ก่อนอื่น ผมขอแนะนำ background ตัวเองเพื่อจะได้เห็นว่าแนวคิดของผมมาจากประชาชนกลุ่มไหน ผมเป็นลูกคนโตในครอบครัวชนชั้นกลาง เติบโตที่ต่างจังหวัด สุดท้ายได้เข้าเรียนที่ กทม และเรียนปริญญาโทต่างประเทศด้านการเงิน ปัจจุบันทำงานเป็นผู้บริหารเกี่ยวกับการเงินการลงทุน เป็นสมาชิกพรรคก้าวไกล ติดตามการอภิปรายของพรรคเป็นส่วนมากถ้าเป็นในสมัยประชุม และติดตามการอภิปรายทุกท่านถ้าเป็นการอภิปรายไม่ไว้วางใจ ผมอยากเรียนเสนอแบบนี้

1. ผมสนับสนุนจุดยืนของพรรค เรื่องความเท่าเทียม การกระจายอำนาจ การลดความเหลื่อมล้ำ ลดการผูกขาด เพิ่มพื้นที่การแข่งขันที่เป็นธรรมสำหรับธุรกิจ แต่ด้วยความที่นโยบายพรรคเน้นโอบอุ้มคนตัวเล็ก ผมเห็นว่าทิศทางนโยบายพรรคหลายครั้งเป็นการทำให้ภาคธุรกิจหลายส่วนมีความกังวลว่าพรรคจะทำอะไรที่ทำให้ภาคธุรกิจเสียหายโดยเฉพาะเรื่องภาษีโดยไม่จำเป็น ผมเคยฟังคุณธนาธรพูดเรื่องระดับของการสนับสนุนการแข่งขันของอุตสาหกรรมที่ว่าทุนใหญ่ต้องไปแข่งขันต่างประเทศและสร้างนวัตกรรม ทุนกลางทุนเล็กลดหลั่นลงมาเป็นผู้ผลิตสนับสนุนใน supply chain (ผมจำได้คร่าวๆประมาณนี้ ถ้าผิดพลาดอย่างไรผมขออภัย) ผมคิดว่าภาพประมาณนี้โอเค คือให้เห็นว่าเรา support ทุนทุกกลุ่ม แต่ทุกกลุ่มจะมีพื้นที่เล่นของตัวเองและสอดประสานกันเติบโต ผมคิดว่าปัญหาคือภาพก้าวไกลตอนนี้คือคนรวย ก้าวไกลไม่สนับสนุน หรือก้าวไกลชนดะ ผมว่าภาพนี้ไม่ได้เกิดจากตัวพรรคอย่างเดียว แต่เกิดจากสื่อต่างๆที่พยายาม paint ให้ภาพก้าวไกลเป็นชัดๆแบบนี้เพื่อสื่อสารได้ง่ายหรืออะไรก็ตามแต่ แต่มันทำให้ เราเสียแนวร่วม และจริงๆแล้วผมว่ามันเป็นแนวร่วมที่สำคัญ จำนวนไม่ได้มาก แต่มีความดังที่พอสมควร

ถ้าเป็นไปได้ ผมอยากให้พรรคมีการสื่อสารเรื่องนโยบายกับกลุ่มทุนทุกกลุ่มเป็นแบบลดการผูกขาด, promote fair playing field, reasonable costs, outdate regulatory revamp รวมถึงต้องมีแนวทางตอบคำถามสื่อแบบเอาให้ชัดเลยครับว่าเราไม่ได้มาชน ล้มทุกอย่าง แต่ทุกคนจะได้รับในสิ่งที่เป็นธรรม (แล้วต้องขอให้สื่อช่วยโปรโมทด้วย)

1. ผมคิดว่าการเลือกตั้งคราวหน้า พรรคก้าวไกลจะมีนโยบายรัฐสวัสดิการ และที่สำคัญคือ แนวทางการ funding ที่ชัดเจนที่สุดในบรรดาพรรคการเมืองทั้งหมด แต่ผมคิดว่าทางผู้บริหารพรรคก็รู้ว่ามันเป็นดาบ 2 คม ผมอยากให้เรามีนโยบายการจัดหารายได้ที่ clear ที่ limit psychological impact ด้วยนะครับ รู้ว่ายากแต่ผมว่ามันสำคัญถ้าเราจะเอาเสียงเพิ่ม แบบที่ชัดมากที่สุดคือภาษีที่ดินฉบับนี้ที่สุดท้ายคนที่อยากจะเก็บภาษีเค้าก็เก็บเค้าไม่ได้ เพราะยิ่งที่ดินเค้ามากเท่าไร เค้ายิ่งคุ้มค่าที่จะมาบริหารส่วนนี้เพื่อให้เสียภาษีน้อยที่สุด ส่วนคนเสียภาษีคือคนตัวกลางๆไปถึงเล็กๆ ที่ไม่มีปัญญาจะจัดการ และที่ดินในอดีตคือ 1 ในวิธีการออมของคน ผมเคยฟังสัมภาษณ์คุณฮาร์ท สุทธิพงศ์ ที่ตอนนี้ลำบากมากกับการหาเงินมาจ่ายภาษีที่ดิน ในขณะที่ตัวเองจะจัดการก็ไม่ถนัด จากที่เคยมีสินทรัพย์กลับกลายเป็นหนี้สินที่สร้างภาระทันที หรือตัวผมเอง หวังว่าวัยเกษียณจะไปปลูกบ้านนอกเมือง รีบซื้อที่ดินเปล่าไว้กลัวอนาคตจะไม่มีปัญญาซื้อ มูลค่าก็ไม่ได้มากอะไร แต่กลับกลายเป็นสร้างภาระขึ้นมาทันที ส่วนคนที่มีที่ดินมากๆ เค้ายอมเสียเงินเล็กน้อย (เมื่อเทียบกับเงินหรือมูลค่าที่ดินของเขา ผิดกับชนชั้นกลางที่เงินจำนวนเดียวกันถือว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่สูง) ปรับที่ดินเล็กน้อยเป็นเพื่อการเกษตร แค่นี้คือไม่ต้องเสียหรือเสียน้อยมาก ผมว่านโยบายแบบนี้ พรรคไม่ควรออกตัวแรงว่าจะสนับสนุนให้มีการใช้ แต่อาจจะพูดในลักษณะที่ว่า การหารายได้เป็นสิ่งจำเป็น ภาษีที่ดินปัจจุบันเองก็มีช่องโหว่ พรรคอาจจะเข้ามาดูช่องตรงนี้เพื่อให้เป็นธรรม และอาจจะต้องมีการกำหนดว่าถ้ามูลค่าไม่เกินเท่าไร เก็บน้อยหรือไม่เก็บเพราะเป็นช่องทางการออม หรือถ้ามูลค่าสูงเกินเท่าไร อาจจะกำหนดโซนและอัตราการเก็บ อะไรแบบนี้ผมคิดเร็วๆ     

