เก็บเเต้มทำคะเเนนกับประชาชนคนต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสส.เขตเป็นพรรคก้าวไกล อย่าลงพื้นที่เเค่ตอนใกล้เลือกตั้ง/หาเสียง บางจังหวัดเล็กๆก็สำคัญ ถึงเเม้ว่าฐานเสียงปชช.ส่วนใหญ่ของจังหวัดนั้นๆจะเป็นเเนว พปชร. ภท. ปชป. ก็ยิ่งต้องลงพื้นที่ดูเเล/รับฟังปัญหาพวกเค้าให้มากยิ่งกว่าเดิมเป็น 2 เท่า ลงไปสัมผัสชีวิตความเป็นอยู่ เเละปัญหาที่เกิดขึ้นกับพวกเค้าจริงๆ ไม่ใช่เดินสายถามไถ่เเค่พ่อค้าเเม่ค้าคนในตลาด ชาวบ้านที่อยู่เเถวนอกๆยังไม่ได้รับการเข้าถึงมีอีกมาก ทำคะเเนนตจว.ให้ได้เยอะๆ อย่าไปกระจุกตัวอยู่เเต่ในกทม. เเละจว.ที่พรรคตัวเองเป็นสส.เขตเท่านั้น มันไม่พอค่ะ 

ทีมสื่อสารปรับปรุงให้สม่ำเสมอ น่าสนใจ สร้างสรรค์มากขึ้น คำนึงถึงปัจจัยหลายๆด้าน เช่น ความยาวของบทความ ภาษาที่ใช้ สีสัน ความสั้นยาวของคลิปวิดีโอ ฯลฯ ทำคอนเท้นบ่อยๆ ขยายพื้นที่สื่อไปทุก platform ไม่ว่าจะเป็น Tiktok หรือ Instagram (สองช่องทางนี้สำคัญมากกก เเต่พรรคกลับไม่มี) อย่างtiktok อาจไม่ต้องพึ่งทีมสื่อไปซะ 100% เเต่อาจจะเเบ่งให้สส.เเต่ละคนที่มีคอนเท้นคอนใจจะลงก็ช่วยๆกันลง เป็นช่องทางขยายเเละกระจายให้สื่อของพรรคไปได้ไกลมากกว่าเดิม 

สส.เเต่ละคนควรมีบทบาทหน้าสื่อให้ได้มากกว่านี้ ตามที่อ.ศิโรตเคยพูดไว้ว่าพรรคเพื่อไทย สส.ที่ออกมาหน้าสื่อ คือมี 10 คน+ เเต่พรรคก้าวไกล ที่รู้จักกันก็มีอยู่เเค่ พิธา ศิริกัญญา วิโรจน์ โรม เเค่นี้

ในการเลือกตั้งใหญ่เมื่อปี 2562 พรรคอนาคตใหม่ (โดยเฉพาะช่วงแรก ๆ) มีป้ายหาเสียงที่ดูทันสมัย สวยงามโดดเด่น ซึ่งก็สื่อถึง Brand พรรคที่แตกต่าง เป็นความหวังให้คนรุ่นใหม่ได้ แต่ว่าช่วงหลัง ๆ อย่างในการเลือกตั้งผู้ว่ากทม. ที่ผ่านมา ดีไซน์ป้ายหาเสียงของพรรคดรอปลงมากจนน่าเสียดาย อยากเห็นป้ายหาเสียงสวย ๆ กลับมาอีกครั้งครับ รอบหน้าเพื่อไทยเขาก็คงไม่เบาเหมือนกัน

ตัวอย่างป้ายหาเสียงจากเยอรมนี https://berlinspectator.com/2021/08/19/elections-2021-parties-plaster-germany-with-campaign-posters/

วิธีหนึ่งที่ทำได้คือการประกวดแบบป้ายหาเสียง ซึ่งจะเพิ่มการมีส่วนร่วมในอีกแง่ด้วย อันนี้อาจจะทำได้สองแนวทางคือ 1. ประกวดป้ายหลักไปเลย ใครชนะพรรคเอาไปทำสเกลใหญ่ 2. พรรคมีดีไซน์ป้ายหลักของตัวเอง (แต่ก็ขอสวยๆ เหมือนอนค.นะครับ) แล้วก็จัดประกวดป้ายพิเศษ limited edition ดีไซน์ที่ชนะก็ทำมาสักสิบป้าย นำไปแปะจุดสำคัญ ๆ

ทั้งนี้ผมเข้าใจว่าเรื่อง taste มัน subjective คนในชนบทอาจจะไม่คุ้นชินกับดีไซน์ป้ายใหม่ ๆ เราก็อาจจะทำป้ายไว้สองเซ็ท เซ็ทแรกเป็นดีไซน์ใหม่ปัง ๆ ไปเลย เน้นเขตเมือง กับอีกเซทเป็นป้ายเหมือนพรรคทั่วไปก็อาจจะยังได้ครับ

