเกี่ยวกับสถาบันพระมหากษัตริย์ หยุดเดือดร้อนกับ112 หยุดไปยุ่งวุ่นวายกับสามกีบ แล้วหานโยบายอันก่อให้เกิดการขยายตัวของเศรษฐกิจ สร้างนโยบายให้คนเข้าถึงงานประจำ ไม่ใช่วันๆเอาแต่ไปชูสามกีบ หยุดด่าเค้าเถอะรัฐบาลนี้ การด่าไม่ทำให้เค้าหลุดจากตำแหน่ง สร้างทีมตรวจสอบการทุจริตคอรัปชั่น แล้วคั้นให้อยู่หมัด รวบรวมหลักฐานการทุจริตให้ดิ้นไม่หลุด แบบนี้ถึงจะเอาเค้าลงได้ 

ขอบ่นหน่อย ตั้งแต่มีก้าวไกลมา ยังหาผลงานการตรวจสอบถ่วงดุลฝ่ายรัฐบาลไดัสักเรื่องเลย วันๆนี่ ส.ส. ในสังกัดทวิตจ้อความด่ารัฐบาลชุดนี้ไปวันๆ มันได้ประโยชน์อะไร 

ขอเสนอแค่นี้ละครับ 

...................

................

According to the globalization, culture has the potiential roles to create and develop environments and societies for living and working together. Furthermore, culture can represent the identity and perspective of people via the foods, habits, traditions, thoughts, and etc. Without culture, diversity cannot be occured!

I carefully decide that culture is a sensitive content for talking and discussing because it is related to traditions and religions but everything needs to improve and solve based on the time which is changed and moved fast. Thailand has lots of beautiful and powerful culture from the expat's view. However, the controvesies between generations gap are being happened due to the undevelopment of Thai culture which is properly old and extremely conservative. Neverless, changing of time can build the culture to be modern and reasonable in this world.

I thought that MFP has the extremely and great competence to make the Thai culture to be modern and reasonable. Exporting Thai culture can be the great way to gain more expats and incomes to our country. Furthermore, exchanging and developing culture is important for everyone to live and talk peacefully!

At last, Thailand can be the main business in SEA if everyone supports and develops to be better and pragmatical!

If you want to know more information, please contact me from the email!   

หลายเรื่องที่พรรคทำ แต่ชาวบ้านไม่รู้ คนที่ไม่ติดตามตลอดไม่ทราบเพราะออกข่าวไม่กี่ช่อง ออกไม่กี่สื่อ พรรคต้องเล่นกับสือ แย่งชิงพื้นที่สื่อให้เป็น 

ทำไมต้องมีผู้ประสานงานหรือตัวแทนพรรคประจำตำบล​

​​​       เพราะจะทำให้การลงพื้นที่รับฟังปัญหา​ของพี่น้องประชาชนได้ทั่วถึง​ รวมทั้งอธิบายแนวนโยบายแนวทางของพรรคให้พี่น้องเข้าใจ​ จะดีแค่ไหนถ้าความเดือดร้อนของพี่น้องในตำบลของเราได้รับการแก้ไข หรือได้รับการพูดถึงในสภาผ่านทางตัวแทนพรรคประจำตำบลที่ส่งเรื่องให้​ พรรค​ ให้​ ส.ส.​ ไปพูดให้สภา

ผู้ประสานงานพรรคหรือตัวแทนพรรคประจำตำบล​สามารถแก้ปัญหาจุดอ่อนของพรรคได้

             จุดอ่อนของพรรคเราคือการลงพื้นที่น้อย​ ตัวผู้สมัครหน้าใหม่​  ประชาชนยังไม่เข้าใจในแนวทางของพรรค​ แต่ถ้าพรรคเรามีตัวแทนประจำตำบล​ ที่ขึ้นตรงต่อพรรคเราจะสามารถ​ทำพื้นที่ได้สะดวกและครอบคลุม​ สามารถรับฟังปัญหาแล้วนำไปกำหนดนโยบายที่ตรงจุดความต้องการของพี่น้องประชาชนได้มากที่สุด

           ปัจจุบัน​ ประเทศไทยมี​ 7,225  ตำบล​ เรากำลังพูดถึง​ ผู้ประสานงานพรรค​ประจำตำบล​ 7,225​ คน​ หรืออีกในหนึ่งคือเราจะมีหัวคะแนนที่ขึ้นตรงต่อพรรค​ 7,225​ คน​ ลองคิดเล่น​ ในการเลือกตั้งที่จะมาถึง​ ถ้าพรรคก้าวไกล​ ได้คะแนนปาร์ตี้ลิสต์​ เฉลี่ยตำบลล่ะ​ 2,000​ คะแนน​  พรรคก้าวไกลจะมีคะแนนปาร์ตี้ลิสต์​ทั่วประเทศถึง​ 14,450,000 คะแนน​ ถ้าใช้สูตรการเลือกตั้งแบบหาร​ 100  พรรคจะได๋​ ส.ส.ปาร์ตี้ลิสต์​  14,450,000​ ÷ 350,000  = 41  คน​ 