1. เรื่องค่าลดหย่อนภาษี ในฐานะที่ผมเป็นมนุษย์เงินเดือนคนหนึ่ง เป็นกลุ่มที่เสียภาษีเต็มเม็ดเต็มหน่วยที่สุดโดยแทบไม่มีช่องทางการบริหารภาษีเลยเมื่อเทียบกับผู้เสียภาษีกลุ่มอื่น รู้สึกหนาวๆทุกครั้งที่พรรคพูดว่า จะเอาค่าลดหย่อนออกให้หมด 555 ถึงขั้นว่าผมยังพูดกับเพื่อนๆสมัยนั้นว่า ถ้าอนาคตใหม่เป็นรัฐบาล พวกเราคงเดือดร้อนจ่ายภาษีเพิ่มแน่ แต่ยังไงก็เลือกอนาคตใหม่ ... ขนาดผมที่เป็นผู้สนับสนุนพรรคยังคิดแบบนี้เลยครับ คนอื่นเค้าจะรู้สึกอย่างไร ผมคิดว่าเรื่องนี้เราไม่ต้องออกตัวแรงก็ได้นะ ไม่จำเป็นต้องเสียแนวร่วมไปครับ เอาแบบกลางๆนิดนึง เพราะจริงๆถ้าเราไปดูโปรแกรมออมเกษียณไม่ว่าจะที่ไหน ตอนนี้ถ้าเกษียณ 60 อยู่ถึงซัก 80 หรือ 85 ต้องการใช้เงินหลังเกษียณซักเดือนละ 5หมื่น ตอนที่เกษียณมีเงิน 20ล้านก็ยังไม่พอใช้นะครับ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าพรรคคิดเรื่องหาเงินถูกแล้วครับ แต่ต้องคิดขยายกลุ่มแนวร่วมด้วยนะครับ มนุษย์เงินเดือนมีค่าลดหย่อนแบบเพื่อการออม ถ้าเค้าสามารถออมได้มาก แล้วจะบอกว่าช่วยคนรวย ผมว่ามันก็ไม่ได้ถูกทั้งหมด ออมยังไงให้ได้ 20-30ล้านตอนเกษียณนะครับ ถ้าไม่สนับสนุนการออม เราจะแก่แบบไม่มีเงิน แล้วรัฐเองก็มีภาระอีก ดังนั้นนโยบายช่วงหาเสียงผมว่าโดนถามแน่นอนเรื่องการลดหย่อน พรรคลองดูอะไรที่มันเป็นสายกลางหน่อยละกันครับ จริงๆผมว่าเราก็รู้กันอยู่ว่าประเทศเรามีคนเสียภาษีเงินได้จริงๆหยิบมือเดียว หรือพวก SME เอง รวยเงียบภาษีไม่เสียนะครับ บริษัทขาดทุน เจ้าของรวย ค่าใช้จ่ายส่วนตัวเข้าบริษัทหมด เป็นแบบนี้กันเยอะแยะ ผมอยากให้พรรคดูนโยบายที่เพิ่มฐานผู้เสียภาษีเงินได้ มากกว่าเล่นเอาเพิ่มกับคนที่เห็นอยู่ชัดๆครับ ผมไม่เห็นด้วยกับการขึ้น VAT ที่มันกระทบทุกคนและคนที่โดนหนักสุดคือคนรายได้น้อย แต่มาตรการภาษีที่ดีน่าจะต้องพยายามหาเก็บจากรายได้ดีกว่านะครับ ส่วนถ้าจะเก็บจากมูลค่าทรัพย์สิน ผมอยากให้มีการตั้งมูลค่าขั้นต่ำที่สูงระดับหนึ่ง เพราะอย่างที่ผมบอก เกษียณด้วยเงิน 20ล ไม่ใช่ว่าจะมีชีวิตหลังเกษียณที่สบายนะครับ ยังไม่นับว่าถ้าป่วยขึ้นมา อนาถาแน่นอน ผมยังคิดว่าทางที่จะเซฟกว่าสำหรับพรรคในการเพิ่มแนวร่วมคือ การลดค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็นในงบประมาณ อันนี้ผมคิดว่าจากการอภิปรายไม่ไว้วางใจทุกครั้ง คือมันชัดมาก และถ้าพรรคจี้ตรงนี้ผมคิดว่าไม่มีการเสียคะแนน มีแต่จะได้คะแนนเพิ่มครับ

มีเท่านี้ก่อนครับ ผมเห็นใน youtube ฟังทั้ง 3 ท่านพูดแล้วรีบมาแสดงความเห็นไว้ก่อน

บรรจุเรื่องนโยบายการจัดการขยะเป็นนโยบายระดับประเทศ ไม่ใช่ให้เป็นแค่นโยบายในระดับองค์กรปกครองท้องถิ่น ที่คณะก้าวหน้าได้ดำเนินการอยู่ครับ

ทั้งประเทศควรต้องมีนโยบายไปในแนวทางเดียวกัน นโยบายต้องทำให้ประชาชนกลายเป็นพลเมืองที่ตระหนักและตื่นตัวเรื่องนี้ครับ ไม่ว่าจะเป็นการเปลี่ยนพฤติกรรมเลิกก่อขยะพลาสติกใช้ครั้งเดียวทิ้ง หันมาแยกขยะ โดยเฉพาะขยะอินทรีย์ (เศษอาหาร) เป็นต้น

(ผมขออนุญาตนำเสนอไอเดียของผมเรื่อง การเปลี่ยนความรับผิดชอบต่อสังคมเป็นต้นทุนชีวิตในแบบใหม่ (ต้นทุนชีวิตที่ไม่ใช่เงินหรือที่ดิน) ตามลิงก์นี้ครับ https://greenosophy.in.th/green-coin-concept/)

ก้าวไกลยังบกพร่องเรื่องการสื่อสารเยอะเลยครับ โดยเฉพาะเมื่อเทียบกับพรรคข้างบ้าน ก้าวไกลเทียบไม่ติดเลยครับ อยากให้ทำให้ได้แบบอนาคตใหม่ครับ 

ที่ผ่านมาที่เห็นบางครั้งการสื่อสารของพรรคผ่านสื่อโซเชียลที่ส่งผลเสียต่อพรรค ทำให้คนเข้าใจผิด หรือเปิดโอกาสให้คนโจมตี อยากให้พรรคตรวจสอบและใส่ใจในเรื่องการสื่อสารเหล่านี้ให้มากๆ เน้นการสื่อสารที่สร้างสรรค์ แข่งกันที่ผลงาน มุ่งเน้นผลประโยชน์ของประชาชนเป็นหลักสำคัญ

เพราะ สส. เขต เจาะยากมากเนื่องจากประชาชนถูกฝังความคิดด้วยความเชื่อเก่าๆเดิมๆแบบลงลึกมากๆ

ไม่รู้เลยว่ามีทีมงานของ กก. ในพื้นหรือไม่ ตรงไหนอย่างไร

อยากให้พรรคมีความโปร่งใสในการraiseเงิน เช่นผ่านการบริจาคผ่านภาษีเงินได้ ไม่ต้องการให้มีการรับเงินแลกกับการได้เป็นว่าที่ผู้สมัครสส.พรรค