ปล. คิดว่าป้ายหาเสียงความกว้างครึ่งเดียวแบบของชัชชาติควรเป็น norm (โดยเฉพาะในเขตเมืองที่แออัด) ได้แล้วนะครับ

อยากให้มีการจับมือร่วมกันทำงานกับมูลนิธิด้านสิทธิมนุษยชนอย่างเปิดเผย เนื่องจากสิทธิมนุษยชนในประเทศไทยตกต่ำมาก อย่างเช่นการจัดงานกิจกรรม การออกบูทให้ความรู้ความเข้าใจกับประชาชน เป็นต้น

คิดว่าพรรคทำคลิปวิดีโอออกมาได้ดีมาก เช่นตอนอภิปรายไม่ไว้วางใจก็มีคลิปสรุป เลือกตั้งผู้ว่าก็มีคลิปนโยบาย ชอบมากทั้ง script งานภาพ งานตัด คิดว่ามันมีเรื่องให้ทำอีกเยอะเลย อธิบายเรื่องต่างๆ เข้าใจว่าต้องใช้ทุนสูง แต่น่าจะคุ้มอยู่นะ แสดงจุดยืนของพรรคได้ชัดเจนดี และอาจจะเคลียร์ดราม่าได้ด้วยซ้ำ คนทั่วไปเขาไม่ได้มีเวลาหรืออารมณ์มาดูนักการเมืองพูดยาวๆตลอดเวลา คลิปพวกนี้มันทำให้การเมืองเข้าถึงได้ง่ายมากขึ้นจนรู้สึกเหมือนเรื่องใกล้ตัว

ลดเนื้อหาวิชาการยาวๆ และให้อธิบายโดยคนที่สื่อสารดีๆ

เนื้อหาที่ซับซ้อน ควรอธิบาย

ยิ่งผู้ฟังเป็นประชาชน ยิ่งควรอธิบายให้ดี ย่อยง่าย

ผมในฐานะที่อยากให้พรรคฝ่ายประชาธิปไตยได้เป็นรัฐบาลขอเสนอถึงพรรคก้าวไกลดังนี้

1. อยากให้ปรับปรุงเรื่องการเลือกผู้สมัครเพื่อป้องกันปัญหาเรื่องงูเห่าซึ่งจะส่งผลกระทบกับความเชื่อมั่นของประชาชนในพื้นที่มาก เช่น การสืบประวัติเกี่ยวกับการต่อสู้เพื่อ ปชต, ทัศนคติเกี่ยวกับขบวนการต่อสู้ของทุกสี, เป็นต้น

2. อยากให้ปรับปรุงเรื่องการสื่อสารของพรรคในโซเชียล เนื่องจากในพื้นที่ กทม และเขตเมืองต่าง ๆ ซึ่งคนรุ่นใหม่ (ซึ่งเป็น voter หลักของพรรค) เสพข่าวและเรื่องราวต่าง ๆ 

ผ่านโซเชียลมีเดียเป็นหลัก เช่น เรื่องการโพสต์โซเชียลของว่าที่ผู้สมัครและ สส พรรคในเรื่องค่านิยมต่าง ๆ เช่น SH, วุฒิภาวะการควบคุมอารมณ์, การเข้าปั่นในประเด็นดราม่าที่ก่อโดยนางแบก เป็นต้น

3. อยากให้แสดงถึงความจริงใจในการต่อสู้มากขึ้นอีก ซึ่งในฐานะที่พรรคมีบาร์สูงสุดแล้ว (ไม่นับพรรคสามัญชนนะ) อยากจะขอเพิ่มอีกหนึ่งเรื่องครับซึ่งเป็นเรื่องด่วนแล้วคือ รบกวนขอให้ สส สักท่านรับเป็นนายประกันให้กับผักบุ้งหรือใบปอได้หรือไม่แบบเดียวกับที่คุณทิมรับเป็นนายประกันให้ตะวัน เนื่องจากอาการของผักบุ้งกับใบปอเข้าสีแดงแบบมาก ๆ แล้วครับ

4. อยากให้พรรคเสนอนโยบายในการพัฒนาโครงสร้างของประเทศและเศรษฐกิจให้เด่นกว่านี้ เนื่องจากภาพลักษณ์ของพรรคของคงโดดเด่นเพียงด้านเดียว คือ การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตย แต่เพื่อความสมบูรณ์ของพรรคในการเลือกตั้งครั้งถัดไป อยากให้ทางพรรคให้น้ำหนักในการแถลงของทีมเศรษฐกิจมากกว่านี้มากขึ้น เช่น Team think forward center, ทีมแรงงาน, ทีมคุณไหม สิริกัญญา เป็นต้น

5. อยากให้ทางพรรคมีนโยบายในการป้องกันเรื่องทางการคุกคามทางเพศมากขึ้นกว่านี้ เนื่องจากถือว่ากระทบต่อความเชื่อมั่นในตัวพรรคในอัตรารอง ๆ งูเห่าเลยทีเดียว ซึ่งในเฉพาะรอบปีนี้ก็ปาเข้าไป 3 เคสแล้วซึ่งถือว่าเยอะมาก ๆ