         การมีผู้ประสานงานพรรคประจำตำบล​ จะทำให้การทำงานของผู้สมัคร​ ส.ส.​ สามารถ​ทำงานได้ง่ายขึ้น​ ผู้ประสานงาน​ตำบลจะทำหน้าที่เป็นแขนเป็นขาให้ผู้สมัคร​ ส.ส.เขตได้ดี​ และทำให้พรรคเราได้​ ส.ส.เขตเพิ่มขึ้นด้วย​ ในหนึ่งเขตเลือกตั้ง​ น่าจะมี​ 30-40​ ตำบล​ ในหนึ่งเขตเลือกตั้ง​ ผู้สมัครจะมีผู้ช่วยหาเสียงที่ครบคลุมทุกพื้นที่​ ในเขตเลือกตั้งทำให้ผู้สมัครรับเลือกตั้ง​สามารถ​ทำงานได้ง่ายขึ้น

ขอบเขตและหน้าที่ของผู้ประสานงานพรรคหรือตัวแทนพรรคประจำตำบล

           หน้าที่ของผู้ประสานงานพรรคคือทำพื้นที่​ รับฟังปัญหา​  เสนอเรื่องต่างๆที่รับฟังมาขึ้นไปทางพรรค​  การทำงานของผู้ประสานงานจะขึ้นตรงต่อพรรค​เป็นหลัก​ ไม่ได้ขึ้นตรงต่อ  ส.ส.​ และสามารถ​ตรวจสอบการทำงานของ​ ส.ส.​ ในเขตของตัวเอง​  ในการเลือกตั้งครั้งต่อไปผู้ประสานงานประจำตำบลจะมีบทบาท​ ในการกำหนดตัวผู้สมัคร​ ส.ส.​ ในเขตนั้น​ เป็นการทำงานจากล่างขึ้นบนอย่างแท้จริง​ จะช่วยลด​ ปัญหา​ ส.ส.งูเห่าได้

          วาระของผู้ประสานงานพรรคหรือตัวแทนพรรคต้องมีการคัดเลือกผลัดเปลี่ยนกันทุกๆ​ 4 ปี​ เพื่อให้โอกาศสมาชิกพรรคในตำบลนั้นขึ้นมามีโอกาศทำงานให้กับพรรค

            โครงสร้างของผู้ประสานสานพรรคประจำตำบล​ ทั้ง​ 7,225 ควรขึ้นตรงต่อ​ ผ.อ. พรรคโดยตรง​ เพื่อจะได้เป็นแขนขาให้พรรค​ ตัดปัญหาหัวคะแนนของ​ ส.ส.เขต​ และจะได้ตรวจสอบการการทำงาน​ ของ​ ส.ส.เขต​ ด้วย​ ในอนาคตไม่ว่า​ ส.ส.เขตจะเป็นใครผู้ประสานงาน​ประจำตำบลก็จะไดร์ฟ​งานตามแนวทางของพรรคได้

ปล.เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะคับ​ ที่อยากจะทำให้ประเทศนี้ดีขึ้น​ เราหวังเป็นอย่างยิ่งว่าข้อเสนอของเราจะมีประโยชน์​ต่อพรรคบ้างไม่มากก็น้อย​ เดินทางไปด้วยกันคับ​ ก้าวหน้าก้าวไกลเพื่อประเทศไทยที่ดีกว่าเดิม

ในโลกที่มีข้อมูลเยอะมาก

เราต้องการพื้นที่ให้คนรุ่นใหม่ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆอย่างรวดเร็วทันโลก ควรจะต้องมีคนไกด์และต้องมีพื้นที่ให้ทดลองสร้างสิ่งที่อยู่ในหัวขึ้นมาดู แล้วมันน่าจะช่วยทำให้สังคมก้าวหน้าทันโลกไวขึ้น? 

ก้าวไกล Acadamy vs. เพื่อไทย Acadamy 

ปฏิเสธไม่ได้ว่ากลุ่มพลังทุนของพรรคการเมืองมีอยู่จริง แน่นอนว่าผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งที่พร้อมออกมาใช้สิทธิ์ เพื่อเงินซื้อเสียงนั้นเป็นกลุ่มที่มีความเหนียวแน่นว่าจะต้องออกมาใช้สิทธิ์แน่นอน  ในขณะที่กลุ่มคนที่ไม่ยอมรับการซื้อเสียงและหนักแน่นในอุดมการณ์ มีหัวใจประชาธิปไตยเต็มเปี่ยมนั้น มีจำนวนมากกว่าก็จริง แต่การออกมาใช้สิทธิ์ในยังคงมีจำนวนน้อยอยู่ อยากทุกคนเสนอแนะวิธีการกระตุ้น ปลุกเร้า ประชาชนให้เห็นถึงความสำคัญในการออกมาใช้สิทธิ์เลือกตั้ง ไม่ว่าจะเป็นทางสื่อต่างๆ หรือแม้แต่การลงพื้นที่ของผู้สมัคร ส.ส.  เลือกตั้งครั้งที่จะมาถึงนี้ ฝ่ายประชาธิปไตยต้องชนะให้ขาดให้ได้ครับ