เรื่องสื่อ

• ในทวิตเตอร์ ต้องเลิกใช้วิธีการแปะลิงก์เพื่อให้คนกดเข้าไปอ่านต่อ เพราะน้อยคนมากจะกดลิงก์ตามไปอ่านบทความเต็ม ๆ ควรทำแบบที่คุณพิธากับคุณพริษฐ์ที่แคปมาจากในเฟซบุ๊กทั้งหมด หรือจะถ้าให้ดีกว่านั้นคือคัดลอกจากในเฟซบุ๊กมาลงเป็นเธรดในทวิตเตอร์เลย

• ค่อนข้างเสียดายที่ซักฟอกที่ผ่านมา ในทวิตเตอร์ไม่ได้ทำสรุปไปพร้อมกับขณะที่ส.ส.อภิปรายให้ครบทุกคนเสียดายที่เรื่องของผู้แทนพิเศษเมียนมาไม่ได้ถูกเอามาพูดถึงต่อ ส่วนเธรดที่สรุปคุณพิจารณ์เรื่องเพกาซุส ที่ทำไปพร้อมกับขณะอภิปรายนั้นดีอยู่แล้ว

• เปิดแอคเคาต์ในอินสตาแกรม

• ชื่นชมคุณพิธาใช้สื่อได้ดี ในรูปแบบวิดีโอ ทั้งใน Tiktok Instagram ถ้าเป็นไปได้ อยากให้มาเล่าข้อมูลที่อภิปรายในสภาสั้น ๆ ง่าย ๆ เพื่อลงในสื่อเหล่านี้บ่อย ๆ (ส.ส.ทั้งพรรคเลยก็ได้)

เรื่องอื่น ๆ 

• ประเด็น 112 ไม่เห็นด้วยกับทางพรรคที่ให้เหตุผลว่าเป็นจุดตรงกลาง เพื่อให้ผู้สนับสนุน 112 และผู้ต้องการยกเลิก 112 สามารถหาจุดตรงกลางได้ ส่วนตัวคิดว่าหากพรรคต้องการเห็นปลายทางของประเด็นนี้เป็นอย่างไรขอให้พรรคทำไปเลย หากต้องการยกเลิก ก็ให้ยืนยันไปเลยว่าจะยกเลิก เพื่อให้ผู้ที่จะลงคะแนนให้ ตัดสินใจได้ถูกว่าพรรคต้องการยกเลิก ยื่นเอาหล่อเลยก็ได้ เราในฐานะผู้สนับสนุนไม่ติดขัดอะไร สนับสนุนด้วยซ้ำ ยังนึกขึ้นได้ว่าพรรคเคยพูดว่าหากไม่มีการบรรจุเข้าวาระการประชุม จะยกระดับต่อไป พรรคควรหาโอกาสในการประกาศยกระดับ โดยอาจจะเป็นวันที่ครบรอบยื่นแก้ 2 ปีก็ได้

• ตรึงฐานเสียงนักเรียนและเด็กมหาลัยให้อยู่ เสนอนโยบายหรือไปทำกิจกรรม ที่ทำให้พวกเขารับรู้ว่าไม่ลืมพวกเขา ที่ทำให้พวกเขาไม่ลังเลที่จะลงคะแนนให้พรรค เสรีทรงผม, เสรีเครื่องแต่งกาย, etc.

• คุณพิธามีจุดที่ต้องเคลียร์ให้ชัด ช่วงก่อนเลือกตั้งอาจถูกหยิบยกขึ้นมาโจมตีอีกได้ อาจเป็นเรื่องส่วนตัว แต่ในเมื่อมีส่วนต่อการตัดสินใจที่คนจะลงคะแนนให้พรรค ก็ควรเคลียร์ให้ชัด

• อภิปรายเน้นข้อมูล ส่วนตัวว่าทำถูกแล้ว หนึ่งในสาเหตุที่สนับสนุนพรรคนี้คือการอภิปรายที่ใช้ข้อมูลที่หนักแน่นมาประกอบมากกว่าการพูดลอย ๆ 

ปัญหาข้าราชการที่ใช้อำนาจรังแกประชาชน

การรังแกผู้แสดงออกทางการเมืองในวิถีทางของประชาธิปไตย มีให้เห็นมากขึ้นทุกวัน

ข้อมูลจัดทำขึ้นเป็นการภายใน แบล็คลิสต์บุคคลเหล่านี้ไว้ เพื่อป้องกันการแทรกซึมเข้ามาทำร้ายฝั่งเรา

เพิ่มส่วนงานการข่าวๆ สอดส่องการเคลื่อนไหวบุคคลอันตรายไว้สม่ำเสมอ เพราะป้องกันง่ายกว่าการตามแก้ไข

“ระบบการศึกษาไทย” เป็นเรื่องที่ถูกหยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็นของสังคมอยู่เสมอ โดยเฉพาะในช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมา ที่ขบวนการของนักเรียนและครูไทยได้ออกมาขับเคลื่อนเรียกร้องให้มีการแก้ไขปัญหาในระบบการศึกษาอย่างจริงจัง กลายเป็นกระแสถกเถียงกันในระยะหนึ่ง ก่อนที่จะจางหายไปโดยที่ไม่เคยได้รับการแก้ไขและถูกปล่อยทิ้งไว้เหมือนเดิม เช่นเดียวกับในช่วงปี 2564 ที่มีความเคลื่อนไหวจากแวดวงการศึกษาไทยมากมาย แต่จะมีปัญหาใดที่ถูกมองเห็นหรือได้รับการแก้ไขแล้วบ้าง Sanook พูดคุยกับตัวแทนครูและนักเรียน เพื่อย้อนดูความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในระบบการศึกษาไทยตลอดปี 2564 และของขวัญปีใหม่ 2565 ที่ครูและนักเรียนไทยอยากได้มากที่สุด 

ปัญหาเรื้อรังในระบบการศึกษาไทย 

“เรามองว่าสังคมไทยไม่ได้ตระหนักรู้ถึงสิทธิและเสรีภาพของเด็ก เขาคงรู้ว่าเด็กก็มีสิทธิเสรีภาพเหมือนกัน แต่พอเราเข้าไปอยู่ในรั้วโรงเรียน เขาไม่ได้คิดว่าเราเป็นคนเท่ากันกับเขา เพราะฉะนั้น เขาเลยรู้สึกว่าเราเป็นแค่หุ่นเชิดที่จะทำอะไรกับเราก็ได้ นั่นคือปัญหา” อคิราห์ พงภมร หนึ่งในตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลว สะท้อนปัญหา 

อคิราห์ พงภมร และอัครวินท์ สมบูรณ์ สองตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลว

ปัญหาเรื่อง “อำนาจนิยม” เป็นปัญหาเรื้อรังที่ไหลเวียนอยู่ในระบบการศึกษาไทยมาอย่างยาวนานเช่นกัน อัครวินท์ สมบูรณ์ อีกหนึ่งตัวแทนของกลุ่มนักเรียนเลว เล่าว่า ยังมีนักเรียนจำนวนมากที่ติดต่อมายังกลุ่มนักเรียนเลว เพื่อเล่าปัญหาเรื่องการถูกครู “ตัดผม” โดยที่พวกเขาไม่ได้ยินยอม รวมไปถึงเรื่องการตี การทำร้ายร่างกายเด็ก การยึดของใช้ส่วนตัว ไปจนถึงการคุกคามทางเพศ ซึ่งปัญหาเหล่านี้ล้วนแล้วแต่สะท้อนระบบอำนาจนิยมที่ยังมีอยู่อย่างเข้มข้นในสังคมโรงเรียนไทยได้อย่างชัดเจน 

“เรื่องอำนาจนิยมในโรงเรียน มันชัดเจนว่าอยู่ทั้งในวัฒนธรรมของไทยและระบบราชการ กล่าวคือมันมีระบบอาวุโส มีผู้ใหญ่ผู้น้อย และบางครั้งมีการใช้อำนาจที่ล้นเกิน การใช้ความอาวุโส หรือการที่มีอำนาจเหนือกว่าเพื่อทำให้เกิดความไม่เป็นธรรม ยกตัวอย่างเช่น ครูรุ่นใหม่ที่เข้ามา ก็ต้องทำงานหนักมากกว่าครูอาวุโส หรือผู้บังคับบัญชาใช้ทำงานส่วนตัว” ธนวรรธน์ สุวรรณปาล หรือ “ครูทิว” ตัวแทนจากกลุ่มครูขอสอน ร่วมสะท้อนปัญหาอำนาจนิยมที่ส่งผลกระทบต่อครู 

ธนวรรธน์ สุวรรณปาล หรือ “ครูทิว” ตัวแทนจากกลุ่มครูขอสอน

นอกจากนี้ ปัญหาเรื่อง “ภาระงานของครู” ก็เป็นอีกปัญหาที่ครูทิวชี้ว่าส่งผลกระทบกับครูผู้สอน และส่งผลกระทบต่อไปยังตัวผู้เรียน เนื่องจากครูต้องดูแลงานอื่น ๆ ในโรงเรียนและไม่สามารถ “โฟกัส” กับการสอนอย่างเดียวได้ ประกอบกับระบบการศึกษาของไทยที่สะท้อนวิธีคิดหรืออุดมการณ์ทางการเมืองและเศรษฐกิจของประเทศแบบ “เสรีนิยมใหม่” หรือทุนนิยมที่ผลักภาระให้กับปัจเจก ซึ่งรวมไปถึงเรื่องระบบการประเมินด้วยเอกสารที่ทุกอย่างต้องมีรูปภาพประกอบ ก็ทำให้ระบบการศึกษาไทยตั้งอยู่บน “ความไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน” ซึ่งเป็นอีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ส่งผลกระทบต่อคนในระบบ

“ในระบบการศึกษาที่เราไม่ไว้เนื้อเชื่อใจกัน เราจะไปต่อกันยังไง ครูเองก็ไม่กล้าออกนอกกรอบ หรือทำอะไรที่ไปไกลกว่าการสอนตามตำราเรียน หรือด้วยภาระต่าง ๆ เราก็จะเห็นว่าทำไมยังมีครูที่ให้เด็กเปิดหนังสือตอบคำถามท้ายบท หรือแจกใบงาน ครูบรรยายตามสไลด์อยู่” ครูทิวชี้ 

การเรียนการสอนออนไลน์ 

อีกหนึ่งปัญหาใหญ่ที่ครูและนักเรียนไทยต้องเผชิญในปี 2564 คือ “การเรียนการสอนออนไลน์” เนื่องจากการระบาดของโรคโควิด-19 ซึ่งส่งผลกระทบต่อความสามารถในการเรียนและการสอนอย่างชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้น ปัญหาดังกล่าวยังช่วยตอกย้ำปัญหาเรื่อง “ความเหลื่อมล้ำ” ให้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ซึ่งสองตัวแทนจากกลุ่มนักเรียนเลวระบุว่า การเรียนการสอนออนไลน์ส่งผลให้นักเรียนไทยหลุดออกจากระบบการศึกษาจำนวนมาก 

“เวลาที่เขาสอนออนไลน์ มันน่าจะต้องมีเครื่องมือบางอย่างที่ทำให้ผู้เรียนให้ความสนใจมากขึ้น แต่เขาก็ยังสอนแบบเลคเชอร์เหมือนเดิม ให้เราจดตาม แล้วเขาก็แก้ปัญหาว่าเด็กจะเข้าเรียนไหม ด้วยการให้เปิดกล้อง ซึ่งนักเรียนบางคนใช้โทรศัพท์เรียน แล้วบางทีก็ไม่ได้กล้องดี บางทีแบตร้อนก็ต้องปิดเครื่องก่อน ก็ปิดไม่ได้ ถ้าปิดก็เช็กขาด มันทำให้เห็นชัดเจนว่าปัญหาความเหลื่อมล้ำในสังคมเรามันชัดมาก นักเรียนบางคนยังไม่มีโทรศัพท์ใช้เรียนออนไลน์ด้วยซ้ำ บางคนมีโทรศัพท์แต่ไม่มีอินเตอร์เน็ต” อคิราห์กล่าว 

นอกจากปัญหาเด็กนักเรียนบางกลุ่มที่ไม่สามารถเข้าถึงแหล่งเรียนรู้ในช่วงการเรียนออนไลน์แล้ว ครูทิวก็สะท้อนว่า การขาดแคลนอุปกรณ์การเรียนที่ใช้ในการสอนออนไลน์ก็เป็นอีกหนึ่งปัญหาที่ครูไทยต้องแบกรับ และส่งผลกระทบต่อ “ประสิทธิภาพ” การทำงานของครูเช่นเดียวกัน

“ครูเองก็ไม่ใช่ว่าทุกคนจะมีอุปกรณ์พวกนี้ครบถ้วน ดังนั้น ครูก็ต้องประยุกต์ใช้สิ่งที่ตัวเองมีอยู่ ถ้าพอหาได้ก็หา กู้สหกรณ์บ้างหรือทำยังไงเพื่อให้มีอุปกรณ์พวกนี้มาจัดการเรียนการสอน ประเด็นสำคัญอยู่ตรงนี้คือ รัฐไทยสนับสนุนมากน้อยแค่ไหน เหมือนครูได้เงินเดือนมาแล้ว ก็ต้องเอาเงินเดือนที่ได้ไปซื้อของเพื่อมาทำงานที่ได้เงินเดือน บางครั้งก็ตกอยู่ภายใต้คำว่า “เป็นครูต้องเสียสละ” แล้วรัฐก็ลอยตัว ทั้งที่มันเป็นเรื่องที่เขาต้องให้การสนับสนุน” ครูทิวสะท้อน 