ก้าวไกลต้องมี เกม tournament ทางการ ของตัวเอง เช่น เกมมือถือ เกมคอมพิวเตอร์ เกมคอนโซล โดยจัดเป็นประจำ และย่อยขนาดการแข่งขันให้เล็กระดับตำบลยิ่งดี ผมเชื่อว่ามีผู้พร้อมให้การสนับสนุน ผมแล้วคนนึง (จงใช้เกมให้เกิดประโยชน์/อย่าให้เกมมอมเมา)

สิ่งนี้ทำเพื่อทะลายกรอบคนที่มีอคติกับพรรค ขยายฐานมวลชนอย่างมีกลยุทธ์ พ่อแม่ปู่ย่าตายาย ผู้เกลียดพรรคเราสามารถดูลูกแข่งขันเกมอย่างไม่ตะขิดตะขวงใจ เพราะลูกหลานเขามาแข่งขัน เมื่อได้ของรางวัลกลับไปก็จะมีทัศนคติที่ดีขึ้น

แถมการจัดการแข่งก็ไม่ใช่เรื่องยาก สามารถทำได้ผ่านระบบออนไลน์ไม่ต้องมาเจอตัว ให้เสี่ยงโควิด

และที่ผมเน้นย้ำเรื่องความต่อเนื่องของการจัดก็เพราะว่า จะเป็นโอกาสให้ก้าวไกลเจอนักกีฬาอีสปอร์ตที่มีความสามารถ และดึงส่งลงแข่งภายใต้โลโก้-ก้าวไกล 🧡

นี้คือโอกาสที่ชื่อเสียงพรรคก้าวไกล จะไปสู่ระดับโลก พิสูจน์ได้จากข้อมูลในอดีตเด็กไทยคว้าแชมป์โลกกีฬาอีสปอร์ตมานับไม่ถ้วน ยังไม่รวมถึงการแสดงความเป็นผู้นำในด้านวิสัยทัศน์ต่ออุตสาหกรรมดิจิตอลในอนาคต ผมเชื่อว่าบริษัทเทคโนโลยีน่าจะพร้อมให้การสนับสนุน หากเราทำอย่างจริงจัง

สุดท้ายนี้ความเห็นผมจะไร้ค่า ถ้าทุกคนไม่ช่วยกันแชร์ให้ทางพรรคเห็น ขอคนละ like เพื่อยืนยันว่าสิ่งที่ผมเขียนมาทั้งหมดนี้ไม่สูญเปล่าครับ ขอบคุณครับ

 

 

เท่าที่ติดตามข่าว ยังไม่เห็นแผนงานของรัฐอย่างเป็นรูปธรรมเลย มีแต่ข่าวศูนย์ดูแลผู้สูงวัยของเอกชน ดังนั้น ที่พึ่งสุดท้ายของผู้สูงวัย ก็คือพรรคก้าวไกล ที่มองถึงปัญหาเชิงโครงสร้างมากกว่สพรรคอื่นๆ จึงอยากให้พรรคระดมสมองและกำหนดนโยบายอย่างเด่นชัด นอกจากสวัสดิการถ้วนหน้า และการกระจายอำนาจ อาจต้องมีนโยบายเพิ่มเติมที่รอบด้านคอยช่วยเหลือในส่วนนี้ เช่น ศูนย์ดูแลสุขภาพผู้สูงวัยประจำจังหวัด  ศูนย์ประเมินคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย เจ้าหน้าที่ดูแลปัญหาความรุนแรงในครอบครัวที่กระทบผู้สูงวัย

อยากให้ทางพรรคใช้ถ้อยคำในการสื่อสารให้ถูกต้องเเละชัดเจน เพราะในบางกรณีที่ผ่านมาทางพรรคอาจใช้ถ้อยคำที่ทำให้ประชาชนเกิดความไม่มั่นใจใรอุดมการณ์ของพรรค

เวลามีประเด็นต่างๆที่รัฐบาลหรือองค์กรต่างๆของรัฐเช่น ทหาร ตำรวจ สธ. ทำไม่ดี อยากให้ติดตาม เกาะติด และเสนอข้อมูลการกระทำผิดอย่างต่อเนื่อง ที่ผ่านมาพรรคมักจะออกมาแสดงความเห็นและก็เงียบหายไป นานๆทีจะมีอัปเดต อยากให้ต่อเนื่องมากกว่าเดิมครับ รวมถึงการนำเสนอนโยบายหรือการแก้ไขปัญหาต่างๆ อยากให้นำเสนออย่างต่อเนื่องเช่นกัน

ปัจจุบันสินค้าของพรรคก้าวไกลได้ขายใน LINE และมีตัวเลือกสินค้าให้เลือกอยากจะขอเสนอให้พรรคก้าวไกลปรับเปลี่ยนรูปแบบการขายสินค้าทั้งในรูปแบบต่างๆไม่ว่าจะเป็นเว็บไซต์หรือ facebook และผลิตสินค้าออกมาให้มีรูปแบบหลากหลายเหมือนตอนที่ยังเป็นอนาคตใหม่มากขึ้นและเข้าถึงประชาชนให้มากที่สุดไม่ว่าจะเป็นราคาหรือรูปแบบหรือความต้องการ