เรียน ทีมเศรษฐกิจก้าวไกล

         สลากกินแบ่งรัฐบาลเป็นโชคลาภที่ได้มาแบบไม่ต้องลงทุนมากมีมานานแล้วในสังคมไทย  หลีกเลี่ยงไม่ได้ที่เราจะไม่พูดถึงระบบเงินทุนหมุนเวียน การกระจายรายได้อีกแบบที่ดีมากในยุควิกฤติเศรษฐกิจ แต่น้อยคนมากที่จะถูกรางวัลใหญ่หรือรางวัลย่อย 3 ตัวหน้า 2 ตัวท้าย ในขณะที่สำนักงานสลากกินแบ่งนับเป็นรัฐวิสาหกิจที่หารายได้เข้าแผ่นดินเยอะที่สุดในแต่ละปีงบประมาณโดยรีดเงินจากการซื้อหวยของประชาชนเพียงอย่างเดียว พอจะมีทางไหมคะให้คนที่ไม่ถูกรางวัลได้ทุนคืนกลับเข้ากระเป๋าบ้างจากจำนวนเงินซื้อสลากที่เสียไปแต่ละงวด

         ดิฉันขอเสนอแบบสอบถามโครงการสลากกินแบ่งรัฐบาลแลกเงินสด (กรณีไม่ถูกรางวัล)เพื่อให้ทีมเศรษฐกิจก้าวไกลนำเรื่องนี้ไปพิจารณาเมื่อเป็นรัฐบาลหรือพรรคร่วมรัฐบาลสมัยหน้า ถ้าแบบสอบถามนี้ผิดพลาดด้วยข้อมูลหรือเนื้อหาไม่สมบูรณ์ประการใด ต้องขออภัยมาณ ที่นี้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะhttps://docs.google.com/forms/d/1P6PUseU6prSB7Ve5uoc8ZE5PSGlHt3ykguPqQQ0Ixl8/edit?chromeless=1

ก้าวไกลมีทีมแรงงานที่เข้มแข็ง คนทำงานในประเทศทุกอาชีพ ต้องเข้าระบบ เพื่อสิทธิประโยชน์ การบริหารเงินกองทุน เพื่อประโยชน์แก่ลูกจ้าง การพัฒนาระบบให้ทันสมัย ช่วยเหลือยามเกิดวิกฤติ

เป็นสิ่งที่เป็นกังวลมาก ในอนาคต นอกจาก เรื่องคนจร ไร้บ้าน ต้องนำเข้าระบบแล้ว นโยบายสัตว์ แบบบูรณาการ อยากให้พรรคเสนอนโยบายนี้ควบคู่กับนโยบายหลัก เพื่อควบคุม

พรรคก้าวไกล เป็นพรรคเดียวที่ ต้องการแก้โครงสร้าง การจัดการในประเทศนี้ และเป็นพรรคที่มั่นใจว่า จะไม่อนุมัติและใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย ถ้าได้เป็นรัฐบาล  จึงอยากให้พรรค เโปรโมท โปรเจคใหญ่ ที่จะทำถ้าได้เป็นรัฐบาลโดยดึงประชาชนมีส่วนร่วมมากที่สุด เช่น รถไฟฟ้าก้าวไกลทั่วไทย อภิมหานครทุกภูมิภาคเท่าเทียม การเกษตรก้าวไกลล้ำสมัย โครงการสิ่งแวดล้อม โครงการน้ำ เป็นต้น เพราะปัจจุบัน แทบมองไม่เห็นอนาคต จากกลุ่มการเมืองเก่าๆ เลย

เลือกตั้งทั่วไปเหมือนเลือกนายกรัฐมนตรีโดยตรง(แม้ในความเป็นจริงจะเป็นทางอ้อม) ในความรู้สึกของประชาชนทั่วไปคือเขาออกเลือกนายกรัฐมนตรีและทีมที่จะไปบริหาร(ซึ่งก็คือพรรค)

บทเรียนและโจทย์ของก้าวไกลจากการเลือกตั้งที่ผ่านมาๆคือ

1. พรรคขายความเป็น ก้าวไกล จนขาย ตัวบุคคล"น้อยเกินไป"

เข้าใจว่าพรรคต้องการความเป็นสถาบันการเมือง ทำงานเป็นทีม จากการเลือกผู้ว่ากทม พรรคพยายามโปรโมทเรื่องการส่งทั้งผู้ว่าฯและส.ก. เพราะอาจมองว่าเป็นจุดแข็ง ซึ่งไม่ผิดและทำถูกแล้ว แต่พรรคพลาดคือ ขายวิโรจน์ "ช้าและน้อยไปมาก" เข้าใจว่ามีปัญหาเรื่องผู้สมัครที่คุยกันไว้เปลี่ยนใจและไม่สามารถหาคนที่ไว้ใจได้เท่าวิโรจน์ อย่างไรก็ตามมองว่าพรรคควรจะสามารถขายวิโรจน์ได้ดีกว่านี้