ปัญหาที่ทับถม ทำให้คนในระบบเจ็บปวด 

การใช้ความรุนแรงระหว่างครูกับนักเรียนที่ปรากฏอยู่ในระบบการศึกษาไทยมาอย่างยาวนาน ได้ทิ้ง “บาดแผล” ให้กับผู้เรียนจำนวนมาก ถึงแม้ว่าจะมีคำพูดที่ว่า “รักวัวให้ผูก รักลูกให้ตี” “การตีคือความรัก ความหวังดี” แต่อัครวินท์ก็มองว่า การใช้ความรุนแรงกับนักเรียนไม่ใช่วิธีที่จะทำให้เด็กพัฒนา เติบโต หรือเรียนรู้ 

“มันอาจจะมีคนที่ได้ดีเพราะการโดนตีแหละ แต่หลายคนที่โดนตี นอกจากจะเจ็บตัวแล้ว มันก็อาจจะสร้างบาดแผลทางจิตใจให้กับนักเรียนด้วย เราไม่รู้หรอกว่าแต่ละคนรู้สึกยังไง หลังจากที่เขาโดนทำแบบนั้น หลายคนอาจจะเป็นแผลไปตลอดชีวิตเลยก็ได้” อัครวินท์กล่าว 

“เรื่องอำนาจนิยม เราจะเห็นว่าเด็กนักเรียนที่ออกมาประท้วงตั้งแต่ปีที่แล้ว ว่าเด็กนักเรียนโดนครูลงโทษ ถูกครูใช้อำนาจรุนแรง มันคือการผลิตซ้ำในระบบการศึกษา ก็ในเมื่อครูเองถูกกดทับมาแบบนี้ ถูกใช้อำนาจมา และไม่เคยมีใครรับฟังครู ดังนั้น ครูก็จินตนาการไม่ออกหรอกว่า ถ้าเขาจะต้องรับฟังนักเรียน เขาต้องรับฟังอย่างไร”

ข้อมูลโดยhttps://www.sanook.com/news/8495810/

ทำให้ทุกคนเห็นว่า พรรคสามารถลงพื้นที่ได้ทุกที่ สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ไม่ได้หน้ากลัวแบบที่คิดกัน

อยากให้ผู้สมัคร สส รวมถึงทีมงานลงพื้นที่มากขึ้น ลงพื้นที่ให้ต่อเนื่อง และลงพื้นที่ตั้งแต่ได้รับเลือกจากพรรคให้เป็นผู้สมัคร สส. เพื่อให้คนรู้จักมากขึ้น 

การสื่อสารกับผู้สนับสนุน ผมอยากให้พรรรคมีการสื่อสารออกมาทาง Facebook Page หรือช่องทางอื่นๆ เป็นในทางที่อ่านเข้าใจง่าย Friendly กับคนอ่าน ทุกวันนี้เวลาทาง Page มีเรื่องอะไรมานำเสนอ หรือเขียนสื่อสารออกไป เหมือนอย่างกับอ่านบทความวิทยานิพล ทั้งยาว ทั้งไม่น่าอ่าน ผมเคยนั่งนับต่อครั้ง เวลาเขียนลง page ทีต่อๆก็ 4 ย่อหน้าแล้ว ผมคิดว่าในโลกปัจจุบันเราไม่ได้ใช้เวลากับการอ่านคอนเท้นต์นานขนาดนั้น เราใช้เวลากับมันน้อยมากๆ ยังไงหากปรับปรุงลองทำ Testing วัดผลอะไรบางอย่างว่าคนอื่นกี่ % ของยอดเข้ามาดูหรือกด Like ผมว่าน่าจะเห็นอะไรชัดขึ้น อยากได้น้อยๆแต่ทรงพลัง (รุปภาพคอนเท้นต์สั้นกระชับอย่างเดียวคงไม่พอ คอนเท้นต์ต้องกระชับและดูน่าอ่านด้วย) เรื่องภาพลักษณ์ ไม่รู้ทำไมพัหลังๆถึงรู้สึกว่าพรรคดูห่างไกลกับผู้สนับสนุนมากทั้งที่เราก็เห็นพรรคพยายามเข้าถึงอยู่ ผมไม่แน่ใจเพราะไม่มีใครตอบเพจ หรือ ข้อความจาก Page ของพรรคทั้งในนามพรรคเองหรือ รายบุคคลหรือเปล่า (อันนี้ไม่แน่ใจ) พอพรรคดูเข้าถึงยากอะครับ มันจึงเกิดเป็นลักษณะการสื่อสารที่เข้าถึงยากไปอีก (ตามข้อแรก) ผมไม่รู้ว่าจะต้องทำแบบไหนเหมือนกัน หรือเปิดที่ทำการพรรคเป็น Co Working Space, Public Space, ลานหมูกระทะ, ที่เต้น,   อย่างน้อยให้ความรู้สึกภาพลักษณ์ที่เข้าถึงง่าย ก็ยังดี  มีอีกประเด็นที่น่าสนใจคือ บุคลากรของพรรคสามารถทำสื่อที่เป็นกิจวัฒประจำวันง่ายๆ สบายๆบ้างก็ได้ครับ (เหมือนช่วงนี้พยายามทำอยู่) จะได้รู้สึกว่าสมาชิกผู้แทนที่เราเลือกมาเข้าทำงานสภาก็เป็นมนุษย์เหมือนกันเรา มีมุมมนุษย์ๆ เหมือนกับเรา  

คือที่ผ่าน พรรคก็มีนโยบายครบทุกด้าน แต่ว่าพรรคให้ความสำคัญในการโปรโมท ทำกิจกรรม กับนโยบายที่เฉพาะกลุ่มบ่อยมาก เช่น สุรา สมรสเท่าเทียม ปฎิรูปกองทัพ จนคนทั่วไปไม่รับรู้ถึงเรื่องที่เกี่ยวกับชีวิตความเป็นอยู่ว่าจะได้รับอะไร ถ้าเลือกพรรคก้าวไกล รู้แค่จะปฎิรูปโครงสร้าง แต่ชาวบ้านไม่สามารถเข้าใจได้ว่า พวกเค้าจะได้รับประโยชน์อะไรแบบเป็นรูปธรรมในการดำเนินชีวิต ผมอยากให้พรรคทำกิจกรรม โปรโมท นโยบายที่เป็นเรื่องพื้นๆ เข้าถึงกลุ่มคนส่วนใหญ่ของประเทศ คนที่การศึกษาน้อย รายได้น้อย คนกลุ่มนี้ มีโอกาสถูกจูงจากนักการเมืองท้องถิ่นรุ่นเก่าๆได้ง่ายมาก เพราะโดนวัฒนธรรมความเป็นพวกพ้อง ความเกรงใจ  และต้องยอมรับว่า คนไทย ไม่มีความคิดแหวกแนวเท่าไหร่ ใครว่าไงก็ว่าแบบนั้น นโยบายที่อยากให้นำเสนอให้กว้างขวาง เข้าถึงคนจำนวนมาก ขอเสนอเท่าที่นึกออกนะครับ