อยากให้ทางพรรคออกหนังสือ พิมพ์หนังสือที่มีเนื้อหาในเชิงวิชาการ ข้อเสนอแนะทางวิชาการ ข้อเสนอแนะทางนโยบาย ผลการศึกษาประเด็นต่าง ๆ การเปรียบเทียบกับกรณีศึกษาต่าง ๆ ทั้วโลกที่สอดคล้องกับนโยบายของพรรค ออกมาเพื่อเป็นสินค้าเพื่อระดมทุน หาเงินเข้าพรรค ไม่ใช่แค่มีหนังสือรวมคำอภิปรายในสภาหรือบทสัมภาษณ์ เท่านั้น

สร้างการตระหนักรู้ของความจำเป็นที่ต้องมีการแก้ไขกฏหมาย  ทำให้ประชาชนเห็นเป็นรูปธรรม และเข้าใจง่าย ว่ามีกฏหมายใดบ้างที่หากได้รับการแก้ไขแล้วประชาชนจะมีชีวิตที่ดีขึ้น  ต้องสื่อสารให้ทั่วถึงในประชาชนวงกว้างให้มากที่สุด 

ก่อนหน้านี้กองเชียร์อย่างเรารู้สึกมีหวัง เห็นกระแส เห็นโอกาส แต่ช่วงหลังๆมา ชักไม่แน่ใจ กระแสตกลงไปมาก ความนิยมก็โดนแซง อัตราการเพิ่มขึ้นของความนิยมทั้งของพรรค และของคุณพิธาก็แทบไม่ขยับ ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ แย่แน่ ลองนั่งคิดเล่นๆ ว่ามีอะไรจะเสนอบ้าง คิดมาได้ 7 ข้อ จึงอยากฝาก 

1. ช้า เงียบ ทั้งๆที่อีกไม่กี่เดือน จะเข้าสู่ช่วงการเลือกตั้งใหญ่ แต่กระแสพรรคเงียบมาก ในขณะที่พรรคอื่นๆ เปิดตัวผู้สมัคร ลงพื้นที่สัญจร เปิดปราศัยกันโครมๆ แต่พรรคก็ยังเงียบและช้ามาก 

2. ลงพื้นที่น้อย อยู่แต่ในกรุงเทพ นอกจากลงน้อยแล้ว เวลาลงพื้นที่ "ทำตัวยังกะนักท่องเที่ยว มาเที่ยวต่างจังหวัด" มีแต่ภาพสวยๆ คูลๆ ซิคๆ เอาไว้ลง IG ในขณะที่ชาวบ้านสัมผัสไม่ได้ถึงความรู้สึกที่จะฝากผีฝากไข้ได้เลย (หัดดูธนาธร เป็นตัวอย่างบ้าง) 

3. การสื่อสารแย่ กระแสพรรคไม่มี ยอดคนดูในไลฟ์ ยอดคนดูyoutube ยอดแชร์ในเพจ คอมเม้น ลดลงอย่างมาก เทียบไม่ติดกับสมัยอนาคตใหม่และช่วงตั้งพรรคก้าวไกลแรกๆ  คลิปในyoutube ทุกวันนี้คนดูหลักร้อยหลักพัน ขณะที่แต่ก่อนหลักแสนหลักล้าน  

4. การสื่อสารด้านนโยบายห่วยแตก (ขอโทษที่พูดอย่างนี้ แต่ไม่ไหวจริงๆ) นโยบายมีแต่คำทางวิชาการ ยังนึกภาพไม่ออกว่าคนหาเสียงจะเอาไปสื่อสารกับชาวบ้านยังไง เช่น อีสานสองเท่า อะไรสองเท่า? ปฏิรูปโครงสร้าง? หัวจะปวด พอเป็นแบบนี้ขนาดคนติดตามพรรคตลอด ยังคิดไม่ออกเลยเลยว่า ตกลง พรรคมีนโยบายที่จับต้องได้อะไรบ้างวะ 

5. คุณพิธาออกจากสภาบ้าง คุณพิธา มีคุณสมบัติทุกอย่างที่จะเป็นนายก แต่จะเป็นนายกได้ยังไงนั้นยากกว่า กระแสในต่างจังหวัดเงียบมาก คุณควรเดินสายทั้วประเทศได้แล้ว 

6. คนเข้าพรรคในระดับแม่เหล็กแทบไม่มี คนระดับนี้ช่วงที่ผ่านมา เห็นมีแค่คุณไอติม นอกนั้นไม่เห็นใคร พรรคอนาคตใหม่ คือภาพลักษณ์ของคนรุ่นใหม่่ คนเก่ง คนมีความสามารถ แต่พอเป็นก้าวไกล ไม่เห็นมีใครเข้ามาเพิ่ม