จากประสบการณ์เลือกตั้งผู้ว่ากทม พรรคควรเรียนรู้ในการขายตัวบุคคลด้วย ในความรับรู้ของประชาชนๆทั่วไป ชื่อของพรรคสำคัญแต่สำคัญน้อยกว่าตัวบุคคลที่อยู่กับพรรค ลองนึกถาพว่าพรรคก้าวไกลไม่มี ทิม วิโรจน์ ศิริกัญญา เบญจา โรม ประชาชนก็จะเสียความมั่นใจในพรรคเพราะไม่มีบุคลากรสำคัญ ลองคิดว่านักการเมืองหลายคนทำไมย้ายพรรคตลอดแต่ยังได้รับเลือก พรรคโดยเฉพาะทีมแคมเปญและแกนนำต้องเข้าใจว่า พรรคหรือองค์กรขับเคลื่อนด้วยตัวบุคคล อ่านแล้วหลายท่านอาจจะแย้งว่าเราต้องการเป็นสถาบันการเมือง ขออธิบายว่า สถาบันการเมืองก็ยังมีบุคลากรที่ประชาชนเชื่อมั่นมาขับเคลื่อน ตัวอย่างการเมืองระหว่างประเทศ พรรคเดโมเครต พรรคแรงงาน(UK) พรรคSPD(Germany) และอีกหลายพรรค พรรคเหล่านี้นับว่าเป็นสถาบันการเมือง อยู่มาเป็นร้อยปี แต่พรรคเหล่านั้นยังต้องมีนักการเมืองที่ป๊อปปูล่าพาพรรคไปข้างหน้าเช่นกัน อย่าง โอบามา แมร์เคิล อาเบะ ไบเดน ล้วนแต่เป็นนักการเมืองที่ป๊อปปูล่าและพรรคเองก็เป็นสถาบันการเมืองได้ไปพร้อมกัน

สรุปคือ ในมุมมองของผม ชาวบ้าน ประชาชน ดูทั้ง "ตัวบุคคล" และ "ชื่อพรรค" พรรคไม่สามารถขายแต่ความเป็นก้าวไกล ให้แคนดิเดทมาอวดว่าผมมีDNAอนาคตใหม่ มีDNAก้าวไกล เลือกผมสิ ผมอยู่ก้าวไกลนะ(พูดกันตามตรงคะแนนนิยมพรรคก็ไม่ขนาดถึงกับส่งเสาไฟฟ้า เขาก็เลือกด้วยซ้ำ) ทีมแคมเปญต้องหาจุดเด่น จุดขายของตัวแคนดิเดทและ10บัญชีรายชื่อ(ว่าที่รมต)ให้ได้ และมันจะส่งผลไปยังส.ส.เขตเอง จุดขายที่ว่าไม่ใช่แค่ความถนัด แต่เป็นเรื่องเล็กๆน้อย ตัวอย่างเช่น ตอนเลือกตั้งสหรัฐ ไบเดนขายความชอบกินไอติม รักสุนัข ถามว่ามันส่งผลขนาดนั้นเลยหรอ คือมันสร้างความรู้สึกเข้าถึงได้ 

  2. ทีมแคมเปญควรมุ่งเน้นที่การขายตัวแคนดิเดทนายกด้วย

จากข้อ 1 ที่บอกไปว่า การเลือกตั้ง "ตัวบุคคล" สำคัญเท่ากับหรือมากๆกว่า"พรรค"เสียอีก ไม่ต้องกลัวว่า การขายตัวบุคคลมากไปจะกลายเป็นพึ่งพาคนใดคนหนึ่งมากไป จนกลายเป็นพรรคธนาธร พรรคทิม พิธา เพราะคะแนนนิยมตัวบุคคลจะส่งผลต่อไปยังคะแนนพรรคด้วย อุดมการณ์ของแคนดิเดทนายกหรือหัวหน้าพรรคก็จะเป็นการสานต่ออุดมการณ์ของพรรคต่อไปเอง

ตัวอย่าง ในUK หลังบอริส จอห์นสันลาออก ส.ส.ซึ่งลงท้าชิงตำแหน่งนายกต่อโดยการท้าชิงตำแหน่งหัวหน้าในพรรคConservative ก็มีการโปรโมทตัวเอง ขายตัวเอง ปกติ

สรุปในสรุป โจทย์ของทีมแคมเปญคือ

1.ทำไมคนไทยต้องเลือกทิม พิธาเป็นนายกฯ (ที่คำตอบไม่ใช่เพราะอยู่ก้าวไกล ธนาธรเชื่อใจทิม)

2.ทิมเป็นนายก หน้าตาครมจะเป็นอย่างไร มีจุดยืนในประเด็นเหล่านี้อย่างไร เช่น 112 LGBTQ+ แรงงาน ต่างประเทศ เศรษฐกิจ ศาสนา การแก้ปัญหาเฉพาะหน้า

Painpointของพรรคแดง ที่ตอนแรกถูกมองว่าเข้าไม่ถึงคนรุ่นใหม่อย่างอนาคตใหม่ แต่ตอนนี้พรรคนั้นก็rebrandตัวเองจนตอนนี้คนรุ่นใหม่เริ่มหันไปเลือกแล้ว Ex. คู่จิ้น, Lgbt, สื่อที่ทันสมัยขึ้น, นิทรรศการกี กระแสคนรุ่นใหม่พรรคนั้นในทวิตแรงมาก competitive advantageเดียวของเราถูกแย่งไปแล้ว

ยิ่งกว่านั้นpain pointของเราเรื่องเศรษฐกิจกลับยังแก้ไม่หาย ออกนโยบายศกมาก็ยังไม่ปังเหมือนพรรคแดง ยังทำให้คนเชื่อไม่ได้ เราในฐานะvoterเอาใจช่วยมากๆ อยากให้พรรคกลับมารุ่งเรืองเหมือนตอนอนาคตใหม่แรกๆ 