นโยบายเรื่องการทำอย่างไรให้คนได้รับความมั่นคงในชีวิตจนถึงวาระสุดท้าย

นโยบายการปราบคอรัปชั่นที่เป็นต้นตอของทุกปัญหาในการเมืองวันนี้ โทษต้องหนัก และต้องไม่ให้มีโอกาสกลับมาทำงานการเมืองอีกทั้งครอบครัว

นโยบายเกี่ยวกับการได้รับความสะดวกในการเข้าใช้บริการสถานพยาบาลรัฐ ซึ่งปัจจุบัน เสียเวลาเป็นวัน ในการไปหาหมอ และบางที ยาที่เอามาก็ไม่ได้กิน เสียงบประมาณเปล่าประโยชน์ ถ้าเป็นไปได้ รักษาเบื้องต้นผ่านทางเน็ต ส่งยาที่ใช้ประจำทางไปรษณีย์ยิ่งดี

นโยบายการใช้บริการสถานที่ราชการ ติดต่อให้ได้ทางเน็ต ส่งเอกสารทางไปรษณีย์

นโยบายการดูแลเมือง ให้มีต้นไม้ตลอดทางเท้าเป็นร่มเงา สายไฟลงดิน ทางจักรยาน สตรีทฟู๊ด การจัดการกับสถานประกอบการที่สร้างมลพิษ 

นโยบายเรื่องการแจ้งเรื่องที่ไม่เป็นธรรมทุกเรื่อง เช่นการทำงานของข้าราชการ การทำงานของผู้รับเหมางานของรัฐ งบประมาณที่ใช้อย่างไม่มีความจำเป็น เพื่อเข้าตรวจสอบหน่วยงานที่ถูกแจ้งไป อาจจะมีการติดกล้องวงจรปิดตามหน่วยงานรัฐที่ให้บริการประชาชนด้วย คนต้องรู้ว่าสามารถแจ้งผ่านแอพได้ง่ายๆ ไม่ยุ่งยาก มีอะไรก็แจ้งได้เลย

นโยบายเลือกตั้งออนไลน์ ต้องมีระบบที่ทำอย่างไรให้การเลือกตั้ง ยุติธรรม ไม่มีช่องโหว่ให้โกงการเลือกตั้ง 

นโยบายการศึกษายุคใหม่ เลิกระบบนักเรียนนั่งฟังตาลอย เรียนแล้วไม่ได้เอามาใช้ เสียเวลาเปล่า

นโยบายอาหารปลอดสารพิษ เพื่อลดภาระด้านงบประมาณสาธารณสุข ให้คนในประเทศมีสุขภาพดี และสร้างชื่อเสียงให้ประเทศ เพื่อเป็นผู้ส่งออกด้านอาหารของโลก

นโยบายถนนกินได้ เส้นทางสาธารณะควรจะมีพืชอาหาร ผลไม้ ผักพื้นบ้าน ให้คนได้ช่วยดูแลและเก็บกินได้ ไม่ใช่มีแต่ต้นไม้ป่า ไม่คุ้มค่ากับพื้นที่ที่เสียไป  ช่วยลดรายจ่ายคนมีรายได้น้อย และยังสร้างความสัมพันธ์ในพื้นที่ให้คนออกมามีกิจกรรมร่วมกัน

นโยบายสำหรับเด็กๆ เช่นการลองทำงานที่ตนชอบอย่างไปฝึกงานเมื่ออายุครบ10 ปี ถ้าไม่มีความสุขก็เปลี่ยนได้เรื่อยๆ เพื่อหาตัวตนก่อนจะเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ รัฐและเอกชนต้องให้ความสนับสนุนสนุนจัดเป็นหลักสูตรหนึ่งในการเรียน

นโยบายให้ผู้สูงวัยได้มีงานทำ สร้างรายได้และเพื่อนวัยเดียวกัน เพื่อให้รู้สึกมีคุณค่าในตนเอง

นโยบายลดสัตว์ที่ไม่มีเจ้าของเช่นหมาแมว ให้วัดที่มีพื้นที่ส่วนใหญ่กว้างขวางและมีอาหารจากการบิณฑบาตรเหลือทิ้งขว้างเป็นจำนวนมากเอามาลดปัญหาสังคม ทำเป็นสถานเลี้ยงและทำหมัน จนหมดอายุขัยไปในที่สุดและก็จะไม่มีสุนัขหรือแมวจรจัดให้เป็นปัญหาสังคมอีก

นโยบายสนับสนุนสนุนดัดแปลงรถเก่ามาใช้มอเตอร์ไฟฟ้า แทนที่จะซื้อรถใหม่ จะได้ราคาถูกลงและไม่สิ้นเปลืองทรัพยากร

นโยบายรัฐผลิต จากการที่เราได้เห็นการทุจริตคอรัปชั่นในการก่อสร้างทุกประเภทที่เป็นงานของรัฐเป็นผู้จ้าง ทำให้รัฐสูญเสียงบประมาณเป็นจำนวนมาก และคุณภาพงานก็ไม่ได้ตามมาตรฐาน เพราะต้นเหตุคือการทุจริต ดังนั้น เราควรมีกระทรวงก่อสร้างขึ้นมาเลยอาจจะเรียกว่าอะไรก็ได้ ที่ไม่ใช่กระทรวง มีทุกจังหวัด จ้างงานคนในพื้นที่ ซื้อวัสดุราคาเดียวกันทั้งประเทศ มาตรฐานเดียวกันในการก่อสร้าง ไม่มีความจำเป็นต้องเอื้อให้เอกชนแข่งขันอีกต่อไป เช่น อ้างว่าเป็นการกระจายรายได้ ความจริงคือเศษเงิน แต่เงินจำนวนมากตกอยู่ที่ผู้ประกอบการและนักการเมือง ถนนและอาคารทุกแห่งของรัฐ ควรจะสร้างด้วยองค์กรของรัฐเองเพื่อปิดช่องทางคอรัปชั่น

พรรคมีปัญหาเรื่องการสื่อสารกับประชาชนอยากให้ลองปรับตรงนี้ บ้างทีข้อความแอบเข้าใจยาก+

เก็บเเต้มทำคะเเนนกับประชาชนคนต่างจังหวัดที่ยังไม่มีสส.เขตเป็นพรรคก้าวไกล อย่าลงพื้นที่เเค่ตอนใกล้เลือกตั้ง/หาเสียง บางจังหวัดเล็กๆก็สำคัญ ถึงเเม้ว่าฐานเสียงปชช.ส่วนใหญ่ของจังหวัดนั้นๆจะเป็นเเนว พปชร. ภท. ปชป. ก็ยิ่งต้องลงพื้นที่ดูเเล/รับฟังปัญหาพวกเค้าให้มากยิ่งกว่าเดิมเป็น 2 เท่า ลงไปสัมผัสชีวิตความเป็นอยู่ เเละปัญหาที่เกิดขึ้นกับพวกเค้าจริงๆ ไม่ใช่เดินสายถามไถ่เเค่พ่อค้าเเม่ค้าคนในตลาด ชาวบ้านที่อยู่เเถวนอกๆยังไม่ได้รับการเข้าถึงมีอีกมาก ทำคะเเนนตจว.ให้ได้เยอะๆ อย่าไปกระจุกตัวอยู่เเต่ในกทม. เเละจว.ที่พรรคตัวเองเป็นสส.เขตเท่านั้น มันไม่พอค่ะ 