7. เรื่องสถาบันกษัตริย์ ต้องระวัง อย่าพูดเอามันส์ ให้ยืนยันในหลักการ รัดกุม รอบคอบ ไม่ใช่ไหลไปทั่ว จะเสนออะไรออกมาให้มีฐานวิชาการ มีหลักการรองรับ ปรึกษาพูดคุยกันให้ดี ไม่ใช่ใครเสนออะไรมาก็รับเอามามั่วซั่วไปหมด ในฐานะพรรคการเมืองต้องคำนึงถึงหลายๆเรื่องด้วย เอามันส์อย่างเดียวไม่ได้ ไม่ใช่เรื่องเกทับใคร ไม่ใช่เรื่องที่จะไปคุยว่า กูไปไกลกว่า กูดันเพดานสูงกว่า มันกลวง 

 

 

 

มีบุคลิกชัดเจน การมีบุคลิกที่เป็นของตัวเองจะช่วยให้การสื่อสารเป็นที่น่าจดจำยิ่งขึ้น เพราะมีคาแรคเตอร์ที่แสดงออกอย่างชัดเจน

การพูดอย่างหนักแน่น คำพูดที่มีพลัง มีอำนาจในการเปลี่ยนแปลง หรือประโยคเด็ดๆ ที่ดีต้องมีอารมณ์ ความรู้สึก ระดับเสียงที่หนักแน่น เพื่อให้สารที่พูดออกไปดูมีพลัง

อารมณ์ขัน เพื่อให้ผู้ฟังฟังอย่างไหลลื่นผู้พูดควรทำตัวให้ร่าเริงเบิกบานอยู่เสมอ และในขณะเดียวกันเมื่อกำลังเล่าเรื่องหรือเข้าประเด็นสำคัญควรแสดงอารมณ์ออกมาตามเนื้อหาอย่างเหมาะสม เพื่อเพิ่มความลึกซึ้งให้คำพูดดูน่าเชื่อถือยิ่งขึ้น

ส่วนตัวแล้วตามอ่านโพสต์ของคุณพิธา คุณวิโรจน์ และของพรรคอยู่เนือง ๆ แต่บางครั้งที่เหนื่อย ๆ และโพสต์เยอะ ๆ ก็ตามอ่านไม่ทันเหมือนกันค่ะ ถึงแม้ว่าการเขียนจะเป็นช่องทางการสื่อสารที่คงอยู่ได้นาน แต่ไม่ตอบโจทย์สำหรับคนที่ต้องการทำงานแบบ multitask ค่ะ เราเลยจะเห็นช่องในยูทูปจำนวนมากที่เป็นรูปแบบอ่านนิยายให้ฟัง, เล่าเกร็ดความรู้จากคำถาม หรือสื่อการศึกษาอย่าง crash course ที่เหล่านี้ใส่หูฟังระหว่างนั่งรถไปทำงานได้โดยไม่ต้องจ้องจอใกล้ ๆ ให้เวียนหัว (เท่าที่สังเกต เวลาไปตลาดเอย เดินผ่านลุงรปภ หรือคนรุ่นแม่ ๆ ป้า ๆ ก็คุ้นเคยกับการไลฟ์สดในเฟสบุ๊คมากกว่าด้วยค่ะ)

อีกทั้งการไลฟ์สด ก็เป็นสื่อ (media) อีกรูปแบบหนึ่งค่ะ ซึ่งการออกมาบอกประชาชน"ทุกกลุ่ม" อยู่เสมอ ว่ากำลังทำอะไร ก็เป็นคุณสมบัติที่ดีของคนที่มีดวงตามองเห็นส่วนรวม แสวงหาความเป็นไปได้ใหม่ ๆ ในการอยู่ร่วมกันและยอมรับความแตกต่างหลากหลายให้ได้ ไม่ยึดความรู้สึกของตัวเองว่าสำคัญกว่าใคร

 

การไลฟ์สดอาจไม่ค่อยสบายใจสำหรับคนในกล้อง แต่สำหรับคนดูและฟัง มันติดในใจนานกว่าค่ะ รวมถึงการเขียนแคปชั่นสั้น ๆ ไม่เกิน 1 ประโยคนั้น มันสืบค้นได้ง่ายกว่าเวลากลับไปค้นหาหลักฐานหรือเก็บรายละเอียดในการทำงานแต่ละครั้งด้วยค่ะ

ป.ล. แต่ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่ทำมาทั้งการโพสต์ต่าง ๆ หรือเว็บรองรับข้อเสนอนี้ไม่ดีนะคะ มันเหมาะกับคนรุ่นใหม่หรือคนที่สามารถเข้าถึงและเชี่ยวชาญเทคโนโลยีมาก ๆ แต่ในฐานะคนรุ่นใหม่เอง impact มันน้อยกว่าค่ะ อยากให้ลองหลายรูปแบบ แล้วมาเปรียบเทียบดูค่ะ ว่าเสียงของประชาชนจริง ๆ ต้องการอะไร

 

ข้อเสนอที่ 1 - ธ.