ปัญหาเศรษฐกิจปัญหาปากท้องเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ถ้าอยากจะได้คะแนนเสียงเพิ่มขึ้นต้องมีนโยบายที่ชัดเจนจับต้องได้และสามารถสื่อสารได้ง่าย 

สร้างการตระหนักรู้ของความจำเป็นที่ต้องมีการแก้ไขกฏหมาย  ทำให้ประชาชนเห็นเป็นรูปธรรม และเข้าใจง่าย ว่ามีกฏหมายใดบ้างที่หากได้รับการแก้ไขแล้วประชาชนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น  ต้องสื่อสารให้ทั่วถึงในประชาชนวงกว้างให้มากที่สุด 

ปัจจุบันครูเสียเวลาไปจำนวนมากในการทำเอกสารและภาระหน้าที่อื่นๆที่ไม่เกี่ยวกับการสอนและการจัดการเรียนรู้ เช่น การเป็นเจ้าหน้าที่การเงินและพัสดุ การเป็นเจ้าหน้าที่โรงอาหารและร้านค้าสหกรณ์ การอยู่เวรรักษาความปลอดภัย ทั้งสามอย่างนี้ไม่ควรจะมาเป็นหน้าที่ที่ครูจะต้องจัดการเพราะไม่ได้ช่วยให้ครูได้พัฒนาการจัดการเรียนรู้อย่างที่ควรจะเป็น ในโรงเรียนประถมทั้งขนาดเล็ก กลาง ใหญ่ ครูจำเป็นจะต้องดูแลทำอาหาร หรือบริหารจัดการอาหารกลางวันจากงบอันน้อยนิดของรัฐบาล ทำให้สูญเสียทั้งแรงกาย และเวลาพักอันมีค่าอย่างที่แรงงานคนหนึ่งควรได้รับ การอยู่เวรรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนก็เช่นกัน นอกจากจะเป็นการให้ทำงานเกินกว่าที่ควรจะเป็นโดยไม่ได้รับค่าตอบแทนแล้ว ยังรวมถึงการที่ครูต้องแบกรับความเสี่ยงที่จะต้องรับผิดชอบหากเกิดความเสียหายขึ้นกับทรัพย์สินของราชการและความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินของตนเองด้วย อยากให้พรรคมีนโยบายตรงนี้ให้ชัด เชื่อว่านี่จะเพิ่มคุณภาพชีวิตของบุคลากรทางการศึกษา คุณภาพของการศึกษา และคะแนนนิยมของพรรคด้วย 

ก่อนอื่น ผมขอแนะนำ background ตัวเองเพื่อจะได้เห็นว่าแนวคิดของผมมาจากประชาชนกลุ่มไหน ผมเป็นลูกคนโตในครอบครัวชนชั้นกลาง เติบโตที่ต่างจังหวัด สุดท้ายได้เข้าเรียนที่ กทม และเรียนปริญญาโทต่างประเทศด้านการเงิน ปัจจุบันทำงานเป็นผู้บริหารเกี่ยวกับการเงินการลงทุน เป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล ติดตามการอภิปรายของพรรคเป็นส่วนมากถ้าเป็นในสมัยประชุม และติดตามการอภิปรายทุกท่านถ้าเป็นการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ผมอยากเรียนเสนอแบบนี้

1. ผมสนับสนุนจุดยืนของพรรค เรื่องความเท่าเทียม การกระจายอำนาจ การลดความเหลื่อมล้ำ ลดการผูกขาด เพิ่มพื้นที่การแข่งขันที่เป็นธรรมสำหรับธุรกิจ แต่ด้วยความที่นโยบายพรรคเน้นโอบอุ้มคนตัวเล็ก ผมเห็นว่าทิศทางนโยบายพรรคหลายครั้งเป็นการทำให้ภาคธุรกิจหลายส่วนมีความกังวลว่าพรรคจะทำอะไรที่ทำให้ภาคธุรกิจเสียหายโดยเฉพาะเรื่องภาษีโดยไม่จำเป็น ผมเคยฟังคุณธนาธรพูดเรื่องระดับของการสนับสนุนการแข่งขันของอุตสาหกรรมที่ว่าทุนใหญ่ต้องไปแข่งขันต่างประเทศและสร้างนวัตกรรม ทุนกลางทุนเล็กลดหลั่นลงมาเป็นผู้ผลิตสนับสนุนใน supply chain (ผมจำได้คร่าวๆประมาณนี้ ถ้าผิดพลาดอย่างไรผมขออภัย) ผมคิดว่าภาพประมาณนี้โอเค คือให้เห็นว่าเรา support ทุนทุกกลุ่ม แต่ทุกกลุ่มจะมีพื้นที่เล่นของตัวเองและสอดประสานกันเติบโต ผมคิดว่าปัญหาคือภาพก้าวไกลตอนนี้คือคนรวย ก้าวไกลไม่สนับสนุน หรือก้าวไกลชนดะ ผมว่าภาพนี้ไม่ได้เกิดจากตัวพรรคอย่างเดียว แต่เกิดจากสื่อต่างๆที่พยายาม paint ให้ภาพก้าวไกลเป็นชัดๆแบบนี้เพื่อสื่อสารได้ง่ายหรืออะไรก็ตามแต่ แต่มันทำให้ เราเสียแนวร่วม และจริงๆแล้วผมว่ามันเป็นแนวร่วมที่สำคัญ จำนวนไม่ได้มาก แต่มีความดังที่พอสมควร

ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้พรรคมีการสื่อสารเรื่องนโยบายกับกลุ่มทุนทุกกลุ่มเป็นแบบลดการผูกขาด, promote fair playing field, reasonable costs, outdate regulatory revamp รวมถึงต้องมีแนวทางตอบคำถามสื่อแบบเอาให้ชัดเลยครับว่าเราไม่ได้มาชน ล้มทุกอย่าง แต่ทุกคนจะได้รับในสิ่งที่เป็นธรรม (แล้วต้องขอให้สื่อช่วยโปรโมทด้วย)

1. ผมคิดว่าการเลือกตั้งคราวหน้า พรรคก้าวไกลจะมีนโยบายรัฐสวัสดิการ และที่สำคัญคือ แนวทางการ funding ที่ชัดเจนที่สุดในบรรดาพรรคการเมืองทั้งหมด แต่ผมคิดว่าทางผู้บริหารพรรคก็รู้ว่ามันเป็นดาบ 2 คม ผมอยากให้เรามีนโยบายการจัดหารายได้ที่ clear ที่ limit psychological impact ด้วยนะครับ รู้ว่ายากแต่ผมว่ามันสำคัญถ้าเราจะเอาเสียงเพิ่ม แบบที่ชัดมากที่สุดคือภาษีที่ดินฉบับนี้ที่สุดท้ายคนที่อยากจะเก็บภาษีเค้าก็เก็บเค้าไม่ได้ เพราะยิ่งที่ดินเค้ามากเท่าไร เค้ายิ่งคุ้มค่าที่จะมาบริหารส่วนนี้เพื่อให้เสียภาษีน้อยที่สุด ส่วนคนเสียภาษีคือคนตัวกลางๆไปถึงเล็กๆ ที่ไม่มีปัญญาจะจัดการ และที่ดินในอดีตคือ 1 ในวิธีการออมของคน ผมเคยฟังสัมภาษณ์คุณฮาร์ท สุทธิพงศ์ ที่ตอนนี้ลำบากมากกับการหาเงินมาจ่ายภาษีที่ดิน ในขณะที่ตัวเองจะจัดการก็ไม่ถนัด จากที่เคยมีสินทรัพย์กลับกลายเป็นหนี้สินที่สร้างภาระทันที หรือตัวผมเอง หวังว่าวัยเกษียณจะไปปลูกบ้านนอกเมือง รีบซื้อที่ดินเปล่าไว้กลัวอนาคตจะไม่มีปัญญาซื้อ มูลค่าก็ไม่ได้มากอะไร แต่กลับกลายเป็นสร้างภาระขึ้นมาทันที ส่วนคนที่มีที่ดินมากๆ เค้ายอมเสียเงินเล็กน้อย (เมื่อเทียบกับเงินหรือมูลค่าที่ดินของเขา ผิดกับชนชั้นกลางที่เงินจำนวนเดียวกันถือว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่สูง) ปรับที่ดินเล็กน้อยเป็นเพื่อการเกษตร แค่นี้คือไม่ต้องเสียหรือเสียน้อยมาก ผมว่านโยบายแบบนี้ พรรคไม่ควรออกตัวแรงว่าจะสนับสนุนให้มีการใช้ แต่อาจจะพูดในลักษณะที่ว่า การหารายได้เป็นสิ่งจำเป็น ภาษีที่ดินปัจจุบันเองก็มีช่องโหว่ พรรคอาจจะเข้ามาดูช่องตรงนี้เพื่อให้เป็นธรรม และอาจจะต้องมีการกำหนดว่าถ้ามูลค่าไม่เกินเท่าไร เก็บน้อยหรือไม่เก็บเพราะเป็นช่องทางการออม หรือถ้ามูลค่าสูงเกินเท่าไร อาจจะกำหนดโซนและอัตราการเก็บ อะไรแบบนี้ผมคิดเร็วๆ     