ทีมสื่อสารปรับปรุงให้สม่ำเสมอ น่าสนใจ สร้างสรรค์มากขึ้น คำนึงถึงปัจจัยหลายๆด้าน เช่น ความยาวของบทความ ภาษาที่ใช้ สีสัน ความสั้นยาวของคลิปวิดีโอ ฯลฯ ทำคอนเท้นบ่อยๆ ขยายพื้นที่สื่อไปทุก platform ไม่ว่าจะเป็น Tiktok หรือ Instagram (สองช่องทางนี้สำคัญมากกก เเต่พรรคกลับไม่มี) อย่างtiktok อาจไม่ต้องพึ่งทีมสื่อไปซะ 100% เเต่อาจจะเเบ่งให้สส.เเต่ละคนที่มีคอนเท้นคอนใจจะลงก็ช่วยๆกันลง เป็นช่องทางขยายเเละกระจายให้สื่อของพรรคไปได้ไกลมากกว่าเดิม 

สส.เเต่ละคนควรมีบทบาทหน้าสื่อให้ได้มากกว่านี้ ตามที่อ.ศิโรตเคยพูดไว้ว่าพรรคเพื่อไทย สส.ที่ออกมาหน้าสื่อ คือมี 10 คน+ เเต่พรรคก้าวไกล ที่รู้จักกันก็มีอยู่เเค่ พิธา ศิริกัญญา วิโรจน์ โรม เเค่นี้

จะเห็นได้ว่า กิจกรรมที่พรรคจัด เช่น hackathon หรือ สุราก้าวหน้า มักจะจัดในกรุงเทพ แต่คนจังหวัดเข้าไม่ถึงเลย ขาดการเชื่อมต่อ แม้แต่สำนักงานพรรคใหญ่โต แต่คนบ้านนอกแบบเราๆ ก็หมดสิทธิ์ เข้าไปใช้ แม้แต่หัวหน้าพรรคก็ไม่เคยลงมาเยี่ยมเลย

อยากให้ทำไพมารี่โหวต ในประเด็นต่างๆ เป็น ออนไลน์

อยากให้ทางพรรคนำเสนอวิสัยทัศน์​ แนวคิด​ วิธีการแก้ไขปัญหาของบ้านเมืองในปัจจุบัน​ ว่าหากตัวเองเป็นรัฐบาลในนาทีนี้จะแก้ไขปัญหาอย่างไร​ เช่น​ หากก้าวไกลเป็นรัฐบาลตอนนี้จะแก้ไขปัญหาราคาน้ำมันอย่างไร​/แก้ไขปัญหาสินค้าแพงอย่างไร/รับมือฝีดาษลิงอย่างไร/ฟื้นฟูภาวะหลังโควิดอย่างไร/มีความคิดเห็นอย่างไรต่อรัสเซียยูเครน​/จะอยู่จุดไหนในความขัดแย้งจีนไต้หวัน​ เป็นต้น​  ผ่านคลิปyoutube/Facebook(จะน่าสนใจกว่าเป็นโพสให้คนอ่าน​ และเข้าถึงง่ายกว่าผ่านไลน์แอด)​  ซึ่งถ้าเป็นไปได้จะเป็นมิติใหม่แห่งการแสดงวิสัยทัศน์​ การหาเสียง​ และอีกมากมาย ถ้าหากอธิบายให้ประชาชนเชื่อได้​ จะได้รับคะแนนและความศรัทธา​จากประชาชนเป็นอย่างมากโดยเฉพาะ​ในยามวิกฤต​ิแบบนี้​ 

ควรมีนโยบาย ตั้งกองทุน เพื่อสนับสนุน อุดหนุน คนไทยไปทำงานต่างประเทศอย่างถูกกฏหมาย ลดภาระหนี้สินจากการไปทำงาน ดูแลความเป็นอยู่ของแรงงาน สวัสดิการแรงงานที่ไปทำงาน ที่ช่วยหารายได้เข้าประเทศ

นโยบาย World Healthcare  ให้ผู้สมัคร  สส . สามารถหาเสียง เพื่อให้ทั้งคนทำ ธุรกิจ และ ประชาชนมีความหวัง 

ข้อดีกับประเทศ เรื่องภาษี และ รายได้ประชาชน      1. โลกเข้าสู่สังคมสูงอายุ (Aged Society) ที่ต้องการความแน่นอนและมีความสุขในการดำเนินชีวิต อย่างน้อยมีปัจจัย 4 (อาหาร รักษาโรค เครื่องนุ่งห่ม และที่อยู่อาศัย ) ยอมจ่ายรายได้ประจำที่แน่นอน หรือ เป็นผู้มีเงินจำนวนมากพอ       2. ประเทศไทยมีชื่อเสียงเรื่อง การแพทย์  บริการ และ ภูมิประเทศ อากาศ เหมาะกับการอยู่อาศัยระยะยาว    จึงโน้มน้าวใจ เชิญชวนผู้สูงอายุที่มีกำลังการจ่ายค่าบริการจากต่างประเทศให้มาใช้บริการ        3.  ธุรกิจทั้ง ที่พักให้ผู้สูงอายุระดับต่าง ๆ   โรงพยาบาล Department Store และ SME  ที่ต้องการหาผลตอบแทนสูงสุด และ แน่นอน ทั้งจากมูลค่าและ จำนวนผู้ใช้บริการที่ แน่นอน  ก็จะได้จากผู้สูงอายุที่อยู่อาศัยแบบประจำ และ ผู้ที่มาเป็นครั้งคราวตามเทศกาล แย้มเยื้อน และ ได้ท่องเทียวด้วย      4.  สร้างรายได้ให้ประชาชนในท่องถิ่น ให้มีงานประจำทำ  Services worker   Super worker   ผลิตอาหารคุณภาพดี ราคาสูงให้กับที่พักให้ผู้สูงอายุ            5. รัฐบาลได้ เงินตราต่างประเทศ จากผู้เข้าประเทศอย่างต่อเนื่อง เพราะ ผู้ใช้บริการ permanent resident  และ ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีบุคคลธรรมดา

 ขั้นตอนการดำเนินการ      1.  ภาครัฐ        1.1. กำหนดนโยบายภาครัฐบาล หน่วยงานสนับสนุน  กฏหมาย กฏระเบียบ ภาษี ให้ผู้ประกอบการ          1.2. สร้างโครงสร้างพื้นฐาน และบริการ           1.3. ออกพันธบัตร ให้ ธ.พานิชปล่อยกู้ให้ผู้ประกอบการได้ดอกเบี้ยต่ำ         1.4. จัด Roadshow  ทั้งในประเทศ และ ต่างประเทศ เพื่อดิ่งดูด ผู้สูงอายุ และ นักลงทุน