 

 

อยากให้พรรคมีสื่อสารออนไลน์มากกว่านี้ อย่างน้อยก็ให้ได้ระดับเดียวกับพรรคอนาคตใหม่ในอดีต

ทุกช่องทางการสื่อสาร แบ๊คกราว โลโก้ รูปแบบเหมือนกัน รวมถึงประวัติ ผลงาน ของผู้สมัคร ควรโชว์ให้เห็น เพิ่มช่องทางสื่อสาร IG Tiktok Tweeter แต่คงลำบากสำหรับผู้สมัครหลายท่าน 

ข้อเสนอ:

ใช้การสื่อสาร ด้วยภาษาideology 

หรือการเน้นย้ำ เรื่องไอเดียโลจี และ อีโมชัน

เป็นหลักในการสื่อสารกับแมส  

เก็บรายละเอียดต่างๆ ไว้ในเวทีที่จำเป็นต้องใช้ก็พอ                 

 

 นิยาม :                         

 

ภาษา ไอเดียโลจี ในที่นี้ 

คือ เน้นการพูดถึง  value และหลักการ

ที่ สอดคล้องกับสังคม ที่เราต้องการจะเห็นในอนาคต

เสริมด้วยการ วาดภาพ จินตนาการเกี่ยวกับอนาคต 

และ ย้ำว่า ภาพเหล่านี้ มันคือการทำให้ หลักการและแวลู่ เหล่านั้น กลายเป็นความจริง 

 

เพื่อความสะดวกต่อไปนี้จะเรียก ภาษาไอเดียโลจี ว่า"ภาษา I"

 

ซึ่งการสื่อสารแบบนี้จะ โน้มน้าวคนได้ง่ายกว่า

เพราะคนตัดสินใจทางการเมือง ได้ง่ายกว่า

เมื่อรู้ว่า สิ่งที่ตัดสินใจนั้น ตรงกับแวลลู่สำคัญๆของตัวเอง

 

ตัวอย่าง : สมรสเท่าเทียม จับใจคนง่ายเพราะมีมิติของ ภาษา I เยอะ 

คนไม่รู้รายละเอียดอะไรมาก หรือไม่ได้ตัดสินใจด้วยรายละเอียด

แต่มันย้ำว่า ทำให้คนที่ไม่เคยได้อะไรบางอย่างที่คนอื่นได้เขาได้สิ่งนั้น เท่าเทียม เท่ากัน (ส่วนนี้คือการย้ำ value )

และพรรคสื่อสารในสภา ด้วยเมสเสจแบบนี้ได้ดีด้วย (รวมถึงมีความอีโมชันแนลด้วย)

 

นิยาม : ภาษาแบบเทคโนแครต หรือแบบ business proposal 

คือ อธิบายรูปธรรมในรายละเอียด เป็นตัวเลข  เป็นกราฟ พูดถึงแวลู่ค่อนข้างน้อย หรือไม่พูดเลย 

บนการแอสซูมว่า ทุกคนมีแวลู่เดียวกัน หรือสมาทานหลักการนั้นอยู่แล้ว 

 

แบบหลัง แม้ว่าในบางบริบทเช่นการสื่อสารกับผู้ปฏิบัติงาน หรือระหว่างโพลิซีเมคเกอร์ หรือในการอภิปรายในสภา  จะจำเป็น 

แต่สำหรับการโน้มน้าวคนส่วนใหญ่ หรือการขายนโยบายมันไม่ค่อยเวิร์กเท่าภาษา I 

ควรเก็บเอาไว้ ใช้ในโอกาสที่จำเป็นหรือเป็นส่วนเสริม  เช่นถ้าภาษาไอเดียโลจี ชัดเจนแล้ว ภาษา เทคนิคจะช่วย ย้ำให้แข็งแรงขึ้น แบบนี้จะดี  มากกว่าจะไฮไลท์ออกมาเป็นอันดับแรก

 

นิยาม : ภาษา emotional 

 

คืออะไรที่มันกระตุ้นemotional respond  แบบที่ไม่ต้องอธิบายด้วยเหตุผล หรือกระตุ้นempathy 

ในขณะที่ภาษาไอเดียโลจี หรือภาษา I มีเหตุผลอยู่ในนั้นด้วย ภาษาE ไม่มีคำอธิบายแบบนั้น 

 

เพื่อความสะดวกต่อไปนี้จะเรียก ภาษา emotional  ว่า"ภาษา E" 

 

ทุกคนจำ ปัดโถ่ว ซึ่งเหมือนไม่มีอะไรเลย หรือ วิโรจน์ก้าวไก่ ได้ 

และคนจำนวนไม่น้อยเลือกด้วยอะไรแบบนี้ 

ส่วนตัวหาเสียงให้วิโรจน์ก้าวไก่ได้ ด้วยการส่งเพลงนี้ให้ แล้วบอกว่า นโยบายอยู่ในเพลง 

อยากได้อะไรเพิ่มหาฟังดีเบท(ซึ่งคุณวิโรจน์ก็สื่อสารภาษา I ได้ดีมาก) 