1. เรื่องค่าลดหย่อนภาษี ในฐานะที่ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง เป็นกลุ่มที่เสียภาษีเต็มเม็ดเต็มหน่วยที่สุดโดยแทบไม่มีช่องทางการบริหารภาษีเลยเมื่อเทียบกับผู้เสียภาษีกลุ่มอื่น รู้สึกหนาวๆทุกครั้งที่พรรคพูดว่า จะเอาค่าลดหย่อนออกให้หมด 555 ถึงขั้นว่าผมยังพูดกับเพื่อนๆสมัยนั้นว่า ถ้าอนาคตใหม่เป็นรัฐบาล พวกเราคงเดือดร้อนจ่ายภาษีเพิ่มแน่ แต่ยังไงก็เลือกอนาคตใหม่ ... ขนาดผมที่เป็นผู้สนับสนุนพรรคยังคิดแบบนี้เลยครับ คนอื่นเค้าจะรู้สึกอย่างไร ผมคิดว่าเรื่องนี้เราไม่ต้องออกตัวแรงก็ได้นะ ไม่จำเป็นต้องเสียแนวร่วมไปครับ เอาแบบกลางๆนิดนึง เพราะจริงๆถ้าเราไปดูโปรแกรมออมเกษียณไม่ว่าจะที่ไหน ตอนนี้ถ้าเกษียณ 60 อยู่ถึงซัก 80 หรือ 85 ต้องการใช้เงินหลังเกษียณซักเดือนละ 5หมื่น ตอนที่เกษียณมีเงิน 20ล้านก็ยังไม่พอใช้นะครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าพรรคคิดเรื่องหาเงินถูกแล้วครับ แต่ต้องคิดขยายกลุ่มแนวร่วมด้วยนะครับ มนุษย์เงินเดือนมีค่าลดหย่อนแบบเพื่อการออม ถ้าเค้าสามารถออมได้มาก แล้วจะบอกว่าช่วยคนรวย ผมว่ามันก็ไม่ได้ถูกทั้งหมด ออมยังไงให้ได้ 20-30ล้านตอนเกษียณนะครับ ถ้าไม่สนับสนุนการออม เราจะแก่แบบไม่มีเงิน แล้วรัฐเองก็มีภาระอีก ดังนั้นนโยบายช่วงหาเสียงผมว่าโดนถามแน่นอนเรื่องการลดหย่อน พรรคลองดูอะไรที่มันเป็นสายกลางหน่อยละกันครับ จริงๆผมว่าเราก็รู้กันอยู่ว่าประเทศเรามีคนเสียภาษีเงินได้จริงๆหยิบมือเดียว หรือพวก SME เอง รวยเงียบภาษีไม่เสียนะครับ บริษัทขาดทุน เจ้าของรวย ค่าใช้จ่ายส่วนตัวเข้าบริษัทหมด เป็นแบบนี้กันเยอะแยะ ผมอยากให้พรรคดูนโยบายที่เพิ่มฐานผู้เสียภาษีเงินได้ มากกว่าเล่นเอาเพิ่มกับคนที่เห็นอยู่ชัดๆครับ ผมไม่เห็นด้วยกับการขึ้น VAT ที่มันกระทบทุกคนและคนที่โดนหนักสุดคือคนรายได้น้อย แต่มาตรการภาษีที่ดีน่าจะต้องพยายามหาเก็บจากรายได้ดีกว่านะครับ ส่วนถ้าจะเก็บจากมูลค่าทรัพย์สิน ผมอยากให้มีการตั้งมูลค่าขั้นต่ำที่สูงระดับหนึ่ง เพราะอย่างที่ผมบอก เกษียณด้วยเงิน 20ล ไม่ใช่ว่าจะมีชีวิตหลังเกษียณที่สบายนะครับ ยังไม่นับว่าถ้าป่วยขึ้นมา อนาถาแน่นอน ผมยังคิดว่าทางที่จะเซฟกว่าสำหรับพรรคในการเพิ่มแนวร่วมคือ การลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นในงบประมาณ อันนี้ผมคิดว่าจากการอภิปรายไม่ไว้วางใจทุกครั้ง คือมันชัดมาก และถ้าพรรคจี้ตรงนี้ผมคิดว่าไม่มีการเสียคะแนน มีแต่จะได้คะแนนเพิ่มครับ

มีเท่านี้ก่อนครับ ผมเห็นใน youtube ฟังทั้ง 3 ท่านพูดแล้วรีบมาแสดงความเห็นไว้ก่อน

ดีทรอยต์แห่งเอเชีย (Detroit of Asia) นี่คือฉายาของประเทศไทยจากการที่เป็นฐานการผลิตและส่งออกรถยนต์สันดาปมานานหลายทศวรรษ ซึ่งสามารถสร้างงาน สร้างอาชีพให้กับคนไทยหลายแสนคนรวมไปถึงก่อให้เกิดบริษัทผลิตชิ้นส่วนยานยนต์เจ้าต่าง ๆ ภายในประเทศ และถือเป็นแรงขับเคลื่อนเศรษฐกิจที่สำคัญของประเทศ

หลังจากที่เวลาได้ผ่านล่วงเลยมานาน หลายประเทศเริ่มให้ความสำคัญกับการลดการปล่อยก๊าซเรือนกระจกเพื่อลดการเกิดภาวะโลกร้อนที่จะก่อให้เกิดผลเสียต่อระบบนิเวศ โดยได้มีการประกาศเจตนารมณ์ในการบรรลุเป้า "Carbon neutrality" และ "net zero emissions" ซึ่งหนึ่งในย่างก้าวที่สำคัญปฏิเสธไม่ได้ว่ายานยนต์ไฟฟ้าจะเป็นกุญแจสำคัญเพื่อบรรลุเป้าประสงค์ดังกล่าว