      2.  ภาคผู้ประกอบการ สนับสนุนให้มีการจัดสร้าง                -  ที่พักให้ผู้สูงอายุระดับ Premium Class,  First Class และ Premium economy Class  : เพื่อเป็นพักผู้สูงอายุที่มีเงินทั้งโลก มาใช้บริการ                  - โรงพยาบาล บริการผู้สูงอายุ                  -  Department Store เน้นผู้สูงอายุ และ ผุ้ติดตาม ได้ใช้บริการ โดยใช้แรงงานท้องถิ่น       3  ภาคประชาชน และ ผู้ประกอบการสนับสนุน World Healthcare  : แรงงานท้องถิ่นมีงานที่มั่นคง และ มีรายได้ดี                 - จัดจ้าง Services worker และ สร้าง  Super worker  เพื่อยกระดับรายได้คนในท่องถิ่น               -  เพิ่มการขายสินค้า และ บริการ ทั้งระดับ SME และ บุคคล               -  สนับสนุนให้มีผู้ประกอบการ ผลิต และ ขาย อุปกรณ์ สนับสนุนทางการแพทย์ และ นวัตกรรมทางการแพทย์  เพื่อผู้สูงอายุ  ซึ่งเป็นรากฐานที่จะให้รัฐ สนันสนุนให้สามารถส่งขายได้ทั่วโลกต่อไป

ผลตอบแทนจาก นโยบาย             1.  ภาครัฐ     สร้างรายได้ให้รัฐบาล จาก ภาษีมูลค่าเพิ่ม และภาษีบุคคลธรรมดา ที่ได้จากการใช้บริการ  และ ค่าแรงงาน 

            2. ภาคผู้ประกอบการ  ได้รับการสนับสนุนจากภาครัฐ และ ผลตอบแทนที่แน่นอน 

            3. ภาคประชาชน   มีงานทำที่มีรายได้ประจำ และ แน่นอน แม้เศรษฐกิจจะผันผวน 

 ปัจจุบันยังมีแรงงานจำนวนมากที่ทำงานในบริษัทเอกชน ที่ให้ทำงาน6วันต่สัปดาห์ ซึ่งส่งผลกระทบในการดำรงชีวิต โดยเฉพาะคนที่เลี้ยงลูกเอง ที่จะต้องดูแลลูกแล้วบางวันต้องปล่อยให้ลูกอยู่บ้านคนเดียว ที่หน้าเสียใจคือ บริษัทที่ทำงาน6วันต่อสัปดาห์ ส่วนใหญ่เป็นบริษัทสัญชาติไทย จึงอยากให้ทางพรรคก้าวไกลช่วยออกแบบและผลักดันให้มีกฏหมาย ทำงาน5วันต่อสัปดาห์ ที่กระทบกับผู้ประกอบการน้อยที่สุด และแรงงานได้มีเวลาดูแลครอบครัวครับ ขอบคุณครับ🧡💙🧡💙🧡💙

ตัดวิชาที่ไม่จำเป็นออกจากหลักสูตรการสอน เพิ่มวิชาที่เพิ่มกิจกรรมทางวิชาการ เปลี่ยนบางวิชาเป็นวิชาเลือกในระดับมัธยม อย่างเช่นพุทธศาสนา ภาษาไทย ลูกเสือ-เนตรนารี พลศึกษา กระบี่กระบอง ประวัติศาสตร์ราชวงศ์ไทย

- ผมอยากเห็นพรรคก้าวไกล ได้มีการผนึกกําลังความพร้อมก่อนการหาเสียงเลือกตั้งใหญ่ โดยจัดทําเเคมเปญระดมอาสาสมัครใหม่ๆ จากทุกๆภาคส่วนของประเทศ/สังคมไทย เพื่อให้พรรคส้มได้มีทรัพยากรมนุษย์ที่เพิ่มขื้น/ได้มีการรวมกลุ่มผู้คนที่สนับสนุนพรรค เพื่อมาพูด-เเลกเปลี่ยน นโยบาย-นวัตกรรมต่างๆให้กับพรรค/สร้างเครือข่ายให้กับพรรคที่เเข่งเเกร่ง ช่วยในการหาเสียง-จัดงานให้พรรค/เปิดโอกาสให้กับคนอายุที่น้อยกว่า 18 ปี ได้เข้ามาช่วยงานพรรค [อยากช่วยเเต่อายุยังไม่ครบ] (สมัครสมาชิก/บริจาคเงินไม่ได้)/รีเเบรนด์-refresh ภาพพจน์ของพรรคให้ดูมีความชีวิตชีวามากขื้น-เปิดกว้างให้มีส่วนร่ามมากขื้น เอาสปิริตตอนช่วงหาเสียงอนาคตใหม่เป็นตัวชี้ตั้ง

(ผมอยากให้ทํามากๆเรื่องนี่ ผมเห็นมาว่าพรรคส้มขาดเเคลนทรัพยากรมนุษย์เป็นจํานวนมากๆ ทีม/ผู้บริหารของพรรคโดน stretch จนไม่ครอบครุมการบริหารต่างๆ โดยเฉพาะการทําสื่อสารที่ drop ลงอย่างมาก เเละอีกอย่างผมคิดว่าสิ่งที่สําคัญที่สุดคือพรรคต้องรวบรวม/ดึงถานเสียงที่ยังไม่ครบอายุ 18 ปี - 18 ปี ถึง 30 ปี มาช่วยพรรคให้เยอะๆ ผมคิดว่าคนกลุ่มนี่ [วัยรุ่น] อยากจะมาช่วยด้วย เเต่ทางเลือกที่เข้ามีดูจํากัด ไม่รู้ต้องทําอะไรบ้างถึง อยากให้ทางพรรคพิจารณาในเร็วๆนี่ ทําเร็วๆ ก็จะได้มีเวลาจัดการง่ายขื้น/เป็นรูปธรรมมากขื้น มีเพื่อนร่วมงาน/ช่วยให้พรรคที่เยอะขื้น ขอให้เปิดตัวทางการเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นเเอคพี่พิธา/ผู้สมัครของพรรค/เเอคทางการของพรรคไม่ว่า facebook,insta,twitter, ต่างๆ.)

อยากเห็นนโยบายคัดแยกขยะอย่างเป็นจริงจัง โดยผ่านทางท้องถิ่นต่างๆ เสียดายโอกาสประเทศถ้าจัดการดีเราจะได้แก้สจากขยะมาเป็นไฟฟ้าเพิ่ม GDP ประเทศ แทนที่จะต้องเสียค่าจัดเก็บขยะ อย่างตลาดสดเอาขยะเปียกหรือไขมันต่างๆมาทำแก้สให้หมด ดูงานที่ประเทศสวีเดนก็ได้ของเขาแทบจะต้องซื้อขยะมาทำแก้ส