เขาก็เลือกก้าวไกล ทั้งสองใบ 😂

ดังนั้นพรรคควรใช้ตรงนี้ให้มากกว่านี้ ให้เป็นหนึ่งในส่วนหลักของการสื่อสาร

 

ตัวอย่าง : วิโรจน์ก้าวไก่มีทั้งภาษาไอเดียโลจี เพราะตัวเพลงพูดเมสเสจสำคัญๆ ที่เป็นทั้งแวลลู่ เช่นสร้างเมืองที่คนเท่ากัน เอาประชาชนมาก่อนนายทุนใหญ่  และจินตนาการถึงอนาคตแบบออกมาเป็นฉากๆ. ที่สอดรับกับแวลลู่ที่ประกาศออกมา 

ส่วนนี้คือภาษา I 

และก็มีภาพเต้นที่ทุกคนลบออกจากหัวไม่ได้ 

รวมถึงความหลอนหูที่ทำงานในด้านอีโมชันแนล

ซึ่งก็คือภาษา E

 

ในแง่ซีนนาริโอ คนจำนวนมากมีโอกาสจำเพลงแบบนี้ซึ่งมีทั้ง I และ E

แล้วกาให้วิโรจน์มากกว่าการให้เหตุผลยืดยาว

 

สรุปเป็นกิมมิคให้จำได้ง่ายๆ : 

 

ขอให้ฝ่ายสื่อสารพยามใช้ I & E language เป็นหลักในการสื่อสาร

และใช้ภาษาแนวๆเทคโนแครต เฉพาะในบริบทที่จำเป็น หรือเป็นส่วนเสริมของ I & E  เท่านั้น 

 

ภาคผนวก

 1. ภาษา I และ E อาจจะมีความหลากหลายของ ของ ท่าที ในการพูด อ่อนโยน ดุดัน ดูมีการศึกษาหรือ บ้านๆ แต่ถ้ามันมีคุณสมบัติตามนิยาม มันก็จัด เป็น เป็นภาษา I ทั้งนั้น

 

 2.  อย่าตกหล่ม  ไปกับ มายาคติ  ที่ว่า ชาวบ้านไม่เข้าใจภาษายากๆ

มันเป็นมายาคติ ไม่ใช่ปัญหาจริง  อะไรที่ชนชั้นกลางที่สนใจการเมืองทั่วไปเข้าใจ ชาวบ้านไทยที่สนใจการเมืองก็เข้าใจแน่

 

ถ้าเราขายแวลู่ หรือ ความหวัง ให้ชนชั้นกลางที่ไม่สนใจการเมืองนัก ได้ เราก็ขายสิ่งนั้นให้คนตจว.ได้ แค่นั้นเลย 

 

 ตัวอย่าง ที่ยืนยันแฟคท์ ข้อนี้ 

คนที่พูดภาษา I และ E ชัดๆคือ คุณษัษรัมย์  คุณธนาธร และคุณวิโรจน์ที่ใช้วิธีนี้ชัดเจนในการเลือกตั้งกทม 

คุณให้คนแบบษัษฐรัมย์พูด คนทีฟัง ษัษฐรัมมักอินง่ายกว่า  ไม่ใช่เพราะเค้าพูดภาษา ที่คนทั่วไปมีภาพจำว่าเป็นภาษาชาวบ้านเลย  แต่เพราะเค้าพูดถึง แวลลู่ๆ  ย้ำแล้วย้ำอีก แล้วยกตัวอย่างที มันสะเทือนใจ (ภาษา E) ให้คนอินได้

 ธนาธร  ก็ชอบ ใช้คำวิลิศมาหรา ภาษาโคตรนักวิชาการ แต่มันมีแวลลู่ชัดเจนย้ำซ้ำๆ มันมีแพสชั่น มันมีจินตนาการของอนาคต  มันย้ำหลักการซ้ำๆ  ในนั้น ซึ่งคนทุกกลุ่มเข้าใจได้ และซื้อ รวมถึงคนที่คุณบอกว่า เป็นชาวบ้าน โดยเฉพาะที่สนใจการเมือง ก็ซื้อ 

 

3. ปัญหาจริงของเราคือคนทำนโยบายพรรคเรา  อาจ มาจากวงการ  policy adviser และ บิสเนส  ซึ่งก็ดี

 แต่ คนวงการนี้ เคยชินกับการพรีเซนท์ รายละเอียด ซึ่ง คนแทบทุกกลุ่มนอกวงการไม่อิน 

ดังนั้น  ปัญหาของเรา ไม่ใช่ภาษาของเรา ไม่ชาวบ้าน แต่ปัญหาของเรา  คือเราเผลอใช้ภาษาเทคโนแครต ภาษาสเปเชียลลิสท์ บ่อย  ซึ่งไม่มีใคร ไม่มีชนชั้นไหน  นอกจากเทคโนแครตด้วยกัน จะอิน    

 ดังนั้น ความท้าทายสำคัญคือ การที่พรรค จะต้อง ช่วยกันพัฒนาเทคนิค  การเอาสิ่งที่เป็นideology ออกมา ไฮไลท์  ซึ่งถ้าเราเอาออกมาได้ มันก็จะปังแน่ๆ   