แต่สิ่งที่น่าเป็นกังวล คือ ช่วงหลังมานี้สัดส่วนการส่งออกรถยนต์ในตลาดโลกของไทยลดลงจาก 1.7% เหลือ 1.3% แต่ประเทศจีนกลับเพิ่มจาก 0.7% เป็น 1.5% และบริษัทรถยนต์รายใหญ่บางค่ายเริ่มลงทุนตั้งฐานการผลิตยานยนต์ไฟฟ้าในประเทศอินโดนีเซีย รวมไปถึงการผลิตแบตเตอรี่สำหรับยานยนต์ไฟฟ้า เนื่องจากประเทศอินโดนีเซียมีต้นทุนแรงงานที่ถูกกว่า ตลาดที่ใหญ่กว่า รวมไปถึงเป็นประเทศอันดับ 1 ในการส่งออกแร่ "นิกเกิล" ซึ่งมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการผลิตแบตเตอรี่ โดยสถานการณ์นี้ทำให้อินโดนีเซียกลายเป็นประเทศที่มีโครงสร้างพื้นฐานสำหรับการผลิตรถยนต์ EV ครบวงจรตั้งแต่เหมือง, โรงถลุงแร่, โรงงานผลิตรถยนต์ EV จนไปถึงโรงงานรีไซเคิล หรือคำว่าดีทรอยด์แห่งเอเชียกำลังจะเป็นอดีตของประเทศไทย ?

จะทำอย่างไรไม่ให้เราตกขบวนรถไฟคันนี้ที่กำลังเคลื่อนผ่านประเทศไทยเราไปอย่างรวดเร็ว หากปล่อยให้สถานการณ์เป็นเช่นนี้ต่อไป มีโอกาสที่นักลงทุนจะย้ายฐานการผลิตไปยัง 2 ประเทศข้างต้นกันหมด เหตุผลคือ เรามี FTA กับจีน ส่งผลให้เราสามารถนำเข้ารถยนต์ไฟฟ้าได้โดยไม่มีภาษี และการนำเข้ารถยนต์ไฟฟ้าจากจีนมีแนวโน้มถูกกว่าการผลิตในประเทศ เนื่องจากปริมาณการผลิตที่มีขนาดใหญ่กว่าไทย ซึ่งสถานการณ์ก็คงจะเริ่มมีหน้าตาคล้ายกับออสเตรเลียที่เริ่มมี FTA กับไทย และกลายเป็นว่าสุดท้ายก็ได้นำเข้ารถยนต์จากไทยแทน

จึงเป็นที่มาของคำถามตัวโต ๆ ว่าไทยเรามีดีอะไรทำไมนักลงทุนจำเป็นต้องลงทุนกับประเทศไทยในอุตสาหกรรมยานยนต์ไฟฟ้า และจะทำอย่างไรให้เรามีดีมากพอ ?

1. เราควรมีจุดแข็งเป็นของตนเอง ก็คงเหมือนกับ TSMC ของไต้หวันมีเซมิคอนดักเตอร์, อินโดนีเซีย มีแร่ "นิกเกิล" สำหรับผลิตแบตเตอรี่ และ จีน มีเทคโนโลยีการผลิตที่ทันสมัย ดังนั้นการลงทุนในเรื่องการวิจัยและพัฒนา (Research and Development) ทางเทคโนโลยีจึงเป็นเรื่องสำคัญเพื่อเร่งหาจุดแข็งใหม่ ๆ ให้กับประเทศเราเอง และอาจรวมไปถึงใช้ข้อแลกเปลี่ยน หรือ สิทธิพิเศษทางภาษีบางอย่างเพื่อสร้างแรงจูงใจให้กับนักลงทุน

2. การขึ้นค่าแรงเป็นสิ่งที่ควรพึงระวังและควรพิจารณาอย่างถี่ถ้วน มิเช่นนั้นไทยเราจะยิ่งเสียเปรียบในด้านค่าแรงกับประเทศคู่แข่งอื่นที่เป็นฐานการผลิต โดยในแง่ชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชนเราสามารถมองในมุมของรัฐสวัสดิการที่ดี และการลดค่าครองชีพในชีวิตประจำวันได้

3. เร่งผลักดันความต้องการ (Demand) การใช้ยานยนต์ไฟฟ้าภายในประเทศ และสร้างระบบสาธารณูปโภคด้านไฟฟ้าสำหรับ EV ให้ทั่วถึงโดยเร็ว เช่น สถานีชาร์จไฟ เป็นต้น เนื่องจากการผลักดัน Demand คงจะเป็นไปได้ยากหากผู้ใช้งานยังคงมีความกังวลเรื่องสถานีชาร์จ หรือสาธารณูปโภคพื้นฐานที่ไม่เอื้ออำนวยนัก

หากเราไม่เร่งเดินหมากในเกมนี้ ภายใน 3-5 ปี ประเทศคู่แข่งจะเริ่มมีความพร้อมมากยิ่งขึ้น มากยิ่งขึ้น เราอาจจะต้องสูญเสียฐานการผลิตให้กับประเทศคู่แข่ง และคงจะเกิดปัญหาใหญ่ที่ตามมากับห่วงโซ่อุปทานภายในประเทศอย่างแน่นอน

อยากให้พรรคลงพื้นที่ตามชายแดน ไปดูประชาชนตามชายแดน ว่าประชาชนตามชายแดนมีความเป็นอยู่อย่างไร ถ้าพรรคก้าวไกลลงไปตามชายแดน ต้องเป็นสิ่งแปลกใหม่แน่ๆๆ เพราะคงไม่มีพรรคไหนกล้าไป

ทำให้ทุกคนเห็นว่า พรรคสามารถลงพื้นที่ได้ทุกที่ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่ได้หน้ากลัวแบบที่คิดกัน