 

4. ข้อเสนอที่ว่า ควรใช้ภาษา I และ E  นั้น ไม่ใช่ ให้พูดภาษาชาวบ้าน อาจจะตรงกันข้าม  กับสิ่งที่คิดว่าเป็นภาษาชาวบ้านด้วยซ้ำ

 

 แต่ข้อเท็จจริง ที่ตรงกันข้ามกับมายาคติ คือ ชาวบ้านจริงๆ เข้าใจสิ่งนี้ได้  และอินกับสิ่งนี้ได้แน่ๆ 

 

5. ท้ายสุด ข้อเสนอนี้คือ ใช้ ภาษา I & E พยามอย่าส่งต่อ ด้วยการบอกว่า  ใช้ภาษาชาวบ้าน ซึ่งมันมีนัยยะที่ทำให้คนเข้าใจผิดได้ เพราะ บางคนอาจได้ยินคำนี้ จะเข้าใจผิดว่า ไม่พูดเรื่องหลักการและแวลลู่เยอะ พูดแต่สิ่งจับต้องได้ ซึ่งไม่ใช่ ตรงกันข้ามอย่างสิ้นเชิงเลย  และเราจะ ลบจุดแข็งที่ทำให้คนเลือกเราในทีแรกด้วย  ถ้าทำแบบนั้น 

อยากให้ผู้สมัคร สส. เขต/ สส. ลงพื้นที่และทำงานให้เห็น ทำแล้วไม่เห็นเท่ากับว่าประชาชนไม่รู้ว่าท่านทำอะไรกันบ้างนะครับ ควรทำสื่อกลางหรือแพลทฟอร์มของพรรคเลยว่าผู้สมัคร ว่าที่ หรือ สส. ในเขตดังกว่าวทำอะไรไปบ้างมีพื้นที่ในการติดตามผลงานอย่างเป็นรูปธรรมประชาชนจะได้มาดู มาตามได้ ถึงแม้ว่าเค้าไม่ได้ประโยชน์ทางตรง อย่างน้อยก็ได้เห็นว่าทำจริง 

อยากให้ทางพรรคทำผลสำรวจผลงานสส.ของพรรค ผ่านทางสื่อโซเชียล

ตัวอย่างเช่น

คุณประทับใจผลงานสส.ก้าวไกลท่านใดเรื่องใดมากที่สุด

1.(สส.โรม)ตั๋วช้าง

2.(สส.เท่าพิภพ)สุราก้าวหน้า

3...,.,

4ไม่ประทับใจคนไหนเลย

ทำผลสำรวจ แบบนี้ทุกโซเชียล เพื่อเพิ่มการมีส่วนร่วมในโซเชียล ทำเพื่อให้ทางพรรคได้ขยายกลุ่มได้กว้างมากขึ้น อีกอย่างคือตอบย้ำความสำเร็จในผลงานของพรรคไปในตัวด้วย

เนื่องจากพรรคก้าวไกลมีภาพลักษณ์ที่ดูจริงจัง เคร่งเครียดมากเกินไป จึงอยากเสนอให้มีกิจกรรมต่างๆ ที่ช่วยสร้างความบันเทิง ทำให้ประชาชนทั่วไปได้มีส่วนร่วม เข้าถึงง่าย  และสร้างกระแสความนิยมในตัวพรรค 

เพลงเลือกก้าวไกล ก็เป็นเพลงที่สนุกสนานน่าเต้น และมีเนื้อหาสื่อถึงนโยบายพรรคชัดเจน ดังนั้นพรรคควรใช้โอกาสนี้ทำแคมเปญใน tiktok ก่อนพรรคอื่นๆ ทำให้เพลงติดหู และเป็นกระแสเหมือนกับเพลง วิโรจน์ ก้าวไก่ วิโรจน์ ก้าวไก่ 

 

 

 

 

 

ตอนนี้เหมือนหลักๆจะไปทางน้ำเงินส้มซึ่งเราว่ามันดูทึมๆเชยและแก่มากๆมันขัดกับภาพพพรคที่พยายามชูเรื่องคนรุ่นใหม่ ความทันสมัย  

จัดกิจกรรมรณรงค์เเละให้ความรู้รวมไปถึง mass media ต่างๆ เกี่ยวกับการให้สัตยาบัน

หรือยอมรับเขตอำนาจศาลอาญาระหว่างประเทศ เพื่อตัดวงจรรัฐประหารให้เด็ดขาด

ชูเป็นหนึ่งในนโยบายหลักของพรรคครับ

คือเราพอจะมีวิธีจัดการกับ fakenews ผ่าน line for word กันไปมาของพวกแม่ป้าได้มั้ยคะ

เราสร้างข้อความโต้แย้งตอบผ่าน line โดยตรงได้มั้ย

การโต้ตอบผ่าน Facebook Twitter อาจจะยังไม่ถึงกลุ่มเป้าหมายค่ะ